چگونگی تعیین زمان پرداخت مالیات
 
چگونگی تعیین زمان پرداخت مالیات (مواد 86 و 104)، ابلاغ اوراق مالیاتی (ماده 209) و اعتراض نسبت به برگ تشخیص و آرا هیات‌های حل اختلاف (مواد 247 و 251)

شماره: 33082/9888/4/30 تاریخ: 8/7/1368
در خصوص رعایت مقررات آیین دادرسی مدنی راجع به مواعد ابلاغ، که به تجویز ماده 209 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 در مورد ابلاغ اوراق مالیاتی لازم‌ الرعایه می‌باشد نکات ذیل را یادآوری می‌نماید:
۱- هرگاه روز آخر موعد مصادف شود با روز تعطیل ادارات، آن روز که تعطیل است به حساب نمی‌آید و روز آخر موعد روزی خواهد بود که ادارات بعد از تعطیل باز می‌شوند.
۲- مواعدی که ابتدای آن تاریخ ابلاغ یا اعلام است روز ابلاغ و اعلام و همچنین روز اقدام جزء مدت محسوب نمی‌شود.
جهت درک صحیح مطالب فوق مبادرت به ذکر مثال‌های زیر می‌گردد:
الف- به موجب تبصره ماده 239 قانون مالیاتهای مستقیم، مودی می‌تواند ظرف 30 روز از تاریخ ابلاغ برگ تشخیص مالیات، در صورت عدم مراجعه به ممیز کل در مدت مزبور کتباً اعتراض خود را تسلیم نماید حال چنانچه برگ تشخیص در تاریخ 15 مهر ماه به وی ابلاغ شده باشد مودی می‌تواند حداکثر تا آخر وقت اداری روز 16 آبان ماه اعتراض خود را کتباً تسلیم کند زیرا روز 15 مهر ماه و 16 آبان ماه که روزهای ابلاغ به مودی و اقدام از طرف وی می‌باشد جزء مدت محسوب نمی‌شود و در صورتی که روز 16 آبان مصادف با تعطیل ادارات باشد و روز 17 آبان ادارات باز شوند وی می‌تواند تا پایان وقت اداری آن روز اعتراض کتبی خود را تسلیم نماید.
ب- به موجب بند 1 ماده 247 و ماده 251 قانون مالیاتهای مستقیم مدت یک ماه جهت اعتراض به رای هیات حل اختلاف بدوی و یا شکایت از رای هیات حل اختلاف تجدید نظر به شورای عالی مالیاتی پیش ‌بینی گردیده بر این مبنا با توجه به این که طبق ماده 612 قانون آیین دادرسی مدنی، ماه مطابق با ماه شمسی است، هر گاه رای هیات حل اختلاف تجدید نظر در تاریخ 14 خرداد ماه ابلاغ شده باشد با در نظر گرفتن مراتب مذکور در بند الف فوق تا آخر وقت روز 15 تیر ماه شاکی می‌تواند شکوائیه خود را به شورای عالی مالیاتی تسلیم کند همچنین است اگر رای مزبور روز 20 شهریور ماه و یا 25 اسفند ماه ابلاغ شده باشد مهلت تسلیم شکوائیه به شورای یاد شده به ترتیب تا آخر وقت اداری روزهای 21 مهر و 26 فروردین ماه سال بعد خواهد بود.
ضمناً در مواردی که در مقررات مالیاتی برای انجام امری موعد تعیین شده و مبدا آن با ابلاغ و اعلام مشخص نشده باشد مانند پرداخت مالیات حقوق موضوع ماده 85 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 روز پرداخت حقوق جزء موعد محسوب خواهد شد با این بیان که اگر روز 20 اردیبهشت پرداخت شده باشد، پرداخت کننده تا آخر وقت اداری روز 18 خرداد ماه جهت پرداخت مالیات مکسوره به حوزه ذیربط مهلت خواهد داشت و در این گونه موارد چنانچه روز آخر مصادف با تعطیل ادارات باشد اولین روز اداری بعد از تعطیل آخرین مهلت جهت انجام تکالیف مقرر خواهد بود.

اجرای سیستم مالیات بر درآمد حقوق بر روی فایلهای الکترونیکی
شماره: 69938 تاریخ: 22/10/1388
پیرو بخشنامه شماره ۲۶۰۲۹/۲۳۳ مورخ 26/3/1386 در خصوص تشکیل واحدهای مالیاتی حقوق و در راستای ایجاد بستر مناسب جهت طرح جامع مالیاتی و به منظور تسهیل و یکسان سازی رویهها، کاهش هزینه های وصول و صرفه جویی در زمان دریافت اطلاعات مالیات بر درآمد حقوق و تسریع در وصول مالیات منبع یاد شده و جلب رضایت مؤدیان محترم مالیاتی، با توجه به آموزش سیستم مالیات بر درآمد حقوق و ارسال دستورالعمل اجرائی و دفترچه راهنمای مؤدیان، در نظر است سیستم مزبور از ابتدای سال ۱۳۸۹ در سطح سازمان به اجرا درآید.
بنابراین اشخاص حقوقی پرداخت کننده حقوق و دستمزد مکلفند از تاریخ ذکر شده ضمن پرداخت مالیات متعلق، اطلاعات ماهانه حقوق بگیران خود را به صورت فایل الکترونیکی به همراه خلاصه لیست حقوق که ممهور به مهر و امضاء مسئولین مجاز پرداخت کننده حقوق میباشد، در مهلت مقرر قانونی تحویل واحد مالیاتی مربوطه نمایند.
ادارات امور مالیاتی موظفند بر اساس دستورالعمل اجرایی مذکور، ضمن اطلاع رسانی و دعوت از مؤدیان مالیاتی، دفترچه راهنمای مؤدیان را در اختیار آنها قرار داده و در سال جاری نیز از مؤدیانی که آمادگی لازم را دارند، اطلاعات مورد نظر را در قالب فایلهای الکترونیکی دریافت نمایند.

اطلاعیه سازمان امور مالیاتی در مورد لزوم ارائه فایل الکترونیکی به همراه خلاصه لیست حقوق ممهور به مهر و امضاء مسئولین مجاز پرداخت کننده حقوق به واحدهای امور مالیاتی از ابتدای سال 1389
در اجرای مقررات ماده 169 قانون مالیاتهای مستقیم، به منظور جلب رضایت مؤدیان محترم مالیاتی و صرفه جویی در زمان و تسهیل و یکسان سازی رویههای تسلیم فهرست و اطلاعات دریافت کنندگان حقوق و حسب مقررات ماده 86 قانون مالیاتهخای مستقیم، سازمان امور مالیاتی کشور در نظر دارد از ابتدای سال 1389 اطلاعات مالیات بر درآمد حقوق و دستمزد را در قالب فایلهای الکترونیکی دریافت نماید. بنابراین اشخاص حقوقی پرداخت کننده حقوق و دستمزد مکلفند از تاریخ ذکر شده، ضمن کسر و پرداخت مالیات متعلق، اطلاعات حقوق بگیران خود را به صورت فایل الکترونیکی به همراه خلاصه لیست حقوق که ممهور به مهر و امضاء مسئولین مجاز پرداخت کننده حقوق میباشد، در مهلت مقرر قانونی تحویل واحد مالیاتی مربوط نمایند. لازم است مؤدیان محترم مالیاتی با مراجعه به واحد مالیاتی ذیربط یا سایت الکترونیکی سازمان امور مالیاتی با مراجعه به واحد مالیاتی ذیربط یا سایت الکترونیکی سازمان امور مالیاتی کشور راهنمایی تهیه فایلهای الکترونیکی حقوق و دستمزد را دریافت نمایند.

   



رای دیوان عدالت اداری در مورد مالیات تقسیم اموال مشاع

شماره: 56861/210 تاریخ: 17/6/1388
تصویر رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری موضوع دادنامه شماره 5 مورخ 19/1/86 مبنی بر:
“‌ابطال نامه‌های شماره 20/2036/34792” مورخ 1/9/1366 و شماره 20/2560/48260 مورخ 3/11/1366 معاون محترم وقت درآمدهای مالیاتی وزارت متبوع عنوان سازمان ثبت اسناد و املاک کشور در خصوص ایجاد تکلیف برای دفاتر اسناد رسمی در خصوص اخذ گواهی انجام معامله از ادارت امور مالیاتی ذیربط در زمان تنظیم اسناد راجع به تقسیم نامه‌های املاک و قید شماره آن در سند تقسیم‌نامه” جهت اطلاع و بهره‌برداری لازم ارسال می‌گردد.

عدم تعلق مالیات به نقل و انتقال اراضی مازاد آموزش و پرورش

شماره: 60622/210 تاریخ: 21/7/1388
وزیران عضو کار گروه بررسی مسایل و مشکلات آموزش و پرورش و فرهنگیان در جلسه مورخ 14/11/1387 به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و با رعایت تصویب‌نامه شماره 188911/ت 41656هـ مورخ 1387/10/16 تصویب نمودند:
۱- وزارت آموزش و پرورش می‌تواند اراضی و املاک مازاد بر نیاز و بدون استفاده خود را پس از تغییر کاربری از طریق مراجع ذیربط با رعایت قوانین و مقررات مربوط به عنوان عوض مدارس مشمول قانون ممنوعیت قلع ساختمان‌های آموزشی و پرورشی- مصوب 1385 و مدارس استیجاری که دارای سند مالکیت می‌باشند و امکان تخلیه و تحویل آنها به مالک وجود ندارد، مطابق نظر کارشناس رسمی دادگستری و با توافق مالکان به آنان واگذار نماید. نقل و انتقال سند مالکیت ملک عوض و معوض همزمان در یکی از دفاتر اسناد رسمی صورت می‌گیرد.
۲- وزارت آموزش و پرورش از پرداخت هرگونه مالیات نقل و انتقال و عوارض بابت خرید و فروش املاک موضوع این تصویب‌نامه معاف می‌باشد.
۳- در صورتی که ارزیابی عوض و معوض با هم برابری نداشته باشند، آموزش و پرورش می‌تواند با رعایت صرفه و صلاح دولت با مالک مدرسه استیجاری یا مدارس مشمول قانون مذکور در بند (1) توافق نماید.

سازمان امور مالیاتی کشور
ابلاغ تصویب نامه شماره 1694670/ت 47267 هـ مورخ 28/08/1390 هیئت وزیران در مورد شمول معافیت ماده 69 قانون مالیاتهای مستقیم به قراردادهای منعقده طرح مسکن مهر
شماره: 33003/200 تاریخ: 11/10/1390
به پیوست تصویر تصویب نامه شماره 1694670/ت 47267 هـ مورخ 28/08/1390 کمیسیون موضوع اصل 138 قانون اساسی در ارتباط با قراردادهای مسکن مهر مبنی بر: 1- قراردادهای منعقده طرح مسکن مهر اعم از تفاهم نامههای سه جانبه، چهار جانبه (تعاونیهای مسکن)، مسکن مهر ملکی و بافت فرسوده تا تاریخ 27/11/1390 (ده سال پس از اصلاحیه قانون مالیتهای مستقیم) مشمول موضوع ماده (69) قانون مالیاتهای مستقیم بوده و از پرداخت مالیات موضوع ماده (59) قانون یاد شده معاف میباشند. 2- قراردادهای مزبور مطابق ماده (77) قانون مالیاتهای مستقیم تنها مشمول مالیات مقطوع به نرخ ده درصد به مأخذ ارزش معاملاتی اعیانی مورد انتقال بوده و از هر گونه مالیات بر درآمد و مالیات علی الحساب موضوع ماده (104) قانون مالیتهای مستقیم معاف میباشند. 3- قراردادهای فوق از مالیات بر ارزش افزوده به استثنای مالیات بر ارزش افزوده پرداختی بابت نهادههای ساخت (مواد، مصالح و سایر) معاق میباشند، جهت اطلاع و بهره برداری لازم ارسال و ابلاغ میگردد. بدیهی است سازندگانی که خارج از چهارچوب تفاهم نامه مسکن مهر به عنوان پیمانکار با وزارت راه و شهر سازی (مسکن و شهر سازی) یا تعاونیهای مسکن یا سایر اشخاص در قبال دریافت حق الزحمه نسبت به احداث ساختمان اقدام مینمایند مشمول این مصوبه نبوده و حسب مقررات مشمول مالیات عملکرد و مالیات تکلیفی موضوع ماده 104 اصلاحی قانون مالیاتهای مستقیم مصوب 27/11/1380 و همچنین مالیات بر ارزش افزوده بابت خدمات ارائه شده خواهند بود.

سازمان امور مالیاتی کشور
در ارتباط با نحوه تعلق مالیات به انتقال املاک متعلق به سازمان ملی زمین و مسکن به بخشنامه 34111 مورخ 12/6/1381 مراجعه شود.
عدم تعلق مالیات به انتقال واحدهای مسکونی از طرف شرکتهای تعاونی مسکن به اعضاء
تاریخ: 6/7/1389
چون در خصوص تسری حکم ماده 65 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفندماه 1366 و اصلاحیه‌ای بعدی آن بر ماده 77 قانون مذکور سوالاتی از سوی ادارات امور مالیاتی و مودیان محترم مالیاتی مطرح است، لذا به منظور اجرای صحیح احکام موضوع مواد مذکور اشعار می‌دارد: به موجب ماده 65 قانون مالیاتهای موصوف، نقل و انتقال قطعی واحدهای مسکونی از طرف شرکت‌های تعاونی مسکن به اعضای آنها مشمول مالیات موضوع فصل مالیات بر درآمد املاک نمی‌باشد. با توجه به این که ماده 77 قانون فوق الذکر در فصل اول از باب سوم قانون مزبور (فصل مالیات بر درآمد املاک) قرار گرفته است، لذا نقل و انتقال قطعی واحدهای مسکونی از طرف شرکت‌های تعاونی مسکن به اعضای آنها مشمول حکم ماده 77 نیز نمی‌گردد. لکن احکام مادتین 65 و 77 به شرح مذکور صرفا شرکت‌های تعاونی مسکن موضوع قانون شرکت‌های تعاونی مصوب سال 1350 و قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران مصوب 1370 را در بر می‌گیرد و قابل تسری به اتحادیه‌های تعاونی مذکور نیست.

اجرای صحیح مقرارت مربوط به تعلق مالیات حقوق به استفاده از مسکن و وسیله نقلیه
شماره: 9698/5714-211 تاریخ: 22/10/1382
در ارتباط با بند (4) بخشنامه شماره 29300/2397-211 مورخ 2/6/1382 و در اجرای صحیح مقررات موضوع بند (ب) تبصره ماده 83 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 و اصلاحیه‌های بعدی آن موکداً یادآور می‌گردد در مواقع رسیدگی به وضعیت پرونده ابواب الجمعی حوزه مالیاتی مربوط در خصوص مدیران و یا کارکنانی که از وسایط نقلیه واحد سازمانی متبوع خود استفاده شخصی می‌نمایند بنا به مقررات و به تبعیت از بندهای یادشده چنانچه خودروهای متعلق به اشخاص حقوقی و سایر مراکز خصوصی در اختیار کارکنان خود قرار داده و از آن استفاده شخصی نیز می‌نمایند از طرق ممکن و با دقت نظر بیشتری موضوع را مورد بررسی قرار دهند و در فرم گزارش مالیاتی صریحاً اظهار نظر خود را با عنایت به حکم ماده 90 اصلاحی مصوب 27/11/1380 قانون مذکور اعلام و در صورت لزوم محاسبه و مطالبه مابه‌التفاوت مالیات بردرآمد حقوق اقدام لازم معمول دارند.

نحوه اعمال مقررات مرتبط با مطالبه مالیات حقوق از استفاده شخصی از مسکن و وسیله نقلیه
شماره: 29300/2397-211 تاریخ: 2/6/1382
ضمن ارسال تصویر تصویب نامه شماره 18298/ت 27840 ه مورخ 9/4/1382 هیات محترم وزیران در خصوص اصلاح بعضی از موارد آیین‌ نامه چگونگی استفاده از اتومبیل‌های دولتی و واگذاری امور نقلیه دستگاه‌های دولتی به بخش غیر دولتی، موضوع تصویب نامه شماره 59590/ت 351 هـ مورخ 15/12/1372، در خصوص انواع خودروهای دولتی مصوبه مزبور و چگونگی اعمال بند “‌ب” تبصره ماده 83 قانون مالیاتهای مستقیم مصوب اسفند ماه 1366 و اصلاحیه‌های بعدی آن مراتب ذیل یادآور می‌گردد.
۱- طبق بند “‌ب” تبصره ماده 83 قانون یاد شده، اتومبیل اختصاصی با راننده معادل ده درصد (10%) و بدون راننده معادل پنج درصد (5%) حقوق و مزایای مستمر نقدی (به استثنای مزایای نقدی معاف ماده 91 قانون) درماه پس از کسر وجوهی که از این بابت از حقوق کارمند کسر می‌شود به عنوان درآمد غیر نقدی کارمند مشمول مالیات حقوق خواهد بود.
۲- طبق ماده (3) آئین نامه فوق‌الذکر، کلیه خودروهای دستگاههای دولتی به استثنای خودروهای خدمات اختصاصی و تشریفاتی، خودروهای خدمات عمومی محسوب می‌شوند. بنابر این مشمول بند “‌ب” ماده 83 قانون مالیاتهای مستقیم نخواهد بود.
۳- خودروهای اختصاصی که با توجه به ضرورت ارائه خدمت، نوع و حساسیت شغل یا اهمیت زیاد یا حجم بالای کار و انجام وظایف به موقع و پرهیز از ایجاد وقفه در امور با تائید بالاترین مقام دستگاه اجرایی مربوط در اختیار کارکنان قرار می‌گیرد و با عنایت مفهوم واگذاری اتومبیل اختصاصی که در حقیقت عبارت از واگذاری حق انتفاع به طور مطلق می‌باشد که در این صورت شخصی که خودرو با این شرایط در اختیار داشته باشد بدون قید و حصری در مدت معینی همانند مال متعلق به خود محق به بهره ‌برداری از آن خواهد بود.
حال آنکه خودروهای دولتی را نمی‌توان با چنین تسهیلات و فارغ از قیود در مقررات اموال دولتی در اختیار ماموران کشور قرار داد بلکه با توجه به مفاد لایحه قانونی نحوه استفاده از اتومبیل‌های دولتی …مصوب 1358 شورای اسلامی و آئین نامه شماره 59590/ت /351ه مورخ 15/12/1372 و اصلاحیه اخیر پیوست و دیگر مقررات مربوط، اصولاً واگذاری خودرو به ماموران به لحاظ موارد ذکر شده در صدر این بند صورت می‌پذیرد. به منزله خودرو خدمت شناخته شده و از مصادیق بند (ب) تبصره ماده 83 قانون مالیاتهای مستقیم نخواهد بود.
۴- در خصوص سایر کارکنان حقوق بگیر (بخش خصوصی) استفاده از خودرو اختصاصی به عنوان یک نوع مزایای غیر نقدی محسوب گردیده می‌بایست با در نظر گرفتن سایر مزایای غیر نقدی (مستمر و غیر مستمر) حقوق بگیر حداکثر تا سقف معادل دو دوازدهم معافیت سالانه موضوع ماده 84 اصلاحی در سال به استناد بند 13 ماده 91 قانون مذکور پرداخت مالیات معاف و مازاد آن طبق مقررات مربوط مشمول مالیات خواهد بود.
ضمناً: درآمدهای غیر نقدی موضوع بندهای اصلاحی (8) و ماده 91 قانون طبق مقررات مربوط کلاً از پرداخت مالیات حقوق معاف است.

   



شرکت با مسئولیت محدود این امتیاز عمده را برای شرکا دارد که مسئولیت آنها را در عملیات شرکت محدوده به آورده آنها در شرکت می کند. در حقوق ایران، یک امتیاز عمده دیگر نیز برای شریک در این شرکت وجود دارد و آن این است که در صورت ورشکسته شدن شرکت، الزاماً خود شریک ورشکسته اعلام نمی شود؛ امری که در مورد شرکتهای دیگر تجاری صدق می کند. علاوه بر این، تشکیل شرکت با مسولیت محدود بسیار ساده تر از تشکیل شرکت سهامی و حتی شرکت سهامی خاص است و کافی است که دو نفر شریک وجود داشته باشند تا شرکت، با جمع شرایط دیگر، تشکیل شود. اداره کردن شرکت با مسئولیت محدود نیز آسان تر است و معمولاً توسط یک یا دو مدیر انجام می شود؛ در حالی شرکت سهامی لااقل باید یک هیئت مدیره سه نفره داشته باشد. در شرکت با مسئولیت محدود، نهاد کنترل کننده وجود ندارد، مگر آنکه تعداد شرکا از دوازده نفر بیشتر باشد که در این صورت، تشکیل یک هیئت نظار ضروری است(ماده 109 ق.ت). جز در موردی که شرکت با مسئولیت محدود دارای هیئت نظار است، مجمع عمومی هم در اینکه تشکیل شرکت با مسئولیت محدود، علی الاصول، با مبلغ کنمی سرمایه هم میسر است؛ در حالی که همان طور که گفتیم در شرکتهای سهامی خاص و عام، به ترتیب حداقل یک میلیون و 5 میلیون ریال سرمایه لازم است تا شرکت، بتواند به وجود بیاید.

مجموع امتیازات مذکور موجب موفقیت این شکل از شرکت در دنیای معاملات است؛ اما این شکل شرکت فقط دارای امتیاز نیست، بلکه به ویژه برای اشخاص ثالثی که با آن معاملاتی انجام می دهند خطرهایی در بر دارد که نمی توان آنها را نادیده گرفت؛ از جمله اینکه هرگاه شرکت ورشکسته شود، طلبکاران نمی توانند به خود شرکا مراجعه کنند. این امر ممکن است مورد سوء استفاده کسانی قرار گیرد که قصد کلاهبرداری دارند؛ به این معنا که این افراد می توانند با تشکیل یک شرکت با مسئولیت محدود، خود را از ورشکستگی و عواقب آن برهانند و از پرداخت طلبهای طلبکاران از دارایی شخصی خود معاف شوند.

در عمل، بانکها و سایر کسانی که اعتباری در اختیار شرکت قرار می دهند، از مدیر شرکت می خواهند پرداخت دین شرکت را شخصاً تضمین کند و به عبارت دیگر، شخصاً ضامن پرداخت دیون شرکت شود. این امر عملاً از شرکت با مسئولیت محدود یک شرکت مختلط غیر سهامی می سازد که در آن یکی از شرکا(مدیر) مسئولیت تضامنی و شخصی خواهد داشت. با این کیفیت، هدفی که قانون گذار دنبال می کرد تا شرکت با مسئولیت محدود جایگزین شرکتهای مختلط غیر سهامی شود و مؤسسات کوچک و متوسط در قالب این شرکت تأسیس شوند، حاصل نخواهد شد.

برای رفع این اشکالات و به عبارت دیگر، برای آنکه شکل شرکت با مسئولیت محدود مورد استفاده قرار گیرد ـ بدون آنکه وسیله تقلب شود ـ قانون گذار نکات چندی را مطمح نظر قرار داده است:

اول اینکه برای کسانی که انتخاب شرکت با مسئولیت محدود را وسیله ای برای رسیدن به اهداف متقلبانه قرار می دهند، مجازات خاص کیفری مقرر کرده است. به موجب ماده 115 قانون تجارت، مؤسسات و مدیرانی که در تشکیل شرکت و یا تقسیم سود و زیان، تقلباتی مرتکب شده باشند، کلاهبردار تلقی شده، به مجازات آن محکوم می شوند.

دوم اینکه تشکیل سرمایه احتیاطی(ذخیره احیاطی) را در این نوع شرکت ضروری دانسته است(ماده 113 ق.ت)؛ این سرمایه احتیاطی اجازه می دهد که در صورت لزوم، بدهیهای شرکت از آن پرداخت شود.

سوم اینکه هرگاه ارزش ضررهای وارد به شرکت نصف سرمایه آن باشد، هر یک از شرکا می تواند، تحت شرایط مندرج در بند «ج» ماده 114 قانون تجارت، انحلال شرکت را بخواهد.

مع ذلک، این اقدامات کفایت نمی کنند و به نظر ما، همچون قوانین کشورهای دیگر قانون گذار ما باید برای جلوگیری از تقلبات احتمالی، نکاتی چند را در نظر داشته باشد و در مورد آنها وضع قاعده کند:

1-لازم است ورشکستگی شرکت با مسئولیت محدود به شریک متخلف تسری داده شود. به عبارت دیگر، صدور حکم ورشکستگی شرکت باید منجر به ورشکستگی مدیر شود، بدون اینکه لازم باشد شریک با مسئولیت محدود تاجر تلقی تجار شود. در این حالت خاص می توان ورشکستگی را که یک تأسیس حقوقی خاص تجار است، در مورد غیر تاجر نیز قابل اجرا دانست. این امر موجب می شود که اشخاص فقط به دلیل رهایی از مجازات های ورشکستگی به تقصیر و تقلب، مبادرت به تأسیس شرکت با مسئولیت محدود نکنند.

2-باید حداقل سرمایه ای برای شرکت با مسئولیت محدود معین شود. اگر در شرکتهای تضامنی لازم نیست که حداقل سرمایه ای تشکیل شود به دلیل آن است که طلبکاران حق مراجعه به دارایی شخصی شرکا را در مطالبه طلب خود دارند. در شرکت با مسئولیت محدود، عمده تضمین طلب طلبکاران، سرمایه شرکت است و بنابراین، لازم است که حداقل سرمایه شرکت با مسئولیت محدود به میزانی باشد که بتواند تا حدودی جوابگوی طلب طلبکاران باشد.

3-برای تعداد شرکای با مسئولیت محدود باید حداکثری معین گردد تا این شرکت فقط برای فعالیتهایی به کار رود که سرمایه محدود لازم دارد، ضمن اینکه شرکت برای همکاری شرکایی به کار گرفته شود که یکدیگر را می شناسند و کسانی که قصد تشکیل شرکتی با تعداد نامحدود شریک را داشته باشند باید الزاماً به سوی شرکتهای سهامی سوق داده شوند.

   


انحلال شرکت سهامی

چهارشنبه 3 مهر 1398 نویسنده: nazanin nazanin |


شركت سهامی ممكن است بنا به علل زیر منحل شود:

از بین رفتن حداقل نصف سرمایه شركت بر اثر زیان های وارده به شركت (ماده ١٤١ ل.ا.ق.ت)از بین رفتن موضوع شركت یا غیر ممكن شدن انجام موضوع شركت (بند ١ از ماده ١٩٩ ل.ا.ق.ت.)
در صورت انقضای مدت شركت (بند ٢ ماده ١٩٩ ل.ا.ق.ت).
تقلیل سرمایه شركت به كمتر از حداقل قانونی (حداقل سرمایه شركت سهامی عام 5,000,000 ریال و حداقل سرمایه شركت سهامی خاص 1,000,000 ریال می باشد).
در صورت ورشكستگی شركت.
در صورت تصمیم مجمع عمومی فوق العاده مبنی بر انحلال شركت.
انحلال شركت حسب حكم دادگاه موارد مندرج در ماده ٢٠١ (ل.ا.ق.ت) ناظر به انحلال شركت از طریق دادگاه با درخواست ذینفع می باشد.
به تجویز مواد ١٠٦ و ٢٠٩ و ٢١٠ (ل.ا.ق.ت) یك نسخه از صورت جلسه مجمع عمومی فوق العاده در مورد انحلال شركت و نحوه تصفیه آن باید به مرجع ثبت شركتها ارسال شود تا پس از ثبت برای اطلاع مردم در روزنامه رسمی و روزنامه كثیر الانتشار كه اطلاعیه ها و آگهی های مربوط به شركت در آن درج می گردد آگهی شود و تا زمانی كه انحلال به ثبت نرسیده و آگهی انحلال منتشر نشده باشد.

   



 
افرادی که به منظور ارائه و انجام فعالیتهای خود اقدام به ثبت شرکت می نمایند می توانند از 7 نوع شرکتی که توسط قانون در نظر گرفته شده است یکی از انتخاب نمایند. یکی از انواع شرکتهای فوق، شرکتهای سهامی می باشند.

دلیل این نام گذاری ماهیت سرمایه در این اشخاص حقوقی می باشد. سرمایه در شرکتهای سهامی به قطعاتی تقسیم خواهد شد که هر کدام را سهم می نامند. ارزش هر سهم با مبلغ اسمی آن مشخص میگردد که با توجه به تعداد کل سهام شرکت و نسبت به سرمایه ای که برای شرکت در نظر گرفته شده است محاسبه میگردد.

به طور کلی شرکت های سهامی به دو دسته تقسیم می شوند: شرکتهای سهامی که سرمایه آنها کاملاً توسط موسسین شرکت تهیه و تامین میگردد که به آنها شرکتهای سهامی خاص می گویند؛ و دسته دوم شرکتهای سهامی هستند که تامین سرمایه آنها با مشارکت عموم مردم و از طریق فروش سهام به آنها همراه با موسسین انجام خواهد شد که  شرکتهای سهامی عام نامیده می شوند.

شرکت های سهامی عام اغلب در مواردی تاسیس می شوند که موسسین قصد انجام فعالیتهای بزرگ و در سطح ملی را داشته باشند و به این منظور برای تامین سرمایه مورد نیاز اقدام به فروش سهام شرکت می نمایند.

شرکت های سهامی خاص به منظور ارائه و انجام کلیه فعالیتهای مجاز قابل ثبت می باشند . شرایطی که ثبت شرکت سهامی خاص دارا می باشد باعث شده تا سازمان ها و ارگانهای مختلف اعم از دولتی یا خصوصی همکاری های بیشتری را با این شرکتها نموده و تسهیلات بیشتری را در اختیار این اشخاص قرار میدهند.

شرکت سهامی خاص تشکیل شده است از 3 سهامدار و 2 بازرس که شامل بازرس اصلی و بازرس علی البدل می باشند. اعضای هیئت مدیره در شرکت های سهامی خاص از بین سهامداران انتخاب خواهند شد و هر یک از اعضای هیئت مدیره بایستی حداقل دارای یک سهم از کل سهام شرکت باشند.

به دلیل گستردگی بیشتر شرکت سهامی خاص ، رسیدگی به امور مالی و حساب های شرکت نیازمند حضور بازرسین می باشد. یکی از ارکان تصمیم گیرنده در شرکتها مجمع عمومی عادی می باشد که از اجتماع سهامداران شرکت تشکیل می شود. وظیفه انتخاب و معرفی بازرسین بر عهده مجمع عمومی عادی می باشد که این امر سالانه بایستی تکرار شود و بازرسین می توانند برای دوره های متعدد و متوالی در سمت خود باقی بمانند.

همانطور که گفته شد بازرسین وظیفه رسیدگی به حساب های شرکت را بر عهده دارند و هم چنین بازرسین وظیفه بررسی رعایت حقوق صاحبان سهام را بر عهده دارند. این افراد می توانند در هر زمانی که نیاز باشد اسنادی که لازم است را مطالبه کرده و در اختیار داشته باشند. یکی از مهم ترین مواردی که بازرسین در آن نقش اساسی دارند تهیه و تنظیم و تصویب ترازنامه سود و زیان در شرکت می باشد که پس از تایید، به سازمان مربوطه ارائه میگردد ؛ لذا هر ترازنامه ای که از طرف بازرسین قرائت و تایید نشده باشد وجاهت قانونی ندارد.

نکاتی که مجمع عمومی عادی در انتخاب بازرسین بایستی به آنها توجه داشته باشد به شرح زیر می باشد:

بازرسین نباید دارای ممنوعیت قانونی جهت فعالیت در این زمینه داشته باشند به این معنی که مرتکب جرمی گردیده باشند که دارای محرومیت باشند.
مدیرعامل و مدیران شرکت نمی توانند به عنوان بازرسین شرکت انتخاب شوند.
نزدیکان و بستگان مدیران و مدیرعامل شرکت نیز امکان انتخاب به عنوان بازرس را ندارند.
 

بازرس یا بازرسین شرکت حق رای ندارند ولی می توانند در جلسات شرکت حضور داشته باشند و هم چنین بازرسین در معامله هایی که به نام شرکت انجام می شود دخالت مستقیم نخواهند داشت.

مدت فعالیت بازرسین در شرکت های سهامی خاص یک سال مالی می باشد. نکته مهم در این خصوص این است که یکسال فعالیت بازرسین منطبق بر سال مالی شرکت می باشد و ارتباطی با سال شمسی ندارد که گاهاً باعث ایجاد اشتباه در افراد می شود.

بد نیست بدانیم شرکت های با مسئولیت محدود نیز می توانند بازرس یا بازرسینی را برای شرکت انتخاب و معرفی نمایند که این امر بایستی بواسطه صورتجلسه ای به اداره ثبت شرکتها اعلام گردد.

شرکت های مختلف می توانند از موسسات یا شرکتهایی که خدمات حسابرسی، حسابداری و بازرسی را انجام می دهند به عنوان بازرسین خود استفاده نمایند.

 

   


چگونه شرکت دانش بنیان ثبت کنیم

سه شنبه 2 مهر 1398 نویسنده: nazanin nazanin |


 
پیشرفت سریع علم و تولیدات علمی، اختراعات و نوآوریها به قدری سریع می باشد که برای هر کشوری وجود اشخاصی که بتوانند در این زمینه فعالیت های ارزشمندی داشته باشند لازم و ضروری است. مسلماً بستر اولیه و اصلی این امر در مراکز آموزشی و دانشگاهها فراهم می شود. اما به صرف تکیه به دانشگاهها پیشرفت لازم حاصل نخواهد شد. از این جهت مراکزی تحت عنوان پارک های علم و فناوری بوجود آمده اند که هدف اصلی آنها تبدیل علم به ثروت می باشد. به این معنی که ایده و ابتکارات افراد را به محصولات تبدیل نمایند و بتوانند از آنها استفاده های لازم را انجام دهند.از طرف دیگر با توجه به برنامه های توسعه ای و خصوصی سازی، شرکت های خصوصی در این زمینه تاسیس شده و شروع به فعالیت نموده اند اما با توجه به اینکه انجام فعالیت های فوق نیازمند پشتوانه های مالی بزرگی می باشد لذا دولت با حمایت خود از این گونه شرکتها و اشخاص قدم بزرگی در جهت پیشرفت علمی و صنعتی کشور برداشته است.

به همین دلیل کارگروهی تحت عنوان "کارگروه ارزیابی و تشخیص صلاحیت شرکت ها و موسسات دانش بنیان و نظارت بر اجرا" که وابسته به نهاد ریاست جمهوری می باشد تشکیل شده تا شرکت هایی که در زمینه تجاری سازی ایده ها و تبدیل طرح های علمی به محصولات صنعتی و کالاها فعالیت داشته را شناسایی کرده و مورد حمایت های مختلفی قرار دهند. شرکت هایی که به این طریق انتخاب شده و از حمایت های این نهاد بهره مند می شوند اصطلاحاً شرکت های دانش بنیان نامیده می شوند.

تعریف دقیقی که کارگروه در مورد شرکت های دانش بنیان ارائه داده است به این شرح می باشد:

شرکت یا مؤسسه خصوصی یا تعاونی است که به منظور همافزایی علم و ثروت، توسعه اقتصاد دانش محور، تحقق اهداف علمی و اقتصادی (شامل گسترش و کاربرد اختراع و نوآوری) و تجاری سازی نتایج تحقیق و توسعه (شامل طراحی و تولید کالا و خدمات)  در حوزه فناوری های برتر و با ارزش افزوده فراوان به ویژه در تولید نرم افزارهای مربوط تشکیل میشود و بر اساس معیارهای مورد نظر این آئین نامه، به تأیید کارگروه میرسد.

به این ترتیب شرکت های دانش بنیان با ارتباط بین دو حوزه علم و صنعت موجب تولید علم و درآمد بطور همزمان میگردد. استفاده از علوم تئوری افراد که در دانشگاهها و مراکز علمی فرا میگیرند و عملی کردن آنها به منظور ساخت و تولید کالاهای صنعتی که درنهایت منجر به رشد اقتصاد و توسعه خواهد شد برنامه و هدف اصلی شرکت های دانش بنیان می باشد.

کارگروه ارزیابی، شرکت های دانش بنیان را به سه دسته تقسیم کرده است که به شرح زیر می باشند:

شرکت های تولید کننده کالاها و خدمات دانش بنیان:
شرایطی که این شرکت ها بایستی داشته باشند به این شرح است که؛ طی آخرین سال مالی شرکت که در اظهارنامه شرکت درج شده است بایستی حداقل 50 درصد از درآمد آن سال شرکت مربوط به فروش کالاها و خدماتی باشد که مشمول معیارهای کارگروه بوده و از موارد دانش بنیان باشد. شرکت بایستی حداقل 3 نفر نیروی کار تمام وقت داشته باشد. 

شرکت های نوپا
شرکت های نوپا در خصوص شرکتهای تازه تاسیس و حمایت از آنها تعریف شده اند که بایستی معیارهای ذیل را داشته باشند تا جزو شرکتهای دانش بینان قرار بگیرند:

این نوع شرکت ها بایستی لااقل محصولات و کالاهای تعریف شده به عنوان دانش بنیان را در حدود نمونه آزمایشگاهی تولید و ارائه نمایند. همچنین 3 سال از تاریخ تاسیس آنها گذشته باشد و لااقل دارای 2 نیروی کار تمام وقت باشد که یکی از آنها در زمینه تولید محصولات و کالاهای دانش بنیان تخصص داشته باشد. 

شرکتهای صنعتی دارای فعالیت دانش بنیان
به منظور انتقال فناوری های نوین و برتر و دانش و تکنولوژی روز به شرکت های صنعتی بزرگ و هدایت آنها به سمت شرکت های دانش بنیان، شرکت های صنعتی که دارای شرایط ذیل باشند به عنوان شرکت دانش بنیان شناخته می شوند:

الف – شرکت هایی که لااقل 10 درصد از درآمد آنها در آخرین سال مالی، مربوط به فروش کالاها و خدمات دانش بنیانی باشد که مورد تایید کارگروه ارزیابی، باشد. همچنین حداقل دارای 3 نفر نیروی نسانی تمام وقت باشد.

ب – شرکتهایی که لااقل 50 درصد از درآمد آخرین سال مالی آنها که در اظهارنامه مالیاتی شرکت بیان شده است، مربوط به کالاهایی باشد که لزوماً دانش بنیان نباشند اما فروش آنها از طریق تجهیزات یا فرآیندهای مورد تایید کارگروه ارزیابی باشد. در این مورد هم شرکت بایستی دارای حداقل 3 نفر نیروی کار انسانی تمام وقت باشد.

 اما ثبت شرکت دانش بنیان شامل چه مراحلی خواهد شد؟

شرکت های دانش بنیان، در قانون تجارت به عنوان یکی از انواع اشخاص حقوقی تعریف و بیان نشده است. بنابراین برای ثبت شرکت دانش بنیان بایستی ابتدا اقدام به ثبت یکی از اشخاص حقوقی تعریف شده در قانون تجارت ایران، نزد اداره ثبت شرکتها نموده و سپس اقدامات لازم برای تبدیل به شرکت دانش بنیان از طریق معاونت ریاست جمهوری و کارگروه مخصوص انجام شود.

معمولاً اشخاصی که قصد تبدیل شرکت خود به یک شرکت دانش بنیان را داشته باشند، ابتدا اقدام به ثبت شرکت سهامی خاص می نمایند. برای ثبت شرکت سهامی خاص دست کم به تعداد 3 نفر سهامدار نیاز داریم که با تشکیل جلسه ای تصمیمات لازم در خصوص ثبت شرکت را اتخاذ میکنند. اولین اقدام سهامداران یا موسسین انتخاب اعضای هیئت مدیره می باشد که بایستی از بین خود سهامداران انجام شود و افرادی به غیر از سهامداران شرکت، امکان حضور در هیئت مدیره شرکت را ندارند. سپس با معرفی دو بازرس به منظور انجام امور مالی شرکت و تصویب اساسنامه مورد نظر اقدامات ثبت شرکت سهامی خاص انجام خواهد شد.

لازم به ذکر است در عین حالیکه شرکت قصد تبدیل به شرکت دانش بنیان را دارد اما در زمان ثبت شرکت، امکان استفاده از عنوان دانش بنیان در نام شرکت را ندارند و پس تبدیل شرکت سهامی خاص به شرکت دانش بنیان امکان افزودن این عنوان به نام شرکت می باشد.

 

   


اعتراض به ثبت علائم تجارتی.

یکشنبه 31 شهریور 1398 نویسنده: nazanin nazanin |


بموجب ماده ی اول قانون ثبت علائم  و اختراعات مصوب اول تیر ماه 1310 شمسی: «علامت تجارتی عبارت از هر قسم علامتی است اعم از نقش،تصویر،رقم،حرف،عبارت، مهر،لفافه و غیر آن که برای امتیاز و تشخیص محصول صنعتی،تجارتی یا فلاحتی اختیار می شود. » 1

 در این جا شایعترین علامت های تجارتی که کلمه باشد و جای آن بین حرف و عبارت بود در قانون ذکر نشده، لذا تصریح می شود که کلمه هم می تواند علامت تجارتی انتخاب شود.

با توجه به تعریف فوق معلوم می شود که «علامت تجارتی»یا «مارک»معرف کالا و محصول تجارتی و صنعتی و فلاحتی است.لذا علامت تجارتی یا علامت صنعتی، علامتی است که برای معرفی و مشخص کردن کالاها و محصولات به کار می رود.

هر بازرگانی که محصول خود را به بازار عرضه می کند می تواند علامت تجارتی مخصوصی برای آن محصول اختیار نماید، بشرطی که علامت مزبور را طبق قانون در اداره ی ثبت شرکت ها و علائم و اختراعات که دفتر مخصوصی برای ثبت علامت تجارتی دارد به ثبت رساند و برای این منظور است که ماده ی 2 قانون ثبت علائم و اختراعات مقرر داشته است که: «حق استعمال انحصاری علامت تجارتی فقط برای کسی شناخته خواهد شد که علامت خود را به ثبت رساند. »

علامت تجارتی چون معرف کالای تاجر است امروزه اهمیت اقتصادی پیدا کرده و کسانیکه محصولات و کالاهای فروشی به بازار عرضه می کنند آن ها را با علامتی مشخص می سازند که بازرگانان دیگر حق استعمال آن علامت را در کالاهای مشابه ندارند. ازین معنی خود بخود پیداست که استعمال علامت تجارتی غیر در کالاهای غیر مشابه مجاز است.

لذا ، علامت تجارتی برای معرفی و جهت تمیز و تشخیص همه ی انواع کالاها و محصولاتی که به وسیله ی یک تاجر یا یک کارخانه عرضه یا تهیه می شود ، مورد استفاده قرار می گیرد و خریداران و مصرف کنندگان با توجه به علائم مزبور ، به انتخاب و خرید مبادرت می کنند. ثبت علامت در دفتر مخصوص و با قیودی به عمل می آید.(ماده ی 10 الی 13 آیین نامه ی اصلاحی اجرای قانون ثبت علائم تجارتی و اختراعات مصوب 1337) هرگاه کسی تقاضای ثبت علامت بازرگانی معینی را کند و دیگری آن را عین علامت ثبت شده ی خود بداند یا آن را شبیه علامت خود تشخیص دهد به طوری که شباهت مذکور مصرف کنندگان عادی اجناس وی را به اشتباه اندازد می تواند به ثبت علامت او اعتراض کند.سیستم ثبت علامات تجارتی در ایران طریقه ی اعلامی است.رسیدگی اداره ی ثبت محدود است به اینکه علامت مقررات قانونی نباشد و شباهتی با علامات ثبت شده ی قبلی نداشته باشد.چون تشخیص شباهت بین دو علامت امری است نظری، ممکن است علامت طوری معرفی شده که در بدو امر شباهت با علامت ثبت شده ی قبلی معلوم نگردد یا اینکه صاحب علامت قبلی راجع به درجه ی شباهت با اداره ی ثبت موافق نباشد.زیرا قانون ثبت علایم تجارتی و اختراعات تصریح می کند که شباهت علامت با علامت دیگری که ثبت شده است به اندازه ای باشد که مصرف کنندگان عادی یعنی اشخاصی را که اطلاعات مخصوصی ندارند به اشتباه اندازد.علاوه بر آن ممکن است شخصی هنوز تقاضای ثبت علامت خود را ننموده باشد و قبل از آن که او اقدام کند شخص دیگری همان علامت را بخواهد به نام خود ثبت کند.به این جهت ماده ی 16 قانون ثبت علائم و اختراعات مقرر می دارد:

اشخاص ذیل می توانند نسبت به علامتی که تقاضای ثبت آن شده یا به ثبت رسیده است اعتراض کنند:

1)کسانی که آن علامت را علامت تجارتی خود می دانند.

2)کسانی که آن علامت با علامت آن ها به اندازه ای شباهت دارد که مصرف کنندگان عادی را به اشتباه می اندازد.

 1) کاتبی،  حسینقلی ، حقوق تجارت،  گنج دانش ، چاپ دهم، 1382

 در هر یک از دو صورت فوق الذکر اگر معترض کسی باشد که علامت قبلاَ به اسم او ثبت نشده است باید در حین اعتراض برای خود مطابق مقررات این قانون تقاضای ثبت کرده،حق الثبت و تمام مخارج مربوط به آن را قبلاَ تادیه نماید.در مورد کسانی که موسسه ی آن ها در خارج از ایران واقع است حق اعتراض مشروط به شرط معامله ی متقابل مذکوره در فقره ی دوم ماده ی 4 می باشد.بنابراین اعتراض به ثبت ممکن است قبل از ثبت به عمل آید و یا بعد از ثبت آن.1

اعتراض قبل از ثبت علامت :

اعتراض قبل از ثبت علامت باید در ظرف 30 روز از تاریخ انتشار آگهی مربوط به تقاضای ثبت علامت به عمل آید.معترض باید علاوه بر ذکر اسم و شغل و اقامتگاه خود در تهران کلیه ی دلایل و مدارک خود را نیز توضیح داده و ضمیمه کند.اداره ی ثبت موظف است در ظرف ده روز از تاریخ وصول اعتراض نامه مراتب را به درخواست کننده ی ثبت ابلاغ کند.چنانچه درخواست کننده ی ثبت بعد از دریافت ابلاغ اداره ی ثبت به اعتراض تمکین کند درخواست او مسترد می شود و چنانچه تا شصت روز از تاریخ ابلاغ اعتراض نامه تمکین نکند معترض باید به دادگاه تهران 2مراجعه کند تا به دعوی طبق اصول مربوط به دعاوی تجارتی رسیدگی به عمل آید و اداره ی ثبت منتظر خواهد شد تا بعد از اعلام حکم قطعی طبق مفاد حکم رفتار کند.چنانچه مغترض ظرف 60 روز از تاریخ ابلاغ اعتراض نامه به متقاضی ثبت اعتراض خود را تعقیب ننمایند علامت تقاضا شده به نام درخواست کننده ی آن به ثبت خواهد رسید.

اعتراض بعد از ثبت علامت :

چون ممکن است اشخاص ذی نفع متوجه آگهی تقاضای ثبت نشوند یا آنکه بعد از ثبت علامت طریقه ی استعمال آن طوری باشد که مصرف کنندگان عادی را به اشتباه اندازد طبق ماده ی 22 قانون ثبت علائم و اختراعات اشخاص ذی نفع می توانند در ظرف سه سال بعد از تاریخ ثبت علامت نسبت به آن اعتراض کنند.معترض باید مستقیماَ دادخواست به دادگاه شهرستان 3 بدهد و دادگاه پس از رسیدگی حکم به ابطال ثبت علامت مورد اعتراض یا حکم به رد اعتراض خواهد داد.

اعتراض به رد تقاضای ثبت از طرف اداره ی ثبت:

اداره ی ثبت قبل از قبولی تقاضای ثبت موظف است رسیدگی کند که آیا تقاضای ثبت مطابق اصول پیش بینی شده در قانون تنظیم شده و جزء علایم ممنوعه نیست و همچنین شباهتی با علامات ثبت شده ی قبلی ندارد و چنانچه تشخیص دهد که علامتی واجد شرایط لازم برای ثبت نیست اختیار دارد تقاضای ثبت علامت را رد کند.برای حفظ حقوق اشخاص در مورد مقابل تصمیمات اداره ی ثبت قسمت آخر ماده ی 7 قانون ثبت علائم و اختراعات مقرر می دارد: «در صورتی که تقاضای ثبت رد شود علل رد باید صریحاَ ذکر گردد.تقاضاکننده می تواند از تصمیم رد تا ده روز از تاریخ ابلاغ آن به رئیس محکمه ی اول ابتدایی تهران شکایت کند.حکم محکمه قابل استیناف و تمیز خواهد بود.4

   


فواید ثبت شرکت.

یکشنبه 31 شهریور 1398 نویسنده: nazanin nazanin |


شرکت،به عنوان یک عمل حقوقی،مستلزم همکاری دو یا چند شخص است. این همکاری صرفاَ زاییده ی قراردادی نیست که طرفین آن را منعقد کرده اند ،بلکه تابع مکانیسمی است که قانون گذار در اختیار شرکا قرار داده تا سرمایه های فردی خود را برای رسیدن به هدفی خاص که بردن سود است به سرمایه ی جمعی تبدیل کنند. لذا ،تشکیل شرکت مبتنی است بر اراده ی آزاد شرکا و نیازی به اخذ اجازه ی قبلی از مقامات اداری ندارد.در واقع ،هر چند ممکن است برای انجام دادن فعالیت موضوع شرکت ،نیاز به چنین اجازه ای وجود داشته باشد ،ایجاد شخص حقوقی محتاج اجازه ی خاصی نیست.برای مثال: تاسیس یک شرکت برای تولید و پخش دارو مسلماَ نیاز به اخذ مجوز از وزارت بهداشت دارد،اما انجام دادن این فعالیت ها (تولید و پخش) از طریق تاَسیس شرکت نیاز به چنین اجازه ای ندارد.اگر فعالیت شرکت به موجب قانون ،ممنوع نباشد ،شرکت با رعایت شرایط دیگر قانون تشکیل می شود.

 بنابراین،چنانچه گفته شد ،ثبت شرکت در مرجع ثبت شرکت ها از شرایط تشکیل هیچ کدام از شرکت ها نمی باشد و شرکت ها با رعایت شرایط مقرر در قانون، تشکیل شده محسوب می شوند و شخصیت حقوقی دارند.اما به عنوان یک الزام قانونی می بایست به ثبت برسند که بالتبع این ثبت دارای آثاری می باشد.در این مطلب به فواید ثبت شرکت می پردازیم.

نظر به اهمیت شرکت های تجارتی و اثراتی که بر آن مترتب است،منجمله داشتن شخصیت حقوقی،دولت باید حتی المقدور در تشکیل آن ها نظارت نماید تا وسیله ای برای سواستفاده نباشد.

قانون مقررات زیادی برای شرکت های تجاری وضع نموده که رعایت آن ها هر یک به نوبه ی خود لازم است،ولی یک رسیدگی و بازرسی کلی و دقیق در ابتدای تاًسیس شرکت لازم است تا معلوم شود به وجود آوردن این شخصیت حقوقی،با رعایت مقرراتی است که وضع شده یا خیر و آن ثبت شرکت ها است.با فعالیت به صورت شرکت ،کلیه ی امور تجاری و غیر تجاری شرکت به صورت رسمی و قانونی صورت گرفته و اعتبار بیشتری خواهد یافت.از طرفی دیگر فعالیت تحت عنوان شرکت به علت امتیازاتی که قانون برای شرکت ها در نظر گرفته است –نظیر اعطای وام-و حمایت هایی که از اشخاص حقوقی به عمل می آورد ،موجب اطمینان خاطر شرکت ها جهت فعالیت با امنیت شغلی بیشتر نسبت به فعالیت شخصی می گردد. همچنین ثبت شرکت ، به شرکت ها امکان حضور در مناقصات و مزایدات را می دهد که سود قابل توجهی را برای طرفین معامله به همراه دارد.

ثبت شرکت نه تنها وسیله ای است که دولت مقررات شرکت های تجارتی را کنترل می نماید،بلکه فواید مهم دیگری هم دارد که از لحاظ شرکا ی شرکت و مراجعین آن دارای اهمیت بسیار است و آن ها مختصراَ عبارتند از:

1) هر گاه شرکت به ثبت برسد،قراردادهای منعقده بین شرکا رسمی بوده و بعد ها هیچ یک نمی توانند مانند اسناد غیر رسمی از وجود شرکت نامه و اساسنامه  و سایر تصمیماتی که به ثبت می رسد اظهار بی اطلاعی نموده و یا به ایراداتی که درباره ی اسناد غیر رسمی ممکن است وارد نمود استناد نمایند.

2) ثبت شرکت از لحاظ معامله کنندگان با شرکت در درجه ای از اهمیت است که بدون مراجعه به آن اغلب نمی توانند معامله کنند.زیرا کسی که قرارداد مهمی با شرکت منعقد می نماید یا معامله ی مهمی انجام می دهد باید بداند که سرمایه ی شرکت تا چه اندازه است و اختیار مدیران شرکت تا چه حدود بوده و بالاخره قدرت و توانایی این شخصیت حقوقی به چه میزان است.مواد مهم و لازم هر شرکت در جراید کثیرالانتشار آگهی می شود تا همه از آن مستحضر باشند،علاوه بر آن،به نحوی که در اغلب ممالک معمول است هر شخص خارجی ولو این که ظاهراَ ذینفع نباشد می تواند به پرونده ای که برای ثبت شرکت تشکیل شده مراجعه و از محتویات آن اطلاع حاصل کند.در کشور ما این قسمت ضمن آیین نامه ی مصوبه ی خرداد 1310 و مقررات 10 اسفند 1327 وزارت دادگستری مقرر گردیده «مراجعه به دفاتر ثبت شرکت ها اعم از ایرانی و خارجی برای عموم آزاد و هر ذینفعی می تواند از مندرجات آن سواد مصدق تحصیل کند» .

3) همانطور که فوقاَ ذکر شد ثبت نمودن شرکت نیز نوعی رسیدگی است که متصدیان امر انجام می دهند تا معلوم شود آیا برای بوجود آوردن این شخصیت حقوقی دقت های لازمه شده و مقررات رعایت گردیده یا خیر؟

در قانون تجارت سابق مصوب سال 1303-1304 مقرراتی راجع به ثبت شرکت ها وضع شده بود که مربوط به شرکت های داخلی بوده و نامی از شرکت های خارجی برده نشده بود.

شرکت های خارجی شرکت هایی هستند که در ممالک خارج تشکیل و به وسیله ی تاَسیس شعبه در ایران به امر تجارت اشتغال دارند.

چون شرکت های مزبور هم می بایستی از لحاظ رعایت نظم در تحت نظارت دولت بوده و به ثبت برسند،قانون ثبت شرکت ها در تاریخ 18 خرداد 1310 تصویب، و شرکت های خارجی به موجب آن ملزم به ثبت گردیدند و برای ثبت شرکت های داخلی هم مقرراتی اضافه گردید.در قانون تجارت مصوب سال 1311 و مخصوصاَ در مواد الحاقی به قانون تجارت مصوب 1347 موادی راجع به ثبت شرکت ها وضع شده که عدم رعایت آن موجب بطلان شرکت یا عملیات آن خواهد بود. 

. شرکت های تجاری که باید به ثبت برسند سه قسم اند:شرکت های داخلی، شرکت های خارجی، شرکت های بیمه1

به موجب ماده ی 195 قانون تجارت« ثبت کلیه ی شرکت های مذکور در این قانون الزامی و تابع مقررات قانونی ثبت شرکت ها است » .ترتیب اجرای آن به عهده ی وزارت دادگستری محول شده که ضمن تنظیم آیین نامه های لازم معلوم نماید.وزارت دادگستری در آیین نامه ی مصوبه 2 خرداد 1310 در اجرای قانون ثبت شرکت ها و آیین نامه ی مصوب اردیبهشت 1311 در اجرای قانون تجارت و سایر موادی که بعداَ اضافه شده ترتیب ثبت شرکت ها را تعیین نموده است.

 1)در مورد ثبت شرکت های بیمه، به قانون ملی شدن موَسسات اعتباری مصوب آبان 1358 مراجعه شود.

   


تفکیک شرکت تجاری از شرکت مدنی.

یکشنبه 31 شهریور 1398 نویسنده: nazanin nazanin |



 در قانون تجارت ایران تعریفی از شرکت تجاری دیده نمی شود.لیکن برخی از حقوقدانان با توجه به چارچوب حقوقی موجود ،تعاریف مختلفی از شرکت تجاری پیشنهاد کرده اند ،از جمله دکتر ستوده تهرانی از اساتید حقوق در این رابطه می نویسد:شرکت تجاری عبارت است از سازمانی که بین دو یا چند نفر تشکیل می  شود که در آن هر یک سهمی به صورت نقد یا جنس یا کار خود در بین می گذارد تا مبادرت به عملیات تجاری نموده و منافع و زیان های حاصله را بین خود تقسیم کنند.1دکتر اسکینی از حقوقدانان معاصر نیز این تعریف را از شرکت تجاری ارایه کرده است:شرکت تجاری ،قراردادی است که به موجب آن،یک یا چند نفر توافق می کنند سرمایه ی مستقلی را که از جمع آورده های آن ها تشکیل میشود ،ایجاد کنند و به موسسه ای که برای انجام مقصودخاصی تشکیل می گردد،اختصاص دهند و در منافع و زیان های حاصل از به کارگیری سرمایه سهیم شوند.2 

 بر عکس ،قانون مدنی شرکت را تعریف کرده است ،در حقوق مدنی ،شرکت به دو معنای عام و خاص به کار رفنه است3در معنای عام ،شرکت عبارت از عقدی است که در آن طرفین ،سرمایه یا کار خود را برای رسیدن به سودی خاص جمع می کنند.در این معنا ،علاوه بر عقد شرکت ،که موضوع مواد 571 به بعد قانون مدنی است ،عقد مضاربه ،عقد مزارعه و عقد مساقات هم از مصادیق شرکت حساب می آیند.در معنای خاص ،شرکت یکی از عقود معینی است که همراه با اشاعه در حق مالکیت ایجاد می شود.معمولاً هرگاه در حقوق مدنی از شرکت صحبت می شود ،مقصود همین نوع اخیر است.به موجب ماده ی 571 قانون مدنی: (شرکت عبارت است از اجتماع حقوق مالکین متعدد در شی واحد به نحو اشاعه) در این قانون و در این تعریف،(شرکت)بیانگر هرگونه مالکیت مشاعی بر هر مالی است ،لذا دامنه ی این تعریف فراتر از شرکت های تجاری به شکل شناخته شده در جامعه است و مقرراتی که در چارچوب این قانون و این تعریف آورده شده،نمی تواند ضرورتاً در مورد شرکت های تجاری اطلاق داشته باشد. در قانون مدنی آمده است  شرکت  مدنی ممکن است اختیاری یا قهری باشد(ماده ی 572 ق.م)شرکت قهری بر توافق شرکا استوار نیست ،بلکه در نتیجه ی اجتماع حقوق مالکان ،به سبب امتزاج یا ارث تحقق می یابد(ماده ی 574ق.م) بر عکس ،شرکت اختیاری حاصل اراده ی طرفین است ،زیرا یا در نتیجه ی عقدی از  عقود حاصل می شود یا در نتیجه ی عمل شرکا ،از قبیل مزج اختیاری یا قبول مالی مشاعاً در ازای عمل چند نفر و نحو اینها(ماده ی 573ق.م) بنابراین شرکت های تجاری ،اجتماع دو یا چند شخص حقیقی یا حقوقی به منظور انجام عملیات تجاری و کسب سود را گویند.شرکت هایی که هدف از تاًسیس آن ها  تجارت نیست و اعمال تجاری انجام نمی دهند ،شرکت های حقوقی یا مدنی نامیده می شوند.

 افتراق شرکت های مدنی و تجاری:

 با تشکیل یک شرکت تجاری،وضعیت حقوقی خاصی پدید می آید.آثار حقوقی ناشی از تشکیل یک شرکت تجاری که آن را  از شرکت مدنی متمایز می کند را می توان به شرح ذیل فهرست کرد:

  -شرکت مدنی اقامتگاه و تابعیت ندارد ،در حالی که اقامتگاه و تابعیت شرکت تجاری لزوماً باید مشخص باشد.

 نظر به اینکه شرکت تجاری بعد از تاسیس یک شخصیت حقوقی مستقل می  شود ،لذا به منظور سهولت در ارتباط و نظارت بر امور شرکت ،یک اقامتگاه قانونی برای یک شرکت فرض می شود.در نظام های حقوقی مختلف در جهان ،مکان های مختلفی  به عنوان اقامتگاه هر شرکت فرض گردیده است.

 1)حسن ستوده ،تهرانی،حقوق تجارت-جلد اول(تهران:انتشارات دانشگاه تهران،1364) ،صفحه ی 172

 2)اسکینی، ربیعا ،حقوق تجارت-شرکت های تجاری،جلد اول(تهران،انتشارات سمت،1375) ،صفحه ی 17

3)کاتوزیان ،ناصر ،حقوق مدنی(مشارکت ها ،صلح ،عطایا) ،چاپ اقبال ،1363 ،صفحه ی 6 به بعد.

 در ماده ی 590 قانون تجارت ،اقامتگاه اشخاص حقوقی مکانی تعیین شده است که (اداره ی امور)شخص حقوقی در آنجا باشد.ولی  در ماده ی 1002 قانون مدنی ،اقامتگاه اشخاص حقوقی(مرکز عملیات)آن ها تعیین شده است.لذا از لحاظ  حقوقی تعارضی بین این دو ماده دیده می شود.زیرا در مورد اشخاص حقوقی ،خصوصاً شرکت های تجاری  ،معمولاً(محل اداره ی امور)که معمولاً دفتر مرکزی نامیده می شود ،با(مرکز عملیات)که معمولاً کارگاه یا کارخانه ای در مسافت بسیار دور و حتی در شهر دیگر واقع شده است ،تفاوت وجود دارد.در رابطه با این تعارض قانونی ،

 حقوقدانان نظرات مختلفی ارایه کرده اند ،لیکن نظر قالب این است که حکم قانون تجارت به دلیل خاص بودن بر حکم قانون مدنی به دلیل عام بودن ارجحیت دارد.

 بنابراین ،اقامتگاه هر شرکت تجاری،مرکز اداره ی امور آن است و کلیه ی ابلاغ های قانونی،دادخواست،اظهارنامه،و غیره فقط باید به اقامتگاه قانونی شرکت تسلیم شود.

 همچنین باتاسیس یک شرکت تجاری و ایجاد یک شخصیت حقوقی فرضی برای آن،مساله ی تابعیت این شخصیت حقوقی نیز مطرح می باشد که در بسیاری از دعاوی تجاری بین المللی این موضوع از اهمیت خاصی برخوردار است.

 در رابطه با تعیین تابعیت شرکت های تجاری نیز معیارهای متفاوتی در نظام های حقوقی کشورهای مختلف جهان مطرح می باشد.در کشور ما ایران،طبق ماده ی 591 قانون تجارت اشخاص حقوقی(از جمله شرکت ها) تابعیت کشوری را در اختیار دارند که اقامتگاه آن ها در کشور می باشد.از این رو ،شرکتی که مرکز اداره ی امور آن در ایران واقع باشد،دارای تابعیت ایرانی است،ولو اینکه مرکز عملیات آن خارج از کشور باشد.

 -شرکت مدنی فاقد شخصیت است ،در حالی که شرکت تجاری اصولاً یک شخصیت حقوقی است.

 -موضوع شرکت مدنی معاملات غیر تجاری است ،در حالی که موضوع شرکت های تجاری معاملات تجاری است.

 -قانون ،شرکت های تجاری را تحت نظم به خصوصی قرار داده و حتی انواع آن ها را مشخص و محدود نموده و ضوابط معینی را بر آن ها حاکم کرده است ،در حالی که شرکت های حقوقی تابع قصد و اراده ی شرکا می باشند و به هر نحو که بخواهند (مشروط بر آنکه مغایر قانون مدنی نباشند)می توانند شرکت تشکیل دهند.

 در این رابطه قابل ذکر است طبقه بندی شرکت های تجاری در هر کشور تابع نظام حقوقی همان کشور است .بنابراین ،نمی توان طبقه بندی طبقه بندی واحد بین المللی برای شرکت های تجاری متصور شد و حتی فراتر از آن ،هر نوع شرکت ممکن است مفهوم و جایگاه خود در هر کشور را داشته باشد.به عبارتی ،شرکت سهامی در ایران دارای همان تعریف از شرکت های سهامی در کشورهای دیگر نیست.شرکت با مسئولیت محدود نیز اینچنین است.برای نمونه  ،درکشور انگلستان و بر اساس قوانین شرکت ها مصوب 1982 با اصلاحات بعدی ،شرکت ها باید به یکی از دو نوع عام(Public) یا خاص(خصوصی)(private)باشند.شرکت های عام با پسوند(P.I.C) در نامشان از شرکت های خصوصی تفکیک می شوند.

 در کشور ما در ماده ی 20 قانون تجارت ،شرکت های تجاری به هفت نوع ذیل طبقه بندی شده است:

 1)شرکت سهامی 2)شرکت با مسئولیت محدود 3)شرکت تضامنی 4)شرکت مختلط غیر سهامی 5)شرکت مختلط سهامی  6)شرکت نسبی  7)شرکت تعاونی تولید و مصرف

 نکته:در لایحه ی اصلاح قانون تجارت(مصوب 1384 هیات وزیران)از هفت نوع شرکت تجاری پیش بینی شده در قانون تجارت ،شرکت های مختلط غیر سهامی ،مختلط سهامی و نسبی حذف شده اند ،و لذا چهار نوع شرکت تجاری یعنی سهامی ،با مسئولیت محدود ،تضامنی و تعاونی فقط به رسمیت شناخته شده اند.

 طبق لایحه ی قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت-مصوب 24/12/1347 شرکت های سهامی نیز به دو گروه طبقه بندی می شوند:اول:شرکت های سهامی عام  دوم: شرکت های سهامی خاص 

 این دو نوع شرکت نیز اگرچه از لحاظ ساختار شبیه به یکدیگر هستند ،لیکن در برخی از مقررات با یکدیگر تفاوت دارند.1

 -شرکت مدنی همیشه و ضرورتاً با حداقل دو نفر تشکیل می گردد ،در حالی که در تاسیس بعضی از شرکت های تجاری ضرورتاً وجود حداقل سه نفر لازم است(مثل شرکت سهامی خاص)

 -شرکت های تجاری حتماً و ضرورتاً در نتیجه ی اختیار و اراده ی شرکا به وجود می آیند ،ولی بعضی از شرکت های مدنی بدون اراده و اختیار شرکا به وجود می آیند(مثل شراکت وراث در مال الترکه)

 -مسئولیت شرکا در شرکت های تجاری بر حسب نوع شرکت ممکن است به میزان سهم ،محدود به سرمایه ،نسبت به سرمایه و تضمین تمام سرمایه و یا مختلط باشد ،در حالی که در شرکت های مدنی چنین مسئولیتی وجود ندارد و مسئولیت در امور مدنی منفرد می باشد.

 -نحوه ی تقسیم سود و زیان در شرکت های تجاری بر اساس نوع شرکت ها متفاوت است و بر مبنای مسئولیت شرکا انجام می گیرد ،در صورتی که در شرکت های مدنی همیشه تقسیم سود و زیان به نسبت سهم است.

 -استقلال مالی:با تاسیس یک شرکت تجاری و تعیین مدیران آن که نحوه ی تعیین آن ها را قانون تجارت یا اساسنامه ی همان شرکت مشخص می کند ،هیچیک از شرکا حق مداخله در امور اجرایی شرکت را نخواهند داشت و تنها شیوه ی نظارت بر امور شرکت توسط شرکا از طریق مجمع عمومی و بازرس قانونی و یا مراجع قضایی است.

 -دارا بودن حقوق و تکالیف مستقل از شرکا:از سایر ویژگی های متمایز شرکت تجاری این است که با تشکیل یک شرکت تجاری ،حقوق و تکالیف این شخصیت حقوقی مستقل از حقوق و تکالیف صاحبان سرمایه و موسسین آن خواهد بود.لذا صاحبان سرمایه ی یک شرکت و خود شرکت می توانند به موازات و مستقل از یکدیگر از حقوق و امتیاز اقتصادی و اجتماعی استفاده کنند.

 برای نمونه ،یک شرکت و سهامداران آن می توانند مستقلاً در یک زمینه ی مشترک تجاری فعالیت داشته باشند.

 -ورشکستگی ، تصفیه و مرور زمان مختص شرکت های تجاری و تجار است  ،در حالی که در امور مدنی مقررات اعسار جاری می گردد.

 1)قابل ملاحظه است  ،بعد از تصویب قانون تجارت ،قوانین مختلفی در رابطه با شرکت های تعاونی به تصویب رسیده است که به موجب آن ها تغییراتی در طبقه بندی و مقررات مربوط به شرکت های تعاونی داده شده است.برای نمونه ،می توان به قانون شرکت تعاونی ،مصوب 1350 و قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران-مصوب 1370- اشاره کرد.لذا اگرچه قانون تجارت منبع اصلی مقررات مربوط به شرکت ها در ایران محسوب می شود ،لیکن سایر قوانین ،برخی مقررات مربوط به شرکت ها ،مندرج در قانون تجارت را تغییر داده اند.لیکن متاسفانه در اکثر مجموعه قوانین تجارت که امروز منتشر می شود ،این تغییرات در قوانین اعمال نمی گردد و همین موضوع موجب بروز اشتباه در شناخت قوانین معتبر و حتی بروز اختلاف بین اشخاص حقوقی ذینفع می گردد. (پاکدامن،  رضا ،  حقوق شرکت های تجاری ، انتشارات خرسندی ، 1389.صفحه ی 18)

   




افزایش میزان رقابت دربازار کسب و کار امروز باعث توجه صاحبین مشاغل  به ماندگاری در بازار مشتریان است. علاوه برآن اهمیت به ماندگاری در اذهان مشتریان می باشد و در این راستا یکی از مهمترین نکات ایجاد وجه تمایز از سایر رقبا می باشد.داشتن علامت تجاری به معنای طراحی و انتخاب نشانه ایی خاص جهت معرفی فعالیت یک مجموعه گامی بلند در این راستا است. علامتی که به صورت گویا در حافظه بصری افراد باقی می ماند و به عنوان شناسه ایی معرف محصول و یا خدماتی به جامعه می باشند. در مواردی که این نشانه درست و به جا طراحی ، انتخاب و ثبت شده است حتی نسبت به نام مجموعه ماندگاری عمیق تر و طولانی تری داشته است به عنوان مثال شرکت اپل که امروزه برای همگانی نامی آشناست دارای نشانه ایی می باشد که شاید حتی از نام آن مشهور تر و ماندگار تر باشد. 

 دانستن این نکته ضروری است که علامت تجاری علامتی است که در نهایت سادگی و اختصار طراحی می شود و اشاره به فعالیت یک مجموعه دارد و در طراحی آن می توان از حروف و یا اشکال استفاده نمود .مرحله بعدی پس از طراحی و انتخاب یک علامت تجاری مناسب ثبت این علامت می باشد که به صورت انحصاری معرف فعالیت آن مجموعه باشد و استفاده آن توسط افراد دیگر منجر به پیگرد قانونی می شود.پس به ضرورت ثبت این علامت توجه فرمایید .

 در اینجا باید اشاره کرد که چه علاماتی به عنوان علامت تجاری قابل ثبت می باشند:

 هر کلمه، حرف، عدد، ترسیمات دستی یا هندسی، عکس، شکل، رنگ یا ترکیبی از اینها که توانایی معرفی یک مجموعه را داشته باشد و باعث تشخیص یک کالا از سایر کالا ها شود علامت تجاری محسوب می شود و قابل ثبت می باشد . در برخی از کشورها شعارهای تبلیغاتی نیز به صورت انحصاری قابل ثبت می باشد

 چه علاماتی به عنوان علامت تجاری قابل ثبت نمی باشند:

 طبق ماده 32 قانون علامت درموارد زیر قابل ثبت نیست‌:

 الف ـ نتواند كالاها یا خدمات یك مؤسسه را از كالاها و خدمات مؤسسه دیگر متمایز سازد.

 ب ـ خلاف موازین شرعی یا نظم عمومی یا اخلاق حسنه باشد.

 ج ـ مراكز تجاری یا عمومی را به ویژه درمورد مبدأ جغرافیایی كالاها یا خدمات یا خصوصیات آنها گمراه كند.

 د ـ عین یا تقلید نشان نظامی‌، پرچم‌، یا سایر نشانهای مملكتی یا نام یا نام اختصاری یا حروف اول یك نام یا نشان رسمی متعلق به كشور، سازمانهای بین‌الدولی یا سازمانهایی كه تحت كنوانسیونهای بین‌المللی تأسیس شده‌اند، بوده یا موارد مذكور یكی از اجزاء آن علامت باشد، مگر آن كه توسط مقام صلاحیتدار كشور مربوط یا سازمان ذی‌ربط اجازه استفاده از آن صادر شود.

 هـ ـ عین یا به طرز گمراه‌كننده‌ای شبیه یا ترجمه یك علامت یا نام تجاری باشد كه برای همان كالاها یا خدمات مشابه متعلق به مؤسسه دیگری در ایران معروف است‌.

 و ـ عین یا شبیه آن قبلاً برای خدمات غیرمشابه ثبت و معروف شده باشد مشروط بر آن كه عرفاً میان استفاده از علامت و مالك علامت معروف ارتباط وجود داشته و ثبت آن به منافع مالك علامت قبلی لطمه وارد سازد.

 ز ـ عین علامتی باشد كه قبلاً به نام مالك دیگری ثبت شده و یا تاریخ تقاضای ثبت آن مقدم یا دارای حق تقدم برای همان كالا و خدمات و یا برای كالا و خدماتی است كه به‌لحاظ ارتباط و شباهت موجب فریب و گمراهی شود.

 مدارک لازم جهت ثبت علامت تجاری:
 1-    تکمیل دونسخه اظهارنامه علامت؛

 2-    مدارك مثبت هویت متقاضی؛

 الف) اشخاص حقیقی: کپی شناسنامه و کپی کارت ملی

 ب) اشخاص حقوقی: آخرین روزنامه رسمی دلیل مدیریت کپی شناسنامه و کارت ملی صاحبان امضاء

 3-  مدارك نماینده قانونی: درصورتی که تقاضا توسط نماینده قانونی (وکیل، دارنده یا دارندگان حق امضا برای اشخاص حقوقی و ...) به عمل آید مدارک آن ضمیمه گردد.

 4-    10نمونه گرافیکی یا کپی یا تصویر از علامت درخواستی حداکثر درابعاد 10×10 سانتی متر

 5-  درصورت سه بعدی بودن بودن علامت ارائه علامت به صورت نمونه گرافیکی یا تصویر دوبعدی به نحوی که از شش زاویه متفاوت تهیه و درمجموع یک نمونه واحد را تشکیل دهند.

 6-  ارائه مدارک دال بر فعالیت در رشته مربوط به عنوان مثال جواز اعلامیه تأسیس از صنایع یا پروانه بهره برداری صنایع یا پروانه ساخت وزارت بهداشت درمان وآموزش پزشکی یا پروانه کسب و ...

 7-  استفاده از حق تقدم: درصورتی که متقاضی یا متقاضیان ثبت بخواهند به استناد تقاضای ثبت یا ثبت خارج ازکشوراز مزایای حق تقدم (حداکثر6ماه) استفاده نمایند می بایست مدارک مربوط به حق تقدم را همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15روز از آن تاریخ تسلیم کنند.

 8-    نسخه ای ازضوابط و شرایط استفاده ازعلامت جمعی و تاییدیه مقام صلاحیت دار

 9-    رسید مربوط به پرداخت هزینه های قانونی:

 الف) هزینه اظهارنامه اشخاص حقیقی مبلغ 200.000ریال برای اشخاص حقوقی 400.000ریال به حساب سیبا شماره 2171329015001 بانک ملی بنام تمرکز وجوه درآمد خدمات ثبتی اداره کل مالکیت صنعتی (قابل پرداخت در کلیه شعب بانک ملی سراسر کشور)را ضمیمه نماید.«جدول پیوست3»

 ب) معادل ارزی کلیه هزینه ها و تعرفه ای ثبتی علامت بر مبنای فرانک سوئیس می بایست به شماره حساب ارزی 740001 نزد بانک ملی- شعبه عباس آبادغربی(803) به نام خدمات ثبتی اداره کل مالکیت صنعتی واریزگردد.

   


شرایط و مراحل ثبت شرکت در اردبیل

یکشنبه 31 شهریور 1398 نویسنده: nazanin nazanin |

 
اردبیل در شمال غرب کشور واقع‌شده و مرکز استان اردبیل محسوب می‌شود. اردبیل از شهرهای تاریخی و باستانی ایران است و از حیث آب و هوایی یکی از سردترین منطقه‌های ایران به شمار می‌رود. به‌طورکلی استان اردبیل در منطقه آذربایجان قرارگرفته و طبق آخرین تغییرات کشور در زمینه تقسیمات کشور شامل 10 شهرستان، 25 بخش، 21 شهر و 66 دهستان است. اگر بخواهیم شهرستان‌های این استان را نام ببریم به ترتیب الفبا با نام‌های: پارس آباد، بیله سوار، گرمی، مشگین شهر، اردبیل، سرعین، نمین، نین، کوثر و خلخال، روبرو می‌شویم. استان اردبیل از منطقه‌های گردشگری کشور به شمار می‌آید. مخصوصاً منطقه سرعین واقع‌شده در آن و آبگرم مخصوص آن سالانه تعداد زیادی از مردم را به‌سوی خود می‌کشاند. البته این استان جاذبه‌های گردشگری دیگری را نیز به خود اختصاص داده است. اما در حوزه صنعت استان اردبیل در حال حاضر 8 شهرک صنعتی دارد و کارخانه بزرگی مانند کارخانه نساجی، سیمان، ذوب‌آهن و ... در حال فعالیت هستند. از پررونق‌ترین کسب و کارهای در حال حاضر اردبیل که عمده مردم نیز مشغول به آن هستند می‌توان به کشاورزی اشاره کرد. با توجه به آب‌وهوای مطلوب این استان از لحاظ کشاورزی غنی شده است.

ما در مقدمه بحث به توضیحی در مورد آنچه در اردبیل اتفاق می‌افتد توضیح دادیم اما هدف اصلی این مطلب بررسی سرمایه‌گذاری در اردبیل است. ما در ادامه به شیوه‌های سرمایه‌گذاری در اردبیل اشاره‌کرده‌ایم که مفید فایده است مخصوصاً برای دوستانی که می‌خواهند در اردبیل به سرمایه‌گذاری بپردازند. یکی از راه‌های مرسوم و پربازده و وسوسه‌انگیز جهت سرمایه‌گذاری، ثبت شرکت است. شما نیز جهت سرمایه‌گذاری در اردبیل می‌توانید اقدام به ثبت شرکت بکنید. ثبت شرکت روند اداری مخصوص به خود را دارد. به‌عنوان‌مثال یکی از سلسله‌مراتب اداری که در اردبیل نیز اعمال می‌گردد، نظارت بر مجموعه است. بدین معنا که جهت سهولت کار متقاضیان در هر یک از بخش‌ها و شهرستان‌های این استان به نسبت نیاز ادارات ثبت شرکت مربوط به آن منطقه احداث‌شده که مجموعه همه آن‌ها زیر نظر اداره کل ثبت شرکت‌های استان یعنی اداره ثبت شرکت اردبیل در حال فعالیت هستند. از دیگر روندهای اداری، ثبت شرکت‌ها بر طبق قانون ارائه‌شده برای هرکدام از دسته‌های تعریف‌شده صورت می‌گیرد. به‌عبارت‌دیگر دولت شرکت‌هایی را که می‌خواهید به ثبت برسد برحسب حیطه فعالیت نوع اختیارات و موارد دیگر دسته‌بندی کرده و قانون جهت ثبت هرکدام شرایط، مدارک و مراحل اداری مختص به همان را تعیین کرده است. شما در ابتدا با بررسی حیطه فعالیت شرکتی که می‌خواهید به ثبت برسانید باید دسته موردنظر را انتخاب کرده و سپس طبق روند همان به ثبت شرکت خود بپردازید.

اما ما در اینجا به دلیل عمومیت مطلب در مورد ثبت شرکت‌هایی توضیح می‌دهیم که طبق آمار اعلام‌شده از سوی اداره کل ثبت شرکت‌های کشور، درصد بالاتری را در خصوص میزان متقاضیان به خود اختصاص داده‌اند. بدیهی است در این میان دوستانی باشند که نیازمند اطلاعات لازم جهت ثبت دیگر دسته‌ها باشند، به همین سبب ثبت شرکت  متخصصانی را در زمینه ثبت هرکدام از دسته شرکت‌ها در اختیار دارد که آماده ارائه خدمات به شما عزیزان هستند.

شرایط و مراحل ثبت شرکت با مسئولیت محدود در اردبیل

قبل از بررسی شرایط مدارک و مراحل ثبت شرکت با مسئولیت محدود در اردبیل لازم است تعریفی از ماهیت این شرکت که قانون برای آن در نظر گرفته بدهیم. به‌طورکلی شرکت‌هایی در دسته شرکت با مسئولیت محدود قرار می‌گیرد که با هدف انجام امور تجاری در عرصه تجارت تأسیس می‌شوند و سرمایه اولیه آن توسط اعضا تأمین‌شده و سهام شرکت به‌صورت سهم‌الشرکه محاسبه می‌گردد؛ یعنی سهام قطعه‌بندی و سهام‌بندی نمی‌شود بلکه هرکس بنا به مشارکتش در سرمایه شرکت بخشی از سهم‌الشرکه‌ی سرمایه را دارا می‌شود که این در اختیار و مسئولیت افراد تاثیر می‌گذارد. حیطه مسئولیت افراد در این شرکت محدود به سهم آن‌ها در تأمین سرمایه اولیه است و تنها به همان میزان متعهد مسئولیت‌های مربوط به شرکت می‌شوند.

اکنون‌که با ماهیت این شرکت آشنا شدید جهت اقدام به ثبت ابتدا باید مشمول شرایط آن شوید. سپس به تهیه و تنظیم مدارک لازم جهت ثبت آن بپردازید و در انتها مراحل ثبت شرکت با مسئولیت محدود در اردبیل را با کمک نماینده حقوقی‌تان در «ثبت شرکت  انجام دهید. خلاصه‌ای از تمامی موارد در جدولی که در ادامه می‌آوریم گردآوری‌شده است.

ثبت شرکت با مسئولیت محدود در اردبیل

شرایط لازم

الف اعضا: هنگام ثبت شرکت اعضای شرکت جهت معرفی نباید کمتر از 2 نفر باشند. این دو نفر باید به سن قانونی رسیده باشند و 18 سال آن‌ها تمام‌شده باشد. همچنین هیچ‌یک از اعضای هیئت‌مدیره شرکت نباید سوء پیشینه کیفری در پرونده خود داشته باشد.

ب سرمایه: در خصوص سرمایه ابتدا باید بدانید حداقل 2 نفر از اعضای شرکت باید در تأمین آن سهیم باشند و همچنین حداقل میزان سرمایه‌ای برای ثبت شرکت می‌خواهید تعریف کنید نباید کمتر از 100 هزار تومان باشد.

مدارک لازم

مدارک لازم جهت ثبت شرکت با مسئولیت محدود در اردبیل به دودسته تقسیم می‌شوند: الف) مدارکی که شما خودتان می‌توانید آن‌ها را به‌راحتی تهیه و تنظیم کنید و ب) مدارکی که می‌توانید با کمک نماینده حقوقی در ثبت شرکت  تهیه کنید.

الف کپی مدارک شناسایی اعضای اصلی شرکت (کارت ملی و شناسنامه) / گواهی عدم سوءپیشینه کیفری اعضای هیئت مدیره شرکت

ب دو برگ اظهارنامه شرکت با مسئولیت محدود/ دو جلد اساسنامه شرکت با مسئولیت محدود/ دو نسخه صورت‌جلسه مجمع عمومی مؤسسان / دو نسخه صورت‌جلسه هیئت‌مدیره / وکالت‌نامه

مراحل اداری

1- تماس با «ثبت شرکت  جهت اقدام به ثبت شرکت با مسئولیت محدود در اردبیل

2- اعزام وکیل متخصص ثبت شرکت با مسئولیت محدود از طرف «ثبت شرکت  برای شما به صورت رایگان

3- امضاء قراردادی که بعد از رسیدن به توافق توسط وکیل «ثبت شرکت  تنظیم می‌شود.

4- تکمیل مدارک با کمک نماینده حقوقی شما که بعد از عقد قرارداد تعیین می‌شود

5- ثبت‌نام در سایت با کمک نماینده حقوقی شما در «ثبت شرکت  

6- تعیین نام شرکت و امضاء داران و فرم‌های مربوطه

7- انجام امور اداری ثبت شرکت و گرفتن شماره ثبت (توسط وکیل) که حداقل سه روز کاری زمان لازم دارد.

8- به پایان رسیدن کار و تحویل کار در «ثبت شرکت  به کارفرما

 ثبت شرکت با مسئولیت محدود به‌صورت کامل و جامع در جدول آورده شد اگر هنوز سؤالاتی در این زمینه برای شما وجود دارد و نیازمند توضیحات تکمیلی هستید می‌توانید با «ثبت شرکت  تماس گرفته و خدمات لازمه را دریافت کنید.

شرایط و مراحل ثبت موسسه در اردبیل

یکی دیگر از راه‌های سرمایه‌گذاری، ثبت موسسه در اردبیل است. موسسه از این حیث با شرکت تفاوت دارد که در شرکت هدف انجام امور تجاری و سوددهی و بازدهی مالی است، اما در موسسه هدف تجارت نیست بلکه انجام یک فعالیت عام‌المنفعه مثل امور علمی، ادبی، خیریه است که به قشری از جامعه سود معنوی می‌رساند. منفعت مالی و سوددهی مالی در این مورد مدنظر نیست گرچه ممکن است به سود مالی منتج شود. با تعریفی که از موسسه ارائه شد، ممکن است دوستانی باشند که بخواهند در اردبیل به ثبت موسسه بپردازند. درواقع ثبت موسسه در اردبیل در همان ادارات ثبت شرکت صورت می‌گیرد اما روند اداری شرایط و مدارک مربوط به خود را دارد.

با توجه به گستردگی حیطه فعالیت‌هایی که مؤسسات می‌توانند انجام دهند، شرایط مربوط به آن‌ها، مدارک موردنیاز جهت ثبت و مراحلی که باید طی کنید نیز متعدد است. ما به‌اختصار نمونه‌هایی از شرایط ثبت موسسه را در ادامه توضیح می‌دهیم اما در نظر داشته باشید که جهت ثبت موسسه مدنظر خود می‌توانید اطلاعات جامع و کاملی را طبق حیطه فعالیت مدنظر خودتان از متخصصان ثبت موسسه که در «ثبت شرکت  حضور دارند دریافت نمایید.

نمونه‌هایی از شرایط ثبت موسسه در اردبیل

*اگر موسسه شما در خصوص امور علمی قصد فعالیت دارد:

-در این مؤسسات مدارک تحصیلی و تخصص مؤسسان باید مرتبط با فعالیت علمی در نظر گرفته‌شده باشد.

*اگر موسسه شما در خصوص انجام امور خیریه‌ای قصد فعالیت دارند:

- باید از نیروی انتظامی منطقه مجوز دریافت کنند.

   


شرایط و مراحل ثبت شرکت در اصفها

یکشنبه 31 شهریور 1398 نویسنده: nazanin nazanin |

ن
 
اصفهان نصف جهان! استان اصفهان واقع در مرکز ایران به مرکزیت شهرستان اصفهان است. شهر اصفهان سومین شهر پرجمعیت بعد از تهران و مشهد به شمار می‌آید و تاریخ غنی آن باعث شده تا در بین مردم به پایتخت فرهنگ و تمدن اسلامی معروف شود. در طول تاریخ نیز این شهر چند بار به‌عنوان پایتخت ایران در ادوار مختلف قرارگرفته است. از مهم‌ترین آثار تاریخی اصفهان می‌توان به میدان نقش‌جهان اشاره نمود که ازلحاظ زیبایی در معماری و جاذبه منحصربه‌فردش توسط یونسکو در سازمان میراث فرهنگی جهانی ثبت گردیده است. استان اصفهان علاوه بر شهرستان اصفهان شامل 20 شهرستان دیگر به نام‌های: آران و بیدگل، اردستان، برخوار، بوئین و میاندشت، تیران و کرون، چادگان، خمینی‌شهر، خوانسار، خور و بیابانک، سمیرم، شاهین‌شهر و میمه، شهرضا، دهاقان، فریدن، فریدون‌شهر، فلاورجان، کاشان، گلپایگان، لنجان، مبارکه، نایین، نجف‌آباد و نطنز است. علاوه بر صنایع دستی زیبای اصفهان که جنبه صادراتی نیز دارند، اصفهان از حیث صنایع نیز فعال است؛ صنایعی چون ذوب‌آهن، مجتمع فولاد مبارکه، پالایشگاه، شرکت پلی‌اکریل اصفهان و همچنین کارخانجات متعدد سرامیک و کاشی‌سازی و معادن سنگ و سنگ‌بری در اصفهان مشغول به کار هستند.

با دید کلی که از اصفهان برای شما به وجود آمد و با توجه به آوازه این شهر ممکن است شما به فکر سرمایه‌گذاری از طریق ثبت شرکت و یا انجام امور علمی، ادبی، خیریه‌ای در اصفهان افتاده باشید؛ مطالب زیر می‌تواند برای شما مفید فایده باشد.

ثبت شرکت در اصفهان روند اداری خود را دارد. اداره ثبت شرکت اصفهان به‌منظور تسهیل امور ثبتی در هر یک از شهرستان‌های دیگر استان و یا شهرها و یا بخش‌های خود ادارات ثبت شرکت مربوط به آن منطقه را تأسیس کرده که همه این ادارات با نظارت اداره کل ثبت استان اصفهان که همان اداره ثبت شرکت اصفهان است فعالیت می‌کنند. شما در هر کجای اصفهان در هر یک از شهرستان‌های آن‌که می‌خواهید به ثبت شرکت بپردازید کافی است به اداره ثبت شرکت همان منطقه مراجعه کنید. طی سلسله‌مراتب اداری یادشده ثبت شرکت شما به اداره کل اصفهان می‌رسد. شما همچنین می‌توانید برای انی کار از ثبت شرکت  کمک بگیرید. طبق قانون ثبت شرکت در سراسر کشور در 8 دسته صورت می‌گیرد؛ یعنی شرکت‌ها از حیث حیطه فعالیت دسته‌بندی‌شده و شما با توجه به حیطه فعالیت شرکتی که می‌خواهید تأسیس و ثبت کنید باید مراحل اداری مربوط به آن را سپری کنید. در ادامه ما به بررسی شرایط، مراحل و روند ثبت شرکتی می‌پردازیم که در آمار گرفته شده از اداره ثبت شرکت‌ها بیشترین درخواست ثبت را به خود اختصاص داده است. بدیهی است که دوستانی که نیازمند اطلاعاتی جامع و کلی در مورد روند ثبت دیگر شرکت‌ها و دیگر دسته‌ها باشند، می‌توانند با ثبت شرکت  تماس بگیرند.

شرایط و مراحل ثبت شرکت با مسئولیت محدود در اصفهان

در ابتدا باید توضیحی ازآنچه طبق قانون در مورد شرکت‌هایی با مسئولیت محدود ارائه‌شده را بیان کنیم. به شرکت‌هایی شرکت با مسئولیت محدود گفته می‌شود که اعضای آن جهت انجام امور تجاری آن را تأسیس کرده و سرمایه اولیه آن را تهیه و تأمین می‌کنند. سهام این شرکت تقسیم به قطعه سهام تخصیص به اشخاص نمی‌شود. سرمایه به صورت کلی محسوب می‌گردد اما حیطه مسئولیت هر فرد به میزان مبلغی است که در تأمین سرمایه دخیل بوده است. مبلغی که هر فرد برای تامین سرمایه پرداخت می‌کند سهم‌الشرکه نامیده می‌شود.

اگر در ابتدای راه سرمایه‌گذاری و ثبت شرکت هستید به شما پیشنهاد می‌کنیم که این دسته را انتخاب کنید؛ زیرا شرایط، مدارک و روند اداری آن به نسبت دیگر دسته‌ها ساده‌تر است و مستلزم تجربه‌های قبلی نیست همچنین حیطه مسئولیت افراد نیز سنگین نیست و محدودتر است.

در ادامه با شرایط، مدارک لازم و همچنین روند اداری ثبت شرکت با مسئولیت محدود در اصفهان آشنا می‌شویم.

شرایط ثبت شرکت با مسئولیت محدود در اصفهان

به‌طورکلی برای اینکه شما بتوانید مجوز ثبت شرکت با مسئولیت محدود را داشته باشید قبل از آنکه به تهیه و تنظیم مدارک موردنیاز بپردازید باید مشمول شرایط اولیه آن‌که طبق قانون تعریف‌شده و برای همه اعمال می‌شود باشید. تا در روند اداری دچار مشکل نشوید. این شرایط به شرح زیر است:

از بین اعضای اصلی شرکت، حداقل دو نفر باید به سن قانونی (18 سال تمام) رسیده باشند.
اینکه تعداد اعضای شرکت بیشتر از 2 نفر باشد مشکلی نیست مهم این است که حداقل 2 نفر به سن قانونی رسیده باشند اما اگر تنها با دو عضو می‌خواهید شرکت را به ثبت برسانید مستلزم آن است که هر دو عضو به سن قانونی رسیده باشند.

حداقل دو عضو شرکت باید در تامین سرمایه دخیل باشند (مقدار سهم‌الشرکه مهم نیست).
بازهم در شرکت‌هایی که با بیش از دو عضو می‌خواهند به ثبت برسند تنها این موضوع که دو نفر از اعضا سرمایه را تأمین کرده باشند مدنظر است اما در شرکت‌هایی که تنها با دو عضو می‌خواهند به ثبت برسند باید در نظر داشته باشید که هر دو عضو باید در تأمین سرمایه دخیل باشند. این مبلغ برای شرکا مسئولیت تضامنی دارد.

حداقل سرمایه‌ی شرکت باید 100 هزار تومان باشد.
قانون برای افرادی که با حداقل سرمایه می‌خواند وارد عرصه تجارت و ثبت شرکت شوند نیز مرزی تعیین کرده و این مرز با توجه به نیازهای سنجیده شده در موارد مختلف کاری شرکت تعیین گشته و هر شرکت مستلزم آن است که یا حداقل مرز تعیین‌شده و یا بیشتر از آن را در سرمایه خود تأمین کند.

همان‌طور که پیش‌تر اشاره شد شرایط ثبت این نوع شرکت ساده هستند و به همین مواردی که در بالا اشاره و شرح داده شد خلاصه می‌شوند. البته جزئیاتی در این زمینه وجود دارد که در تماس با مشاوران ثبت شرکت  متوجه آن‌ها خواهید شد. مثلا نحوه‌ی انتقال سهم‌الشرکه، شرایط مدیران شرکت با مسئولیت محدود، هیئت نظارت شرکت و...

مدارک ثبت شرکت با مسئولیت محدود در اصفهان

جهت ثبت شرکت در اصفهان همان‌گونه که پیش‌تر اشاره شد شما طبق چارچوب قانونی باید به اداره مربوط به همان منطقه مراجعه کنید و همین روندی که در ادامه آن را توضیح می‌دهیم را پیش ببرید که البته اکنون به شکل اینترنتی انجام می‌شود و در نهایت شرکت شما در اداره کل ثبت شرکت در اصفهان به ثبت می‌رسد.

در روند ثبت شرکت با مسئولیت محدود در اصفهان شما نیازمند مدارکی می‌شوید که برای ثبت این نوع شرکت لازم است این مدارک به‌اختصار به شرح زیر است:

مدارکی که مؤسسان شرکت باید فراهم کنند:

کپی مدارک شناسایی اعضا
گواهی عدم سوءپیشینه‌ی هیئت‌مدیره
مدارکی که می‌توانید با کمک ثبت شرکت  فراهم کنید:

دو برگ اظهارنامه‌ی شرکت با مسئولیت محدود
دو جلد اساسنامه‌ی شرکت با مسئولیت محدود
دو نسخه صورت‌جلسه‌ی مجمع عمومی مؤسسان
دو نسخه صورت‌جلسه‌ی هیئت‌مدیره
وکالت‌نامه
در باب اینکه هرکدام از این مدارک چیست‌اند و یا مدارکی که مؤسسان باید فراهم کنند با مدارکی که ثبت شرکت  در تهیه آن‌ها کمک می‌کند چه تفاوتی دارند و یا چگونه می‌توان آن‌ها را تهیه و تنظیم کرد و یا هرگونه سؤال دیگر می‌توانید با «ثبت شرکت  تماس گرفته و از مشاوران ما سؤالات خود را بپرسید. آنچه ما در اینجا می‌آوریم تنها خلاصه‌ای از روند اداری است و طبیعتاً برای دوستانی که نیازمند اطلاعات جامع‌تری باشند «ثبت شرکت  آماده خدمت‌رسانی است.

مراحل ثبت شرکت با مسئولیت محدود در اصفهان

در این قسمت ما به‌اختصار مراحل ثبت شرکت با مسئولیت محدود در اصفهان را لیست می‌کنیم بدیهی است جهت دستیابی به اطلاعات جامع و کامل‌تر می‌توانید با ثبت شرکت  تماس بگیرید.

امضای قرارداد با ثبت شرکت  
کامل کردن مدارک لازم (کپی مدارک شناسایی، گواهی عدم سوءپیشینه، اطلاعات و هزینه‌های لازم)
ثبت‌نام در سایت «اداره‌ی ثبت شرکت‌ها»
مشخص کردن نام شرکت
امضای فرم‌ها و مدارک
ارسال مدارک به اداره‌ی ثبت شرکت‌ها
واریز وجوه حق‌الثبت و حق‌الدرج به دست ثبت شرکت  
پس از این شما کافی است برای انجام امور اداری توسط ثبت شرکت  کمی صبر کنید و سپس در محل موسسه‌ی  مدارک شرکت با مسئولیت محدود ثبت‌شده‌ی خود را تحویل بگیرید.

شرایط و مراحل ثبت موسسه در اصفهان

قبل از آنکه در مورد ثبت موسسه در اصفهان توضیح دهیم لازم است که بگوییم به‌طورکلی به چه نوع سازمان‌هایی با چه نوع فعالیت‌هایی موسسه گفته می‌شود؟

طبق تعریف قانون، مجموعه‌هایی که فعالیت تجاری نداشته باشند و جهت اموری مثل فعالیت‌های علمی، ادبی، خیریه‌ای و مواردی مشابه به این قسم فعالیت‌ها تأسیس و ثبت می‌گردند، موسسه اطلاق می‌شود.

اینکه مؤسسان این مجموعه‌ها از تأسیس و ثبت موسسه (غیرتجاری) منظور و قصد کسب منافعی را دارند یا خیر، آن‌ها را به دودسته مؤسسات انتفاعی و مؤسسات غیرانتفاعی تقسیم می‌کند.

شما با توجه به توضیح کوتاه و مختصری که ارائه شد از ماهیت کلی موسسه آگاه شدید؛ اما اگر نیازمند اطلاعات تکمیلی هستید می‌توانید با متخصصان «ثبت شرکت  تماس گرفته و پاسخ سؤالات خود را از آن‌ها جویا شوید.

در ذیل ثبت مؤسسات نیز قانون شرایطی را ارائه کرده که شما برای ثبت شرکت در اصفهان مستلزم مشمولیت آن‌ها هستید. این شرایط به شرح زیر است:

شرایط ثبت موسسه در اصفهان

حداقل اعضای ثبت موسسه 2 نفر هستند.
حداقل سرمایه‌ای جهت ثبت موسسه در قانون تعریف نشده است.
دریافت تاییدیه ثبت موسسه دریافتی از اداره ثبت موسسه از اصفهان که از طریق نیروی انتظامی استعلام و دریافت می‌گردد.
مؤسسات نیز مانند شرکت‌ها در تمامی استان‌ها در «ادارات ثبت شرکت» همان استان و منطقه ثبت می‌شوند.
شرایط کلی جهت ثبت موسسه موارد فوق بود ما در ادامه به مراحل ثبت موسسه در اداره ثبت شرکت اصفهان می‌پردازیم اما درزمینه ماهیت شرایط و دریافت اطلاعات بیشتر شما می‌توانید با متخصصان ما در «ثبت شرکت  تماس بگیرید.

مراحل ثبت موسسه در اصفهان

جهت انجام امور ثبت موسسه در اصفهان شما باید به اداره ثبت شرکت‌ها در منطقه موردنظر خود مراجعه کنید و طی سلسله‌مراتب اداری نهایت به ثبت در اداره کل ثبت استان اصفهان درآیید؛ اما در این روند شما مدارکی را نیازمندید که در ادامه به‌اختصار به آن‌ها اشاره می‌کنیم.

مدارک ثبت موسسه در اصفهان

اخذ دو برگ تقاضانامه ثبت موسسه در اصفهان از اداره ثبت شرکت در اصفهان و تکمیل و امضای آن‌ها
تهیه و تنظیم 2 جلد اساسنامه موسسه که تمامی صفحات آن به امضای کلیه شرکا رسیده
تهیه و تنظیم 2 نسخه از صورت‌جلسه مؤسسین
فتوکپی مدارک شناسایی مؤسسین برابر با اصل شده (کارت ملی و شناسنامه)
اخذ مجوز (در صورت لزوم) در خصوص موضوع موسسه
مراحل ثبت موسسه (غیرتجاری) در اصفهان

انتخاب پنج نام پیشنهادی برای موسسه
تعیین اعضایی که می‌خواهید در موسسه مشارکت داشته باشند و سمت هر کدام از آن‌ها
ثبت موسسه در سامانه اینترنتی ثبت شرکت‌ها و موسسه‌ها
کارشناس مربوطه به بررسی نام‌های پیشنهادی برای شرکت می‌پردازد و تاییدیه یا رد می‌دهد.
ارسال مدارک لازم برای ثبت موسسه
انتشار آگهی ثبت موسسه در روزنامه‌ رسمی قوه قضائیه
 

   


ثبت شرکت در هند

شنبه 30 شهریور 1398 نویسنده: nazanin nazanin |


 
اگر شما هم به دنبال ثبت شرکت و یا راه اندازی کسب و کار خود در کشور هندوستان می باشید پیشنهاد می کنیم این مقاله را از دست نداده و تا آخر مطالعه کنید.

هند از نظر جمعیت دومین کشور دنیا است و از نظر اقتصادی یکی از کشورهای پویا و در حال ظهور در اقتصاد جهانی است که علی رغم بی توجهی که از سمت سرمایه گذاران ایرانی برای سرمایه گذاری در این کشور می شود این کشور به عنوان یکی از مقاصد سرمایه گذاری بسیاری از سرمایه داران و شرکت های بزرگ دنیا شناخته شده است.

بصورت کلی می توان گفت نرخ رشد اقتصادی نشان دهنده شرایط بازار و رشد و توسعه یک کشور است که هند از این نظر به عنوان یکی از کشورهایی شناخته شده که سرعت رشد اقتصادی در این کشور بسیار زیاد تخمین زده شده است.

هند بازاری در حال ظهور با گستردگی و فرصت های زیاد برای سرمایه گذاران خارجی است. دولت این کشور سیاست هایی دوستانه و کار آفرینانه را در دستور کار خود قرار داده که باعث شده رشد کسب و کار و سرمایه گذاری توسط افراد و شرکت های خارجی در این کشور بسیار ساده تر شده باشد.

به منظور راه اندازی هرگونه کسب و کار و یا ثبت هر نوع شرکتی در هند نیاز به یک طرح تجاری دارید. این طرح تجاری به عنوان سند کسب و کار شما شناخته می شود و عامل مهمی در تصمیم گیری این کشور برای فعالیت شما در هند می باشد. در این سند باید دیدگاه، چشم انداز، ماموریت، استراتژی و برنامه های خود را کامل تشریح نمایید. ضمن اینکه باید در طرح تجاری شما میزان سرمایه مورد نیاز، میزان ماشین الات و تجهیزات مورد نیاز، تعداد نیروی کار مورد نیاز و میزان درآمد زایی میانگین شرکت نیز قید شده باشد.

تمامی طرح های تجاری که برای کشور هند تهیه می شود باید شامل موارد زیر باشد:

صفحه یا جلد
فهرست مطالب
خلاصه برنامه های اجرایی
توسعه و تولید
تامین منابع
قالب شرکت و نوع فعالیت
برنامه ها و اهداف شرکت
خلاصه ای از عملیات شرکت
ضمن اینکه افرادی که می خواهند کسب و کار خود را در این کشور راه اندازی نمایند بصورت حقوقی می توانند یکی از شخصیت های حقوقی و یا قالب های شرکتی زیر را انتخاب نمایند.

انواع قالب شرکت در هند

شرکت با مسئولیت محدود
شرکت سهامی عام
شرکت با مسئولیت نا محدود
شرکت با مالکیت یگانه
شرکت مشارکتی با خانواده های هندو
شرکت مشارکتی
شرکت تعاونی
شرکت مشارکتی مسئولیت محدود (LLP )
دفتر نمایندگی
دفتر شعبه
دفتر پروژه
شرکت فرعی
هر یک از این شرکت ها نیازمند رعایت برخی از اصول و قوانینی می باشند. بصورت کلی شرکت هایی که در هند می توانند فعالیت کنند و در بالا توضیح داده شد هر کدام بسته به نوع موضوع شرکت و یا نوع فعالیت شرکت، تعداد شرکا، خارجی بودن و یا داخلی بودن شرکاف میزان سرمایه و ... طبقه بندی می شوند که همین طبقه بندی ساختار و نوع شرکت را مشخص می کند.

در زیر هر یک از شرکت های فوق بصورت خلاصه تشریح می شوند.

شرکت با مسئولیت محدود
شرکت با مسئولیت محدود به شرکتی در هند اطلاق می شود که دارای ویژگی های زیر باشد:

حق سهامداران را برای انتقال سهام خود محدود می کند
دارای حداقل 2 و حداکثر 50 شریک می باشند.
حق فروش سهام به مردم را در قالب دعوتنامه و یا واگذاری سهام ندارد
حداقل سرمایه تعریف شده در قانون هند برای این شرکت ها 100000 روپیه است و ممکن است هر بار نیز تغییر بکند. در خصوص میزان حداکثر سرمایه صحبتی در قانون نشده است.
شرکت سهامی عام
شرکت سهامی عام شرکت هایی هستند که متناسب با قوانین زیر شکل بگیرند:

در این شرکت ها سهامداران می توانند سهام خود را بدون توافق به غیر واگذار نمایند
دارای حداقل 7 عضو هستند و محدودیتی در تعداد سهامدار بیشتر تا هر اندازه ندارند
برای واگذاری سهام باید پذیره نویسی و یا فروش سهام انجام شود و باید از همه مردم بصورت عمومی دعوت به عمل بیاید.
میزان مبلغ سرمایه این شرکت ها حداقل 500000 روپیه است و حداکثر آن تعریف نشده و ممکن است زمان به زمان متفاوت باشد
شرکت با مسئولیت نا محدود
شرکت با مسئولیت نا محدود در هند نوعی سازمان تجاری است که همانگونه که از نامش می توان استنباط کرد تمامی اعضا و یا شرکا شرکت دارای مسئولیت نا محدود در شرکت هستند و در قبال همه تعهدات شرکت پاسخگو می باشند. در این نوع شرکت ها دارایی های شرکا می تواند به عنوان بدهی های شرکت مورد استفاده قرار بگیرد. ضمن اینکه این نوع شرکت ها در هر زمان می توانند به شرکت با مسئولیت محدود تحت قانون 32 شرکت های هند تغییر پیدا کنند.

شرکت مالکیت یگانه
شرکت با مالکیت یگانه نوعی نهاد تجاری است که در آن یک فرد تمام سازمان و یا بیزینس را مدیریت می کند و مسئولیت آن را عهده دار است. این فرد تنها صاحب و سهامدار و یا شریک شرکت است و تمامی سود و زیان شرکت با خود او است. هیچ کسب و کار و جداگانه ای تحت هیچ قانونی که مربوط به مالکیت فردی باشد در هند وجود ندارد.

شرکت مشارکتی با خانواده های هندو
شرکت مشارکتی با خانواده های هندو نوعی شرکت تجاری است که در آن اعضا یک خانواده هندی تنها می توانند مشارکت داشته باشند و یک تجارت خانوادگی را مدیریت کنند. این شرکت ها کاملا هندی هستند و فقط افراد هندی و دارای تابعیت هندی می توانند آنها را به ثبت برسانند.

شرکت مشارکتی
شرکت مشارکتی نوعی شرکت تجاری است که بین چند فرد شکل می گیرد و این افراد با هم توافق می کنند که از سود کسب و کاری که انجام می دهند و هر یک از آنها و یا همه آنها به دست می آورند بصورت مساوی بهره مند شوند و یکسان بین آنها تقسیم شود. در وقاع ین نوع کسب و کار و یا شرکت که زیر نظر قانون مشارکت هند مصوب سال 1932 اداره می شود ممکن است بین چندین فرد با تخصص های مختلف شکل بگیرد.

شرکت تعاونی
شرکت های تعاونی نوعی ساختار سازمانی داوطلبانه هستند که در آن اعضا برای ارتقا منافع اعضا خود با یکدیگر همکاری می کنند.  این شرکت ها کاملا در راستای مصالح افراد شرکت و یا یک گروه افراد شکل می گیرند و به هیچ عنوان محدودتی در ورود و یا خروج افراد یا اعضا در آنها وجود ندارد. این نوع شرکت ها تحت قانون انجمن های تعاونی مصوب 1912 هند اداره می شوند.

شرکت مشارکتی مسئولیت محدود ( LLP)
LLP یا شرکت مشارکتی مسئولیت محدود نوعی شرکت تجاری هستند که حداقل یک فرد در این شرکت ها مسئولیت نا محدود دارد. در این شرکت ها ممکن است سایر اعضا مسئولیت محدود داشته باشند ولی حداقل یک فرد باید مسئولیت کل شرکت را عهده دار شود و مسئولیت سایر اعضا به اندازه میزان شراکت و یا سهام آنها خواهد بود.

بر خلاف شرکت های مشارکت عمومی در این نوع شرکت ها با مرگ و یا عدم پرداخت دیون یا بدهی ها شرکت به پایان نمی رسد و منحل نمی شود. این نوع شرکت ها زیر نظر قانون شرکت های مشارکت محدود مصوب سال 2008 مدیریت می شوند.

دفتر نمایندگی
دفاتر نمایندگی در هند به نوعی به عنوان نمایندگی شرکت اصلی یا مادر به منظور شناخت محیط کسب و کار هند و یا سرمایه گذاری در این کشور تاسیس می شوند. این نوع دفاتر حق هیچگونه فعالیت تجاری، صنعتی  و یا کسب و کاری را ندارند و تنها نقش این دفاتر نمایندگی محدود به جمع آوری اطلاعات و ارتقا صادرات و واردات به هند می باشد. این نوع شرکت ها باید درامد خود را از طریق درآمد شرکت اصلی یا مادر  تامین کنند.

دفتر شعبه
شرکت های خارجی که دارای فعالیت تولیدی و تجاری و یا خدماتی هستند می توانند در هند اقدام به ثبت یک دفتر شعبه بکنند تا این دفاتر در هند بتوانند اهداف مختلف شرکت اعم از ارائه خدمات حرفه ای، مشاوره ای، صادراتی و یا وارداتی و غیره را بصورت ساده تر انجام دهند.  این دفاتر نیز نمی توانند هیچ اقدام تولید  منحصر به فردی داشته باشند و یا فعالیت های تولیدی شرکت را در هند انجام دهند. این شعبات زیر نظر قانونی در هند فعالیت می کنند که اجازه ایجاد دفاتر شعبه در هند را می دهد.

دفتر پروژه
شرکت های مختلف خارجی می توانند دفاتر پروژه موقتی در هند به منظور انجام برنامه ریزی ها و فعالیت های مربوط به آن پروژه به ثبت برسانند.

شرکت فرعی
شرکت هایی که 100 درصد مالکیت خارجی دارند و تمامی سرمایه گذاری در آنها بدون ورود شرکا هندی انجام شده می توانند در هند اقدام به تاسیس شرکت های فرعی یا شرکت تابعه بکنند.  شرکت های تابعه یا فرعی خارجی در هند می توانند به یکی از حالت های زیر ثبت شوند:

شرکت با مسئولیت محدود
شرکت سهامی عام
شرکت با مسئولیت نامحدود
شرکت با مالکیت یگانه
فرآیند ثبت شرکت در هند

افرادی که خواهان ثبت شرکت در هند هستند باید ابتدا یک شماره سرمایه گذاری شخصی یا همان شماره حساب اولیه (Primary Account Number ) معروف به پنکارت (pancard ) را دریافت نمایند.

سپس باید یکی از قالب های فوق را به عنوان قالب شرکت انتخاب نمایید. لازم به توضیح است که شرکت های با مسئولیت محدود در بین سرمایه گذاران خارجی محبوبیت بیشتری در هند دارند.  میزان سرمایه مورد نظر خود را باید مشخص نمایید که برای شرکتی مانند شرکت با مسئولیت محدود حدود 2000 روپیه نیاز خواهید داشت.

سپس نام شرکت را انتخاب می کنید. در هند حداکثر سه نام باید برای شرکت در نظر گرفته شود که تابع قوانین نامگذاری این کشور مانند مختصر بودن، ساده بودن، متناسب با فعالیت شرکت بودن و تلفظ راحت می باشد.

بعد باید پرونده تفاهم نامه انجمن شرکت را آماده نمایید و درخواست ثبت شرکت را با تهیه مستندات لازم به اداره ثبت شرکت های هندوستان ارائه نمایید که در هر استان یک شعبه دارد. در نظر داشته باشید که قبل از ارائه مدارک به این اداره باید کد مالیاتی و کد بیمه شرکت را هم دریافت کرده باشید و در صورت نیاز داشتن به مجوز خاص باید ابتدا مجوز آن شرکت یا سازمان هندی را دریافت نمایید.

حداقل 20 روز کاری و حداکثر 60 روز زمان بسته به قالب و زمان ثبت شرکت فرآیند ثبت شرکت در هند به طول خواهد انجامید.

نکته دیگر که باید به آن توجه داشته باشید این است که برای ثبت شرکت در هند نیاز به شماره حساب بانکی مربوط به بانک های هند را دارید و میزان خواب سرمایه شرکت را بانک تعیین می کند که در هر حساب باید چه میزان پول باقی بماند.

نکات مهم در ثبت شرکت در هندوستان

میزان مالیت بر ارزش افزوده در هندوستان متناسب با نوع کالا و خدمات شرکت ها تعیین می شود که تقریبا 7.5 درصد تخمین زده می شود.
شرکت های بازرگانی برای واردات و صادرات نیاز به اخذ کارت بازرگانی با کد کارت بازرگانی دارند.
این کشور با بسیاری از کشورهای دنیا تبادلات تجاری و روابط دوستانه ای دارد و به راحتی امکان تبادل کالا در این کشور با بسیاری از کشورهای دنیا می باشد
مدارک لازم برای ثبت شرکت در هند

فرم تکمیل شده درخواست ثبت شرکت در هند
لیست سهامداران و یا شرکا به هماره میزان سهام و شراکت آنها
کد اقتصادی
مجوز فعالیت در هندوستان
آدرس محل شرکت
کارت بازرگانی
افتتاح حساب در بانک های هند
فیش پرداخت هزینه های ثبت شرکت
مشخصات مدیران و خانواده آنها

   


راهکارهای برون‌رفت از بحران اقتصادی

سه شنبه 26 شهریور 1398 نویسنده: nazanin nazanin |


 

راهکارهای برون‌رفت از بحران اقتصادی ، رکود اقتصادی به معنای کاهش کلی فعالیت‌های اقتصادی در یک بازه زمانی مشخص و مستمر است. رکود می‌تواند محدود به یک منطقه باشد (مثل بحران اقتصادی آسیا در اواخر دهه ۱۹۹۰) یا در مقیاس جهانی رخ دهد (بحران جهانی پایان دهه ۲۰۰۰). از مهم‌ترین ویژگی‌های رکود، افزایش بیکاری ، کاهش قیمت سهام و مسکن، بی‌اعتمادی مشتریان و کاهش سرمایه‌گذاری‌هاست

ارزیابی عملکرد کسب‌وکار
سنجش عملکرد کسب‌وکار باید به‌طور مداوم انجام شود. این کار کمک می‌کند حوزه‌هایی را که باید اصلاح شوند، پیش از وقوع بحران شناسایی و واکنش‌های مختلف را بررسی کنید.  این روش‌ها برای ارزیابی عملکرد به شما کمک می‌کنند:

بازبینی طرح کسب‌وکار : گام اول برای سنجش عملکرد کسب‌وکار، بازبینی طرح کسب‌وکار است که صورت‌حساب‌های مالی را شامل می‌شود. این کار کمک می‌کند بفهمید در کسب‌وکارتان چه می‌گذرد. با بازبینی و به‌روز‌رسانی این طرح می‌توانید نسبت به ریسک‌های رکود، واکنش مناسب نشان دهید. می‌توانید از تحلیل SWOT و تحلیل‌های مالی برای مدیریت مسائل مهمی که کسب‌وکارتان را تحت‌تاثیر قرار می‌دهند استفاده کنید.

تحلیل مالی: یک برنامه مدیریت مالی کارآمد، شامل برنامه‌ریزی و پیش‌بینی امور مالی بر اساس اهداف استراتژیک کسب‌وکار و بررسی عملکرد سازمان و مقایسه آن با پیش‌بینی‌هاست. برای اجرای یک تحلیل مالی باید صورت‌های مالی، از جمله سود و زیان و گردش نقدینگی را بررسی کنید. تغییر روندها را شناسایی کنید، به‌ویژه تغییراتی که ممکن است کسب‌وکارتان را به مخاطره بیندازند، مثل کاهش فروش و ببینید این تغییرات چه تاثیری بر عملکرد مالی شرکت خواهند گذاشت.

فاکتورهای کلیدی که باید در تحلیل مالی در نظر بگیرید از این قرارند:

● تغییر روند نقدینگی (مثبت یا منفی)، درآمد و هزینه‌ها

● فروش فعلی محصولات و خدمات

● میزان و گردش موجودی

● بررسی میانگین روزهای دریافت و پرداخت بدهی

● میزان بدهی‌ها و چگونگی پرداخت اصل و بهره

سایر ابزارهای ارزیابی عملکرد مالی نسبت‌های مالی (financial ratios) هستند که می‌توانید از صورت‌های مالی استخراج کنید. می‌توانید از این نسبت‌ها برای مقایسه عملکرد کسب‌وکارتان در دوره‌های زمانی مختلف استفاده کنید. همچنین می‌توانید از آنها برای مقایسه عملکرد سازمان خود با سایر سازمان‌ها استفاده کنید. عملکرد سازمان‌ها همیشه در قالب آمارها توسط دولت یا صنایع منتشر می‌شود. این نسبت‌ها در چهار گروه اصلی قرار می‌گیرند:

۱. نقدینگی (liquidity) یا نسبت دارایی‌های نقدی به بدهی‌ها

۲. سودآوری (profitability) یا مقایسه درآمدزایی یک شرکت با هزینه‌ها

۳. نسبت‌های فعالیت (activity) یا ارزیابی کارآمدی یک شرکت و قابلیت تبدیل دارایی غیر نقدی به دارایی نقدی

۴. نسبت‌های اهرمی (leverage) یا میزان اتکای یک سازمان به منابع دیگران یا قرض گرفتن برای انجام عملیات‌ها

بنچمارکینگ یا الگوبرداری: در این روش، با استفاده از اطلاعات جمع‌آوری شده درباره کسب‌وکارهایی که در صنعت شما فعالیت می‌کنند، به میانگین متغیرهای کلیدی کسب‌وکار دست پیدا می‌کنیم (مثل هزینه‌های سربار، کارکنان و ساعات). سپس می‌توانید از این اطلاعات برای مقایسه و اندازه‌گیری عملکرد کسب‌وکارتان استفاده کنید.  بهتر است اطلاعات مربوط به تمام رقبایتان را در یک جدول ثبت کنید تا بتوانید در یک نگاه، همه آنها را با هم مقایسه کنید.

استفاده از مدیریت ریسک برای نظارت بر عملکرد کسب‌وکار: یک برنامه مدیریت ریسک شامل شناسایی، ارزیابی و طراحی استراتژی‌هایی برای مدیریت ریسک است. مدیریت ریسک، یکی از مهم‌ترین و حیاتی‌ترین بخش‌های استراتژی کسب‌وکار است که کمک می‌کند برای مقابله با فاکتورهای ریسک مرتبط با بحران اقتصادی، آمادگی داشته باشید. طی رکود، برای مدیریت ریسک باید عملکرد کسب‌وکارتان را به دقت زیر نظر داشته باشید، هر مساله‌ای را که به نحوی روی آن تاثیرگذار است شناسایی کنید و استراتژی‌هایی را برای رفع یا کاهش این مسائل تعیین کنید. در بسیاری از موارد، بهترین راه برای کنترل عملکرد، استفاده از صورت‌های مالی است. مثلا اگر متوجه شدید که فروشتان کاهش یافته، باید فاکتورهایی را که روی عملکرد فروش تاثیر دارند ارزیابی کنید تا بتوانید این مساله را رفع و ریسک‌های مرتبط با آن را مدیریت کنید.

فرآیند شناسایی و مدیریت ریسک در دوره رکود اقتصادی این پنج مرحله را شامل می‌شود:

۱. شناسایی ریسک‌هایی که ممکن است به عملکرد کسب‌وکار لطمه بزنند

در گام اول، به امور مالی و تک‌تک عملیات‌ها توجه کنید و این سوالات را از خود بپرسید:

● چه چیزی می‌تواند تاثیر ایجاد کند؟

● این تاثیر تا چه حد می‌تواند جدی باشد؟

● احتمال آنکه اتفاق بیفتد چقدر است؟

● آیا امکان کاهش یا حذف آن وجود دارد؟

ریسک‌های مرتبط با بحران اقتصادی می‌توانند خارجی باشند (مثل تغییرات در نرخ بهره یا اطمینان مصرف‌کننده) یا داخلی (مثل کاهش نقدینگی، کوتاهی مشتریان در پرداخت بدهی یا استهلاک دارایی‌ها).

۲. تجزیه و تحلیل ریسک‌ها با هدف برآورد تاثیرات

از خودتان بپرسید که کدام ریسک‌ها پیامد یا تاثیر بزرگ‌تری بر عملکرد کسب‌وکار دارند و کدام‌ها تاثیر کمتری دارند. ریسک‌های جزئی (مثل ناتوانی یکی از مشتریان در پرداخت بدهی) را از ریسک‌های جدی که نیازمند اقدام فوری‌اند جدا کنید (مثل اختلال در زنجیره تامین).

در حین تجزیه و تحلیل ریسک باید رابطه میان احتمال وقوع و تاثیر ریسک‌ها را پیدا کنید.

۳. اندازه‌گیری ریسک‌ها به منظور اولویت‌بندی

احتمال و تاثیر هر ریسک بر عملکرد را با سایر ریسک‌ها مقایسه کنید تا بتوانید منابعی را که برای مدیریت ریسک‌ها در نظر گفته‌اید اولویت بندی کنید. به این ترتیب، یک لیست اولویت بندی شده از ریسک‌ها در دست خواهید داشت.

۴. مقابله با ریسک‌ها به منظور کاهش تاثیرات

باید ریسک‌ها را به دو گروه تقسیم کنید: ریسک‌هایی که نیاز به رسیدگی دارند و ریسک‌هایی که به نظرتان، نیاز به اقدام فوری ندارند.

پس از شناسایی ریسک‌های مهم، باید روش‌های مقابله با هر ریسک را تعیین کنید، یکی را انتخاب و اعمال کنید.

۵. طراحی و بازبینی برنامه مدیریت ریسک

یک برنامه مدیریت ریسک نشان می‌دهد که کدام استراتژی را برای مقابله با ریسک‌های شناسایی شده انتخاب کرده‌اید. این برنامه شامل این اطلاعات است:

● ریسک‌های شناسایی شده

● سطح ریسک (از نظر احتمال وقوع و شدت)

● استراتژی تعیین شده

● چارچوب زمانی برای اجرای استراتژی

● منابع لازم

● کارکنانی که مسوول نظارت بر اجرای استراتژی هستند

جمع‌بندی نهایی باید شامل اهداف، بودجه و بازه زمانی مشخص برای رسیدن به آن اهداف باشد.

علاوه بر اقدامات ذکر شده، این راهکارها را نیز به کار ببرید: نحوه شناسایی ریسک‌ها را یاد بگیرید. ابتدا باید انواع و اقسام ریسک‌ها را بشناسید. ریسک‌ها در یکی از این گروه‌ها قرار می‌گیرند: بلایای طبیعی (زلزله و سیل)، فراگیر (آنفلوانزای پرندگان)، قانونی (مشکلات بیمه یا عدم تطبیق با مقررات)، تکنولوژی (ایجاد اختلال در شبکه)، زیست محیطی (تغییرات آب و هوایی)، مالی و اقتصادی (رویدادهای جهانی، افزایش قیمت‌ها)، بازار (تغییر در ترجیحات مشتری و افزایش رقابت)، دارایی‌ها و تجهیزات (ترکیدن لوله‌های آب، سرقت)، تغییر در سیاست‌گذاری‌ها و قوانین دولتی (محدودیت استفاده از آب)، ایمنی محیط کار (سوانحی مثل آتش سوزی مواد اولیه یا تجهیزات)، امنیتی (دزدی مالکیت معنوی، عدم امنیت مجازی)، کارگزینی (مشکلات ارتباطی، خطای انسانی، مدیریت تعارض).

 

مدیریت امور مالی در بحران اقتصادی
در بیشتر مواقع، وقتی بحران گریبان کسب‌وکاری را می‌گیرد، پیش از هر چیزی، معاملات را هدف قرار می‌دهد. تغییر در معاملات و فعالیت‌های تجاری نیز میزان فروش و درآمد را تحت‌تاثیر قرار می‌دهد. این تا حدی به دلیل کاهش اطمینان مصرف‌کننده است. کاهش اطمینان مشتری نیز ناشی از محدودیت دسترسی به وام خرید و افزایش بیکاری است. کاهش درآمد نیز به طرق مختلف بر وضعیت مالی کسب‌وکار تاثیر خواهد گذاشت، از جمله تغییراتی در سودآوری و نقدینگی. استراتژی‌های ذیل کمک می‌کنند از طریق تقویت جایگاه اقتصادی و ایجاد آمادگی برای استفاده از فرصت‌ها، امور مالی خود را مدیریت کنید.

نظارت بر کسب‌وکار
همواره شرایط اقتصادی را زیر نظر داشته باشید و ببینید این تغییرات چه تاثیری بر شما خواهند گذاشت.  سعی کنید اطلاعات مالی کسب‌وکارتان همواره به‌روز باشد. با پیش‌بینی سالانه «بودجه سود»، درآمد، هزینه و سود کسب‌وکارتان را در یک دوره بودجه تخمین بزنید. با این روش می‌توانید پیش‌بینی کنید که از یک میزان تجارت، چه مقدار سود به دست خواهید آورد. همچنین، می‌توانید راه‌های جدیدی برای مدیریت بدهی‌هایتان پیدا کنید تا پول نقد بیشتری در دست داشته باشید.

مدیریت نقدینگی :مدیریت وجوه در گردش کمک می‌کند به ثبات مالی برسید. یک کسب‌وکار، حتی اگر سوددهی داشته باشد، باز هم ممکن است به دلیل کاهش نقدینگی با شکست مواجه شود، پس مدیریت نقدینگی بسیار مهم است.

مدیریت وجوه نقد این موارد را شامل می‌شود:

● مدیریت بدهکاران و بستانکاران برای حصول اطمینان از اینکه برای پرداخت قبض‌ها، دستمزدها، مالیات‌ها و سایر هزینه‌ها پول نقد کافی دارید.

● ارزیابی مطالبات، موجودی انبار، هزینه‌های کسب‌وکار و سرمایه در گردش.

● بازبینی حساب‌های پرداختنی و هزینه‌ها، بررسی اینکه کدام‌ها می‌توانند کاهش یابند، کدام‌ها توجیه منطقی دارند و کدام‌ها می‌توانند حذف شوند. این هزینه‌ها شامل مخارج روزمره، مثل کرایه، تلفن، انرژی و حمل‌و‌نقل هستند.

● مذاکره با تامین‌کنندگان برای توافق بر سر قیمت مناسب یا شرایط اعتباری بهتر.

● کاهش فاصله زمانی میان سفارش مشتری و پرداخت.

● ارسال سریع صورت‌حساب‌ها و پیشنهاد تخفیف به مشتریان خوش‌قول. درخواست پیش‌قسط.

● برقراری ارتباط سازنده  با موسسات مالی.

● بازبینی فرآیندها و هزینه‌های سربار.

● کشف راه‌هایی برای آنکه از دارایی‌هایمان بیشترین بهره را ببریم، مثل اجاره دادن فضاها یا تجهیزات بلااستفاده.

مدیریت موجودی: وقتی موجودی انبار به خوبی مدیریت می‌شود، سود افزایش می‌یابد. مدیریت موفق موجودی، نیازمند توازن میان هزینه‌ها و مزایای ناشی از ذخیره موجودی است. هزینه‌ها عبارتند از سرمایه‌ای که در قالب کالا انبار شده است و هزینه انبارداری و بیمه. یکی از مزیت‌ها عبارت است از داشتن موجودی کافی برای تامین تقاضای مشتری.مدیریت کارآمد موجودی یعنی بدانیم چه کالاهایی را، کی و چقدر بخریم. مدیریت موفق موجودی، تاثیر بسزایی بر مدیریت نقدینگی و سودآوری‌تان خواهد گذاشت.قیمت‌گذاری محصولات و خدمات: تعیین قیمت مناسب برای محصولات و خدمات، نه تنها سود را به حداکثر می‌رساند بلکه باعث تقویت روابط شما با مشتریان می‌شود. با قیمت‌گذاری موثر می‌توانید از مشکلات مالی ناشی از قیمت‌های بیش از حد بالا و پایین جلوگیری کنید.

   


ثبت لوگو شرکت

سه شنبه 26 شهریور 1398 نویسنده: nazanin nazanin |


 
 

طبق ماده ۳۰ قانون تجارت کشور ایران علامت به هر نشان قابل رویتی که بتواند کالا یا خدمات اشخاص حقیقی و حقوقی را از یکدیگر متمایز سازد گفته می شود.

لازم به توضیح می باشد که لوگو یا نشان تجاری برای ایجاد تمایز بین رقبا و بازار مورد نیاز می باشد و وجه تمایز بین خدمات شرکت ها محسوب می شود و همچنین معرف یک سایت، وبلاگ و یا شرکت و محصولات آن می باشد.

طبق قانون تجارت کشور ایران لوگو نباید الزاما ثبت شود ولی در صورتی که ثبت شود برای حفظ حقوق و مالکیت آن، برند مورد حمایت واقع می شود.

به دلیل آنکه در موضوعات مختلف اقتصادی و تجاری رقابت زیادی در بین انواع شرکت های داخلی و خارجی وجود دارد بهتر است که برند و لوگو به ثبت برسد تا افراد از منفعت و اعتبار آن به نفع خود استفاده سو نکنند تا دچار ضرر نشوید.

برای ثبت لوگو بهتر هست که مراحل قانونی به درستی طی شود تا از هزینه های اضافی و اضافه کاری ها جلوگیری کرده باشید.

از مزایای ثبت علامت تجاری می توان به موارد زیر اشاره کرد:

ضمانت وجه تمایز برای مشتریان می باشد تا محصولات مختلف را از یکدیگر تشخیص دهند.

وجه تمایز محصولات شرکت ها با یکدیگر و ایجاد رقابت برای حفظ یا بهبود کیفیت محصولات.

ابزار بازاریابی برای ایجاد شهرت شرکت ها.

منبع مستقیم حصول درآمد از محل حق امتیاز و اجازه استفاده به اشخاص ثالث.

برای اعطای نمایندگی لازم و ضروری است.

دارایی ارزشمند برای کسب و کار.

برای دریافت وام می تواند مفید واقع شود.

هر کلمه، حرف یا حروف، عدد، ترسیمات، عکس، شکل، رنگ، تصویر یا ترکیب آنها که برای تشخیص کالا و خدمات بکار می رود علامت تجاری محسوب می شود. برخی از شعارهای تبلیغاتی قابلیت ثبت به عنوان علامت تجاری را در برخی از کشورها دارا می باشند. همچنین در برخی از کشورها اینروزها برخی از علائم تجاری که در گذشته مرسوم نبوده اند مانند علائم سه بعدی (بسته بندی ها)، نشان های قابل شنیدن (صداها)، نشان های قابل استشمام (بوها)، به ثبت می رسند. با اینجال بسیاری از کشورها صرفا اجازه ثبت نشان هایی را که به صورت گرافیکی هستند و قابل رویت می باشند را می دهند.

برخی از علائم و نشانه ها غیرقابل ثبت می باشند مانند:

علائم دولتی و رسمی مانند هلال احمر، پرچم ایران.

علائم خلاف عفت و نظم عمومی

علائمی که به صورت عمومی و همگانی و به طور عام مورد استفاده قرار گیرند.

علائمی که قبلا به ثبت رسیده اند.

علائم و یا کلمات انتسابی به دولت ایران یا مقامات دولتی مانند انقلابی یا دولتی.

لوگوها معمولا به گونه ای طراحی می شوند که کاملا ساده و حاوی بیشترین اطلاعات هستند که از لحاظ تبلیغاتی در بازار قابلیت جذب مشتریان را داشته باشد.

لوگوها انواع متفاوتی دارند:

لوگوهای تصویری: این نوع از لوگوها همانطور که از نام آنها پیداست به صورت سمبلیک و نمادین برای کسب و کارها طراحی می شوند. این نوع از لوگوها معمولا شرکت ها و سازمان ها قابل استفاده می باشد که می توان به لوگوی شرکت اپل اشاره کرد.

لوگو تایپ: این نوع از لوگوها با فونت یا نوشتاری اختصاری انجام می شود به این ترتیب که کلیه حروف تک به تک طراحی اختصاصی دارند و مشابه آن را جایی دیگر نمی توان دید. این نوع از لوگوها برای بانک ها مناسب نمی باشد ولی برای فست فودها و رستوران ها گزینه مناسب محسوب می شود.

لوگوهای حرف نماد: این نوع از لوگوها بر گرفته از ابتدای نام شرکت یا برند هستند. زمانی که یک نام طولانی است و خواندن کامل آن دشوار می باشد استفاده می شود و در ذهن بیننده حرف اول آن برند یا شرکت را تداعی می کند.

لوگوهای ترکیبی: از نام این نوع از طراحی پیداست که هم از تصویر و هنوشتار برای طراحی آن استفاده می شود. در این نوع لوگو تصویری به عنوان نماد و نوشتاری منحصر به فرد برای نام برند استفاده می شود. بسیاری از برندها در کنار لوگو تصویری و لوگو تایپ حرفنماد هم طراحی کرده و متناسب با امور تبلیغاتی سازمان یا شرکت خود از آنها استفاده می کنند.

فرآیند ثبت لوگو هم مانند ثبت برند می باشد، بدین ترتیب مراحل ثبت آن به شرح زیر می باشد:

طراحی انحصاری لوگو

مراجعه به سامانه مالکیت معنوی و ثبت اظهارنامه

پس از تائید اظهارنامه، ارائه مدارک

در صورتی تائید مدارک، اقدام جهت چاپ در روزنامه رسمی

پس از یک ماه ثبت نام نوبت دوم آگهی

دریافت تصدیق ده ساله

مدارک مورد نیاز برای شخص حقیقی:

کپی شناسنامه و کارت ملی

کپی جواز کسب و یا هرگونه مجوز رسمی فعالیت

کپی کارت بازرگانی

ارائه یک نمونه از علامت در ابعاد ۱۰ در ۱۰ سانتیمتر.

 

مدارک مورد نیاز برای شخص حقوقی:

کپی شناسنامه و کارت ملی مدیرعامل

کپی کارت بازرگانی به نام شرکت یا مدیرعامل

ارائه یک نمونه از علامت در ابعاد ۱۰ در ۱۰ سانتیمتر.

یک نسخه از آگهی تاسیس

مهر شرکت

یک نسخه از آگهی تغییرات (در صورت داشتن هرگونه تغییرات)

یک نسخه کپی از مجوزات شرکت شامل پروانه بهره برداری و جواز تاسیس

(در صورت عدم وجود مجوز به نام شرکت، در صورتی که مدیرعامل شرکت و یا رئیس هیئت مدیره به صورت شخصی داشته باشند قابل قبول می باشد.)

 

   


درباره وبلاگ


آخرین پستها


نویسندگان


آمار وبلاگ

کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو