شرکت بامسئولیت محدود نوع دیگر از شرکت های تجاری است که در قانون تجارت مقررات مربوط به آن بیان شده است. در این قسمت برآنیم تا ضمن مختصری راجع به این شرکت ، به شرایط انتخاب نام آن بپردازیم.
مطابق ماده 94 قانون تجارت شرکت بامسئولیت محدود شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل شده و هریک از شرکا بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت می باشد. از این تعریف برمی آید که سرمایه به سهم الشرکه تقسیم شده نه سهام و مسئولیت هر شریک در مقابل دیون و قروض شرکت در حدود سهم الشرکه اوست و سهم الشرکه آزادانه قابل نقل و انتقال نیست.
شرایط انتخاب اسم شرکت بامسئولیت محدود
در اسم شرکت باید عبارت ( بامسئولیت محدود ) قید شود والا آن شرکت در مقابل اشخاص ثالث شرکت تضامنی محسوب و تابع مقررات آن خواهد بود. دوم اسم شرکت نباید متضمن اسم هیچ یک از شرکاء باشد والا شریکی که اسم او در اسم شرکت قید شده در مقابل اشخاص ثالث حکم شریک ضامن در شرکت تضامنی را خواهد داشت.
در ماده 95 قانون تجارت 1311 ضمانت اجرایی عدم قید عبارت ” بامسئولیت محدود ” را تضامنی محسوب شدن شرکت در مقابل اشخاص ثالث دانسته این ضمانت آثار مهمی دارد از جمله حق مراجعه به طلبکاران به شرکای ضامن در صورت مازاد بودن دیون شرکت بر دارایی آن و در مورد اثر ورشکستگی شرکاء برشرکت و بالعکس. البته شرکاء فی النفسه شریک ضامن نیستند بلکه فقط در مقابل اشخاص ثالث که از نوع شرکت و مسئولیت های مدیران ناآگاه بوده اند شرکاء ضامن فرض می شوند و مسئولیت شرکاء ضامن بر آن ها تحمیل می شود.
در انتخاب نام شرکت به نکات ذیل توجه فرمایید :
1- دارای ریشه فارسی داشته باشد.
2- لاتین نباشد.
3- با شئونات انقلاب اسلامی ایران منافات نداشته باشد.
4- اسامی برای شرکت باید دارای سه سیلاب باشد .
5- از اعداد بصورت ریاضی آن استفاده نشود .( به عنوان مثال پنجاه و نه 50)
6- از عناوین ایثارگران و شاهد و امثال آن که در انحصار و تحت نظارت سازمان بیناد شهید و امور ایثار گران و شاهد استفاده نشود.
7- از عنوانهای شاعران ، دانشمندان ، کاشفان در حال حاضر استفاده نشود.
8- برابر دستور العملهای صادره در تعیین نام شرکت ها حتماَ باید اسم خاص استفاده شود .
جهت درک بهتر موضوع به توضیحاتی راجع به اسم خاص و عام می پردازیم.
اسم خاص: اسمی است که تنها به یک فرد و شئ اشاره دارد و همه را شامل نمی شود .مانند . فرزام .اسیا
اسم های خاص به چهار دسته تقسیم می شود:
اسم مخصوص انسانها . مثل حامد .حسین که در رابطه با انتخاب نام شرکت مورد استفاده قرار نمی گیرد .
اسم مخصوص حیوانات – شبدیز .رخش. قفنوس .سیمرغ . عقاب . طاووس .
اسم مخصوص اماکن مختلف جغرافیای مانند : اسیا، گرگان، ابادان، سبلان
اسم مخصوص اشیا که بیشتر از یکی نیستند مانند .تخت طاووس .کوه نور . مروارید
همچنین توجه داشته باشید که اسم خاص را جمع نمی بندند .
اسم عام :اسمی است که بر افراد و اشیا و یا بین همه آنها مشترک باشد مانند . کتاب . مرد . زن .
9- موارد مشخصی وجود دارد که نباید جزء اسامی اضافه شده به عناوین شرکت باشد. از جمله موارد زیر:
ملی . ایران . نظام . نفت . پتروشیمی . دادگستری . بیناد . سازمان . مرکز بهزیست . با نک . بسیج . جهاد . اسانسور . آژانس . ایثار . ایثارگران . بسیج . جهاد . شهید . ازاده . جانبازان . فیلتر . شهر وند . ایمان . دکوراسیون . سپاه . تکنیک . مونتاژ . کنترل .
شایان ذکر است نام محل در اسم شرکت در صورتی مورد تایید قرار اداره ثبت قرار می کیرد که شرکت حاضر در همان حوزه ثبتی باشد .
در صورت نیاز به هرگونه مشاوره در رابطه با نام شرکت با ما تماس حاصل فرمایید.

   



 
شرکت بامسئولیت محدود نوع دیگر از شرکت های تجاری است که در قانون تجارت مقررات مربوط به آن بیان شده است. در این قسمت برآنیم تا ضمن مختصری راجع به این شرکت ، به شرایط انتخاب نام آن بپردازیم.
مطابق ماده 94 قانون تجارت شرکت بامسئولیت محدود شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل شده و هریک از شرکا بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت می باشد. از این تعریف برمی آید که سرمایه به سهم الشرکه تقسیم شده نه سهام و مسئولیت هر شریک در مقابل دیون و قروض شرکت در حدود سهم الشرکه اوست و سهم الشرکه آزادانه قابل نقل و انتقال نیست.
شرایط انتخاب اسم شرکت بامسئولیت محدود
در اسم شرکت باید عبارت ( بامسئولیت محدود ) قید شود والا آن شرکت در مقابل اشخاص ثالث شرکت تضامنی محسوب و تابع مقررات آن خواهد بود. دوم اسم شرکت نباید متضمن اسم هیچ یک از شرکاء باشد والا شریکی که اسم او در اسم شرکت قید شده در مقابل اشخاص ثالث حکم شریک ضامن در شرکت تضامنی را خواهد داشت.
در ماده 95 قانون تجارت 1311 ضمانت اجرایی عدم قید عبارت ” بامسئولیت محدود ” را تضامنی محسوب شدن شرکت در مقابل اشخاص ثالث دانسته این ضمانت آثار مهمی دارد از جمله حق مراجعه به طلبکاران به شرکای ضامن در صورت مازاد بودن دیون شرکت بر دارایی آن و در مورد اثر ورشکستگی شرکاء برشرکت و بالعکس. البته شرکاء فی النفسه شریک ضامن نیستند بلکه فقط در مقابل اشخاص ثالث که از نوع شرکت و مسئولیت های مدیران ناآگاه بوده اند شرکاء ضامن فرض می شوند و مسئولیت شرکاء ضامن بر آن ها تحمیل می شود.
در انتخاب نام شرکت به نکات ذیل توجه فرمایید :
1- دارای ریشه فارسی داشته باشد.
2- لاتین نباشد.
3- با شئونات انقلاب اسلامی ایران منافات نداشته باشد.
4- اسامی برای شرکت باید دارای سه سیلاب باشد .
5- از اعداد بصورت ریاضی آن استفاده نشود .( به عنوان مثال پنجاه و نه 50)
6- از عناوین ایثارگران و شاهد و امثال آن که در انحصار و تحت نظارت سازمان بیناد شهید و امور ایثار گران و شاهد استفاده نشود.
7- از عنوانهای شاعران ، دانشمندان ، کاشفان در حال حاضر استفاده نشود.
8- برابر دستور العملهای صادره در تعیین نام شرکت ها حتماَ باید اسم خاص استفاده شود .
جهت درک بهتر موضوع به توضیحاتی راجع به اسم خاص و عام می پردازیم.
اسم خاص: اسمی است که تنها به یک فرد و شئ اشاره دارد و همه را شامل نمی شود .مانند . فرزام .اسیا
اسم های خاص به چهار دسته تقسیم می شود:
اسم مخصوص انسانها . مثل حامد .حسین که در رابطه با انتخاب نام شرکت مورد استفاده قرار نمی گیرد .
اسم مخصوص حیوانات – شبدیز .رخش. قفنوس .سیمرغ . عقاب . طاووس .
اسم مخصوص اماکن مختلف جغرافیای مانند : اسیا، گرگان، ابادان، سبلان
اسم مخصوص اشیا که بیشتر از یکی نیستند مانند .تخت طاووس .کوه نور . مروارید
همچنین توجه داشته باشید که اسم خاص را جمع نمی بندند .
اسم عام :اسمی است که بر افراد و اشیا و یا بین همه آنها مشترک باشد مانند . کتاب . مرد . زن .
9- موارد مشخصی وجود دارد که نباید جزء اسامی اضافه شده به عناوین شرکت باشد. از جمله موارد زیر:
ملی . ایران . نظام . نفت . پتروشیمی . دادگستری . بیناد . سازمان . مرکز بهزیست . با نک . بسیج . جهاد . اسانسور . آژانس . ایثار . ایثارگران . بسیج . جهاد . شهید . ازاده . جانبازان . فیلتر . شهر وند . ایمان . دکوراسیون . سپاه . تکنیک . مونتاژ . کنترل .
شایان ذکر است نام محل در اسم شرکت در صورتی مورد تایید قرار اداره ثبت قرار می کیرد که شرکت حاضر در همان حوزه ثبتی باشد .

   


ثبت برند در ترکیه

سه شنبه 30 مهر 1398 نویسنده: nazanin nazanin |



ترکیه از نظر جغرافیایی یکی از مهم ترین و استراتژیک ترین کشور های جهان است . این کشور اوراسیایی به لحاظ موقعیت در منطقه ای قرار گرفته است که نه تنها شاهراه ارتباطی بین آسیا و اروپا است بلکه از طریق مسیرهای دریایی و هوایی و حتی زمینی بهترین راه های ارتباطی را برای تبادلات تجاری و منطقه ای در اختیار دارد.

دستیابی به چنین منطقه ای برای هر شرکت و یا کسب و کاری می تواند به عنوان یک مزیت رقابتی بزرگ شناخته شود. با ثبت شرکت و یا انتقال کسب و کار به این منطقه جغرافیایی و نهایتا شناخته شدن در این محیط با ثبت برند در ترکیه می توان به دنیایی از فرصت ها و شرایط بیزینس دست پیدا کرد.

مهم تر اینکه با توجه به سیاست های کلی اقتصادی حاکم بر ترکیه این کشور مالیات بر درآمد حاصل از صادرات و محصولات تولیدی را معاف کرده است. این به دلیل جلب توجه سرمایه گذاران بزرگ دنیا و حمایت از آنها در راستای سرمایه گذاری در این کشور می باشد.

تجارت در ترکیه تابع تجارت جهانی و مقررات تجارت بین الملل است. این فرصت ارزشمندی را به دست بسیاری از تولید کنندگان و سرمایه گذاران داده است تا با ورود به بازار بی نظیر ترکیه به استقبال یک تجارت پیشرفته جهانی بروند.

اما برای شناخته شدن در بازار بزرگی مانند ترکیه که به انواع بازارهای داخلی و بین المللی این کشور متصل شده است، به چیزی فراتر از یک ثبت شرکت و کسب و کار نیاز دارید و آن هم شناخته شدن است. برای شناخته شدن در این بازار هیچ ابزاری قدرتمند تر از ثبت برند یا علامت تجاری در ترکیه نیست. امروزه بر روی برند و برند سازی تمرکز زیادی شده است و شرکت هایی بیشترین موفقیت را در این زمینه داشته اند که ضمن داشتن یک برند حمایت های لازم را نیز برای برند خود به دست آورده اند.

چرا ثبت برند در ترکیه اهمیت دارد؟

ترکیه کشور پیشرفته ای است و این به دلیل سیاست های اقتصادی این کشور است. رقابت در این کشور بالا است و سرمایه گذاران زیادی در آن با هم در حال رقابت هستند. هر چه رقابت ها قوی تر باشد نیاز به ابزار رقابتی بیشتری هم مانند برند احساس می شود.

ضمن اینکه در بازارهای بزرگ رقابتی احتمال سو استفاده از شهرت و نام شرکت ها بیشتر هم می شود و زمانی می توان جلوی سو استفاده را گرفت که بتوان محصول را با برند مشخص تولید و صادر کرد و این برند تحت حمایت های داخلی و بین المللی قرار داشته باشد.

متاسفانه نه تنها در ترکیه که در بسیاری از کشورهای جهان سو استفاده از شهرت یک محصول زیاد دیده می شود. حتی برند های بسیار شناخته شده ای مانند نایکی نیز از این گزند ها بی نصیب نبوده اند. اما تفاوت برند های مشهور و معتبر با برند های سطحی و معمولی در این است که برند خود را به عنوان شناسنامه محصول خود به ثبت رسانده اند و از حمایت های تمام قد بین المللی برخوردار هستند.

این امر از این نظر اهمیت دارد که وقتی برندی ثبت شده باشد به راحتی نمی توان از آن استفاده کرد و یا سو استفاده کرد. اگر فردی حقیقی و یا حقوقی به هر دلیل از برند شما بر روی محصولات خود استفاده کند با جریمه های سنگینی مواجه خواهد شد و تبعات آن را باید بپذیرد.

برند ثبت شده هویت یک شرکت برای محصولات خودش را اثبات می کند و از این نظر برند های بین المللی ارزش بسیار بیشتری دارند.

ضمن اینکه مشتریان تنها از طریق برند ثبت شده سازمان ها و شرکت ها است که با محصولات و تولیدات جدید آنها آشنا می شوند و به آنها اعتماد می کنند و ده ها دلیل دیگر که ثبت برند را نه تنها پیشنهاد می کند بلکه برای قدرت بیشتر در بازار رقابتی ترکیه برای شما به نوعی الزام می کند.

نحوه ثبت برند در ترکیه

ثبت بین المللی برند یا علامت تجاری

به منظور ثبت برند در ترکیه روش اول این است که طبق مقررات ثبت بین المللی برند یا علائم تجاری رفتار شود. بر این اساس به منظور ثبت بین المللی برند باید طبق مفاد و سیستم مادرید برند ثبت شود. برای این کار باید ابتدا برند در کشور خود فرد متقاضی برای ثبت برند ثبت شده باشد. بنابراین اگر شما شرکت خود را در ایران به ثبت رسانده اید باید اقدام به ثبت برند در ایران و اگر در کشور ترکیه به ثبت رسانده اید باید اقدام به ثبت برند در ترکیه بکنید و بعدا برای ثبت بین المللی برند درخواست بدهید.

سیستم ثبت برند جهانی زیر نظر شرکت وایپو ( WIPO) و طبق مقررات سیستمی به نام مادرید انجام می شود. حسن ثبت برند بصورت بین المللی این است که نه تنها در ترکیه بلکه در بیش از 85 کشور دیگر هم می تواند به شرط تعیین کشور دیگر در زمان تسلیم اظهارنامه اعتبار داشته باشد.

بنابراین بهترین راه برای افرادی که در ایران صاحب کسب و کار هستند این است که برند خود را برای اینکه در ترکیه اعتبار داشته باشد بصورت بین المللی ثبت کنند. این کار نه تنها ارزان تر و ساده تر انجام می شود بلکه موثر تر هم خواهد بود و می تواند در کشور های زیادی موجبات حمایت از برند را فراهم کند.

برای ثبت برند بصورت بین المللی باید ابتدا برند طبق شرایط ثبت برند در سازمان مالکیت معنوی ایران به ثبت برسد و سپس یک اظهارنامه به زبان اسپانیایی، یا انگلیسی و یا فرانسوی تهیه شود و به نمایندگی ها و یا مرکزیت شرکت WIPO تسلیم شود.

هزینه های بررسی این اظهارنامه به فرانک سوئیس می باشد. در اظهارنامه ثبت بین المللی برند باید مشخص شود که کدام یک از کشورهای  مورد تایید این اداره را برای حمایت از برند خود انتخاب کرده اید که پیشنهاد می شود همه را انتخاب کنید که ترکیه نیز شامل آنها خواهد بود. همچنین  باید در نظر داشت که ثبت تغییرات در برند نیز باید در هز زمان اتفاق افتاد از طریق درخواست به این اداره و پرداخت هزینه های مرتبط انجام شود.

ثبت بین المللی برند مجموعه ای از شاخصه های ثبت ملی برند است، بر این اساس نیازی به طبقه بندی کالا و خدمات و یا انتشار آگهی در روزنامه رسمی و غیره دیگر نیست و تنها مقررات داخلی این کشورها برای این موارد کفایت می کند. ضمن اینکه برند را می توان صرف نظر از حقیقی و یا حقوقی بودن در سازمان WIPO  بصورت جهانی به ثبت رساند.

بنابراین تعریف هر یک از برند هایی که طبق مقررات داخلی ایران قابل ثبت در سازمان مالیکت معنوی ایران باشند به راحتی می توانند در سازمان ثبت جهانی برند نیز به ثبت برسند و با پرداخت  تنها یک بار هزینه مورد توافق و حمایت بیش از 85 کشور باشند.

از مهم ترین کشور های عضو توافقنامه مادرید و یا سیستم مادرید در کنار ایران می توان کشور ترکیه را نام برد. کشورهای چین، آلمان، ارمنستان، اتریش، هلند، لهستان، فرانسه، گرجستان، کره جنوبی،  امریکا و بسیاری دیگر از کشورهای جهان عضو این توافقنامه هستند و نیازی دیگر برای ثبت جداگانه برند در کشورهای مختلف مانند ترکیه بصورت جداگانه نیست.

مدارک لازم برای ثبت بین المللی برند در سیستم مادرید:

به منظور ثبت برند در سیستم مادرید باید مدارک زیر را ارائه نمایید:

    یک نامه درخواست به اداره ثبت علائم تجاری با مشخص کردن نام کشورهایی که خواهان حمایت برند در آنها هستید
    اگر شخصیت حقوقی هستید باید یک معرفی نامه بر روی سر برگ شرکت آماده کنید که امضا مدیران و دارندگان حق امضا و مهر شرکت پای آن باشد
    ارائه کپی برابر اصل برای مدیران شرکت و یا افراد متقاضی حقیقی
    ارائه کپی از آخرین تغییرات و روزنامه تاسیس شرکت برای اشخاص حقوقی
    ارائه اصل گواهی ثبت برند در ایران به منظور برابر اصل کردن آن و یک کپی برای درج در پرونده درخواست
    ارائه فرم درخواست به زبان اسپانیایی، فرانسوی و یا انگلیسی
    ارائه اظهارنامه ای به زبان فرانسوی، انگلیسی و یا اسپانیایی
    ارائه فرم محاسبه هزینه ها
    رسید پرداخت هزینه های بررسی اظهارنامه بین المللی
    وکالتنامه وکیل

ثبت برند در خود سیستم ثبت علائم تجاری ترکیه

روش دوم خاص افرادی است که عمدتا در خود ترکیه کسب و کار خود را راه اندازی کرده اند و یا اقدام به ثبت شرکت در ترکیه کرده اند. این افراد بنا به دلایلی ممکن است نیاز نداشته باشند که برند یا علامت تجاری آنها توسط دیگر کشور ها حمایت شود و تنها نیاز به ثبت برند خود در سیستم حقوقی ترکیه را دارند و یا کشور ترکیه را برای ثبت برند اصلی در نظر گرفته اند تا بعدا از طریق کشور ترکیه و مقررات این کشور اقدام به ثبت جهانی برند خود بکنند.

طبق قانون 556 تجاری ترکیه حمایت از برند یا علائم تجاری در داخل این کشور انجام می شود. کلیه افراد حقیقی و حقوقی شاغل در ترکیه می توانند مطابق با قوانین تجاری این کشور اقدام به ثبت علامت تجاری در ترکیه بکنند و حتی بعد از آن این برند را می توانند مطابق با سیستم مادرید به ثبت برند بین المللی تبدیل کنند.

قانون ثبت برند ترکیه هم شامل افراد بومی و ملی ترکیه می شود و هم افراد حقیقی و حقوقی که از اتباع این کشور محسوب نمی شوند ولی مطابق با قوانین تجاری این کشور مشغول به فعالیت بوده و قوانین و مقررات این کشور را پذیرفته اند.

برای ثبت برند در ترکیه باید درخواست ثبت برند به موسسه ثبت اختراعات و علائم تجاری ترکیه داده شود. این کار نیاز به تنظیم یک تقاضانامه به زبان ترکی دارد. در این تقاضانامه باید موضوعات برند، طبقه برند و مشخصات برند به همراه تصویری از برند ارسال شده باشد.

کارشناسان این موسسه مطابق با یک سیستم تمام اتوماتیک موضوع درخواست را بررسی خواهند کرد و قوانین و مقررات و تشابهات و الزامات برند را بررسی می کنند. در صورت تطابق با قوانین و نداشتن مشابه و پیروی از اصول طراحی برند ، این برند در بولتن رسمی ماهانه علامت تجاری کشور ترکیه آگهی خواهد شد.

این آگهی تا سه ماه در این بولتن خواهد ماند تا مدعی حقیقی و حقوقی برای آن وجود نداشته باشد. پس از این دوره موضوع ثبت برند در روزنامه ای رسمی آگهی می شود. اگر در هر یک از این مراحل موضوع درخواست ثبت برند در ترکیه رد شود متقاضی می تواند درخواست تجدید نظر بدهد.

اما اگر بعد از آگهی برند مدعی برای برند پیدا نشود، از متقاضی برای ارائه مدارک لازم برای ثبت نهایی برند در ترکیه دعوت می شود. با ارائه مدارک مثبته و مورد تایید، برند در سیستم ثبت برند تجاری ترکیه ثبت خواهد شد. در این زمان فرد می تواند برای ثبت بین المللی برند نیز از طریق موسسه ثبت اختراعات و علائم تجاری ترکیه نیز اقدم نماید.

ضمن اینکه افرادی که قصد ندارند برند خود را بصورت بین المللی ثبت نمایند و تنها می خواهند به غیر از ایران برند خود را در ترکیه ثبت کنند نیز باید همین روند ارائه درخواست به موسسه ثبت اختراعات و علائم تجاری ترکیه را دنبال کنند و در زمان تحویل مدارک و ارائه تقاضانامه ، موضوع و گواهی ثبت برند در ایران را ارائه نمایند.

در نظر داشته باشید که ثبت برند بصورت بین المللی و جهانی از همه نظر بهتر است، زیرا در روش ثبت برند در ایران و سپس در ترکیه ممکن است، بنا به هر دلیل برند در ترکیه ثبت نشود و این در حالی است که با سیستم مادرید می توانید ضمن ثبت برند در ایران برای 85 کشور دیگر نیز توافق و اعتبار ثبت برند دریافت نمایید.

مدارک لازم برای ثبت برند در موسسه ثبت علائم تجاری ترکیه

    ترجمه و کپی پاسپورت متقاضی و یا مدیر شرکت متقاضی
    اگر برند قبلا در ایران ثبت شده است باید کپی ثبت برند در ایران ارائه شود
    ارائه کپی از روزنامه تاسیس و آخرین تغییرات شرکت
    تقاضانامه به زبان ترکی
    اظهارنامه به زبان ترکی
    ارائه روزنامه ترجمه شده
    وکالتنامه وکیل
    عکس و مشخصات برند مورد تقاضا برای ثبت

در نظر داشته باشید که هم اکنون کشور ترکیه بیش از صد هزار مراجعه برای ثبت برند و علائم تجاری در سال دارد که این نشان می دهد میزان رشد ثبت برند در ترکیه در سال های اخیر تا چه میزان در درجه اهمیت قرار داشته است و از این نظر در اروپا پیشتاز می باشد.

   




کارت بازرگانی تنها مجوز معتبر برای واردات و صادرات کالا به کشور می باشد و هر فرد حقیقی و حقوقی که قصد واردات یا صادرات محصولات و خدماتی را داشته باشد نیاز به این کارت خواهد داشت.

به موجب ماده 2 قانون صادرات و واردات و طبق قوانین و مقررات حاکم بر گمرک ، کارت بازرگانی مدرک یا مجوزی است که به دارنده آن اعم از شخصی حقیقی و حقوقی اجازه می دهد تا کالا و خدماتی که در قانون تجارت جمهوری اسلامی ایران تعریف شده است را وارد و یا صادر کند و در واقع اهمیت اصلی کارت بازرگانی در ایجاد شرایط بازرگانی خارجی برای شرکت های فعال در ایران می باشد.

از آنجا که تامین مواد اولیه و یا فروش کالاها و خدمات شرکت ها در کشورهای دیگر به عنوان یکی از اهداف توسعه و تعالی شرکت ها در نظر گرفته می شود به منظور دستیابی به این مهم شرکت ها الزاما نیاز به دریافت کارت بازرگانی خواهند داشت.

هر چند بسیاری از شرکت های بازرگانی هم هستند که کار واردات و صادرات به کشور را انجام می دهند اما اخذ کارت بازرگانی توسط شرکت ها و یا حتی افراد حقیقی به آنها این اجازه را خواهد داد تا با تکیه بر این اعتبار ارزشمند برای شرکت خود بتوانند مستقلا به امر صادرات محصولات خود پرداخته و در امر توسعه فروش و مشتریان خود همت گمارند و یا با خرید بدون واسطه مواد اولیه خود از کشورهای دیگر در هزینه های تولید خود صرفه جویی چشم گیری داشته باشند.

مزایای کارت بازرگانی

اما اخذ کارت بازرگانی تنها با هدف واردات و صادرات نباید بررسی شود. دریافت کارت بازرگانی به تنهایی می تواند برای شرکت ارزش افزوده زیادی داشته باشد. چرا که با تهیه کارت بازرگانی شرکت ها و یا افراد حقیقی می توانند به مزایا و اعتبارات زیر نیز دست بیابند:

    عضویت در اتاق بازرگانی جمهوری اسلامی ایران
    امکان واردات و صادرات از مناطق آزاد تجاری
    انجام فعالیت های صادراتی و وارداتی در قالب تجاری
    ترخیص کالا با ثبت سفارش
    انجام حق العمل کاری
    امکان ثبت نام و برند تجاری لاتین
    امکان حضور در نمایشگاه های معتبر داخلی و خارجی
    امکان ایجاد تعامل دو طرفه با شرکا و تجار خارجی
    امکان دریافت ویزا تجاری
    امکان صدور گواهی مبدا
    امکان دستیابی به اطلاعات و اشتراک اطلاعات با سازمان ها و شرکت های پیشرفته جهانی
    دستیابی به اعتبار بالای تجاری در قالب بازرگان برای اشخاص حقیقی
    و ...

شرایط دریافت کارت بازرگانی

استفاده از مزایای فراوان کارت بازرگانی نیازمند داشتن پیش نیازهایی است که مهم ترین آنها دانش حقوقی و تجاری لازم می باشد. بسیاری از شرکت ها و افراد حقیقی و حقوقی دیگر به منظور دریافت کارت بازرگانی با سر درگمی هایی مواجه می شوند که اغلب به دلیل عدم شناخت مسیر پیگیری و قانونی دریافت کارت بازرگانی است.  بعضا حتی برخی از افراد برای دریافت کارت بازرگانی به وزارت بازرگانی مراجعه می کنند و یا به سراغ اداره ثبت شرکت ها و غیره می روند که این تنها از دست دادن فرصت است.

کارت بازرگانی همانند سایر مستندات حقوقی شرکت نه تنها اعتبار بالایی دارد بلکه استفاده از آن نیز نیازمند رعایت برخی از اصول و قوانین مرتبط می باشد. عدم شناخت صحیح از این قوانین و مقررات ممکن است نه تنها باعث سلب امتیازات و مزایای کارت بازرگانی از دارنده کارت شود بلکه برای او تبعاتی نیز به همراه داشته باشد.

برای دریافت کارت بازرگانی افراد حقیقی ایرانی باید شرایط زیر را احراز نمایند:

    داشتن حداقل 23 سال تمام
    داشتن کارت پایان خدمت و یا معافیت از خدمت
    داشتن سابقه تجاری مرتبط به میزان حداقل سه سال با تایید دو نفر که خود دارنده کارت بازرگانی و عضو اتاق بازرگانی هستند و یا داشتن مجوز تولید از یکی از وزارتخانه های کشور
    داشتن مکان کسب مناسب ( ملکی یا استیجاری)
    ارائه اظهارنامه مالیاتی ثبت شده
    ارائه حساب بانکی جاری معتبر
    ارائه عکس تمام رخ، زمینه سفید و رنگی

نکته: شرایط اخذ کارت بازرگانی برای افراد غیر ایرانی دقیقا مطابق شرایط فوق می باشد با این تفاوت که این افراد باید پروانه کارت و یا اقامت داشته  باشند و در ضمن نیازی هم به ارائه کارت صورت وضعیت خدمت سربازی ندارند.

شرایط اخذ کارت بازرگانی برای افراد حقوقی

    اصل اظهارنامه ثبت نام ( شرکت های با مسئولیت محدود باید تقاضانامه ثبت شرکت را هم ارائه نمایند)
    اصل گواهی عدم سوء پیشینه مدیر عامل که از زمان آن شش ماه بیشتر نگذشته باشد
    فرم درخواست کارت بازرگانی
    ارائه اظهارنامه مالیاتی و دریافت گواهی سیستمی مبنی بر بلا مانع بودن صدور کارت بازرگانی
    روزنامه رسمی تاسیس و کلیه تغییرات شرکت تا تاریخ تقاضا
    اصل کارت ملی مدیر عامل
    عکس تمام رخ، رنگی و زمینه سفید از مدیر عامل
    اصل مدرک تحصیلی معتبر( حداقل دیپلم)
    کارت پایان خدمت و یا معافیت برای آقایان
    داشتن حداقل 23 سال تمام
    داشتن حساب جاری نزد یکی بانک های معتبر
    اجاره نامه و یا سند ملکی محل فعالیت
    مدارک تولیدی معتبر از وزارتخانه های تولیدی
    کد اقتصادی جدید

   


ثبت شرکت ابنیه

سه شنبه 30 مهر 1398 نویسنده: nazanin nazanin |


 
ساختمان ها و بناها در میان نیازهای مختلف انسان یکی از عوامل تعیین کننده زندگی او میباشد، و کمیت و کیفیت شرایط مکانی آن، با روح و روان و سلامتی انسان ارتباطی مستقیم دارد.
بدین جهت امروزه، شرکت های ابنیه به دلیل  فعالیتشان در زمینه ی ساخت ابنیه یا ساختمان، از اهمیت قابل توجهی برخوردارند.
 برای ثبت شرکت ابنیه ابتدا باید به طور دقیق موضوع فعالیت شرکت را مشخص کنیم. سپس باید نوع شرکت را تعیین نماییم.  انتخاب نوع شرکت ، امری حساس و حائز اهمیت است که به عوامل متعددی نظیر موضوع فعالیت شرکت ، تعداد افراد عضو ، میزان مسئولیت هر یک از شرکا، اهداف اعضا در آینده و … بستگی دارد.
از میان هفت نوع شرکت تعریف شده در قانون تجارت ایران، (سهامی، با مسئولیت محدود، تعاونی، تضامنی، مختلط سهامی، مختلط غیر سهامی و نسبی)، اغلب مردم به ثبت شرکت سهامی خاص و بامسئولیت محدود اقدام می نمایند. اما در این رابطه نکته حائز اهمیت این است که برای این موضوع فعالیت، شرکت های سهامی خاص نسبت به شرکت با مسئولیت محدود، قالب مناسب تری می باشند. این شرکت از حداقل سه شریک تشکیل می شود و ویژگی با ارزش آن این است که صاحبان سرمایه، که به سهامدار تعبیر می شوند، دارای اوراق سهم هستند. در این نوع شرکت، سرمایه به سهام مساوی تقسیم شده و هر شریک مالک تعدادی از این سهام است.
ثبت شرکت ابنیه سهامی خاص و با مسئولیت محدود دارای ضوابط و شرایطی میباشد که ضمن تعریف شرکت سهامی خاص و شرکت با مسئولیت محدود به ذکر آنها میپردازیم.
 شرکت سهامی خاص:
شرکتی است که سرمایه ان به سهام تقسیم شده، و مسئولیت صاحبان سهام محدود به مبلغ اسمی سهام آنهاست.
شرایط ثبت شرکت ابنیه سهامی خاص:
 حداقل ۳نفر عضو +۲نفر بازرس که نباید از اعضا باشند –
– میزان سرمایه اولیه حداقل ۱۰۰.۰۰۰تومان
پرداخت نقدی حداقل ۳۵%از سرمایه  –
مدارک لازم :
– فرم چاپی اظهار نامه (۲برگ)
تصویر شناسنامه و کارت ملی کلیه سهامداران و بازرسین –

صورتجلسه مجمع عمومی موسسین (۲نسخه)–
اساسنامه شرکت ۲جلد –
– ارائه گواهی پرداخت حداقل ۳۵درصد سرمایه شرکت از بانکی که حساب شرکت در شرف تاسیس در انجا افتتاح شده است
 صورتجلسه هیات مدیره با امضاء مدیران منتخب (دو نسخه) –
– ارائه تقویم نامه کارشناس رسمی دادگستری (اگر آورده شرکت غیر نقدی منقول ویا غیر منقول باشد)
ارائه مجوز در صورت نیاز (بنا به اعلام اداره ثبت شرکت‌ها)  –
•  شرکت با مسئولیت محدود :
شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجارتی تشکیل شده و هر یک از شرکا، بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه خود مسئول قروض و تعهدات شرکت هستند.
شرایط ثبت شرکت بامسئولیت محدود :
– وجود حداقل 2 نفر عضو
– حداقل سرمایه 10.0000 ریال
-تعهد با پرداخت کل سرمایه
مدارک ثبت شرکت ابنیه با مسئولیت محدود :
 صورتجلسه مجمع عمومی موسسین و هیات مدیره (۲نسخه) –
 شرکتنامه رسمی(فرم چاپی ۲برگ) –
– تقاضا نامه ثبت شرکت (فرم چاپی ۲برگ)
– اساسنامه شرکت
 تصویر شناسنامه کلیه شرکا و مدیران(اگر مدیر خارج از سهامداران انتخاب شود) –
اخذ و ارائه مجوز مربوط (در صورت نیاز)  –
رتبه بندی شرکت های ابنیه :
  یکی از شرایط عقد قرارداد با شرکت‌ها و سازمان های دولتی، رتبه بندی شرکت است. در غیر این صورت مراکز دولتی اجازه ندارند با شرکت هایی که فاقد رتبه هستند قرارداد ببندند.
رتبه بندی یک نوع مقیاس گذاری برای تضمین کیفیت و کمیت شرکت های برتر در ارائه خدمات و دفاع از حقوق بهره وران است که این خدمات توسط معاونت برنامه ریزی و نظارت راهبردی ریاست جمهوری برای پیمانکاران و شرکت ها ارائه می گردد.
اخذ رتبه شرکت ابنیه برای شرکتهای پیمانکاری از ۱تا  ۵ میباشد.
• مدارک اخذ گرید و رتبه بندی شرکت ابنیه عبارتند از :
ارائه درخواست اخذ گرید ابنیه  –
 ارائه کد ملی اقتصادی –
ارائه اجاره نامه یا کپی سند مالکیت  –
– ارائه مدارک مهندسی شرکت، شامل یک نفر مهندس با حداقل ۳سال سابقه ی بیمه و یک نفر مهندس بدون سابقه
ارائه مدارک ثبتی شامل روزنامه تاسیس، تقاضانامه شرکت، اظهارنامه، اساسنامه –

ارائه تصویر قراردادها –
 کارت پایان خدمت اعضا –
ارائه اخرین اظهار نامه مالیاتی شرکت –

ارائه مدارک شناسایی کلیه اعضاء شرکت–
در صورت نیاز به هرگونه مشاوره می توانید با ما تماس حاصل فرمایید.

   




آشنایی با سهام بانام و بی نام
1- سهم بانام
به سهمی گفته می شود که دارنده آن مشخص و معلوم باشد برای این منظور در محل شرکت دفتری وجود دارد که در آن شماره ردیف سهام و دارنده آن ذکر شده و به این ترتیب مشخص می شود که هر سهم متعلق به چه کسی است. انتخاب سهم بانام معمولاَ برای اینست که شرکت، شرکای خود را بشناسد و بداند سهام شرکت در دست چه اشخاصی می باشد.
2- سهم بی نام
در حقیقت نوعی از اسناد در وجه حامل می باشد و به ورقه ای گفته می شود که اسم دارنده آن در ورقه درج نمی شود و چون نام صاحب سهم معلوم نمی باشد هر کس آن ورقه را در اختیار داشته باشد صاحب آن شناخته می شود و از لحاظ سرعت عمل و تسریع در عمل تجارت سهام بی نام از سهام بانام بهتر است. زیرا اگر کسی بخواهد سهام بی نام خود را بفروشد کافی است که قیمت آن را دریافت نماید و اوراق سهم را به طرف تسلیم کند. در این صورت کسی که سهم به او تسلیم شده است صاحب و مالک آنست و می تواند از منافع آن استفاده نموده و در مجمع عمومی شرکت به نام دارنده سهم شرکت نماید و در موقع انحلال شرکت هم از دارایی او استفاده کند و سهامی که در بورس ها معامله می گردد اغلب سهام بی نام است . در شرکت های سهامی گاهی تمام سهام به صورت بی نام و یا بانام است و گاهی اوقات قسمتی از سهام بانام و قسمتی دیگر بی نام می باشد و البته این موضوع با سیاست اقتصادی آن شرکت مرتبط می باشد. سهام بانام را اغلب کسانی خریداری می کنند که کمتر قصد انتقال آن ها را دارند زیرا تشریفات انتقال این نوع سهام از سهام بی نام بیشتر است. همانطوریکه ماده 40 قانون تجارت می گوید :
” انتقال سهام بانام باید در دفتر ثبت شرکت به ثبت برسد . انتقال دهنده و یا وکیل و یا نماینده قانونی او باید انتقال را در دفتر مذکور امضاء نماید “.
لیکن باید توجه داشت که سهام بانام و سهام بی نام در تمام مراحل دارای ارزش واحد و یکسان می باشند و دارنده آن ها در نفع و ضرر و استفاده از منافع شرکت به طور مساوی سهیم و شریک می باشد.

نکات مهم در ثبت تبدیل سهام بانام به سهام بی نام
1- مراتب در روزنامه کثیرالانتشاری که آگهی های شرکت در آن چاپ می گردد فقط یک بار منتشر می گردد. ( ماده 47 ل. ا. ق. ت )
2- به سهامداران مهلتی داده می شود که نباید کمتر از 2 ماه باشد، تا در این مدت برای تبدیل سهام به مرکز شرکت مراجعه کنند. ( ماده 47 ل. ا. ق.ت )
3- پس از انقضاء مدت مزبور، شرکت مرجع ثبت شرکت ها را کتباَ از این امر مطلع می کند تا مراتب به ثبت برسد و آگهی شود. ( ماده 48 ل. ا. ق. ت )
4- علاوه بر این پس از انقضاء مدت مزبور، برابر تعداد سهامی که تبدیل نشده است، سهام بی نام صادر و در مرکز شرکت نگاهداری می گردد. ( ماده 47 ل. ا. ق. ت )
5- هر موقع که صاحبان سهام بانام به شرکت مراجعه کنند، سهام آنان اخذ و ابطال می گردد و به جای آن سهام بی نام به آن ها داده می شود. ( ماده 47 ل. ا. ق. ت )
6- پس از تبدیل همه سهام بانام به بی نام، شرکت مرجع ثبت شرکت ها را کتباَ از این امر مطلع می کند، تا مراتب به ثبت برسد و آگهی شود. ( ماده 48 ل. ا. ق. ت )
7- دارندگان سهامی که سهام خود را تعویض نکنند، نسبت به آن سهام حق حضور و رای در مجامع عمومی ندارند. ( ماده 49 ل. ا. ق. ت )

تعویض گواهی نامه موقت سهام با اوراق بانام یا بی نام
1- مراتب در روزنامه کثیرالانتشاری که آگهی های شرکت در آن چاپ می گردد فقط یک بار منتشر می گردد.
2- به دارندگان گواهی نامه موقت مهلتی داده می شود که نباید کمتر از 2 ماه باشد، تا در این مدت برای تبدیل گواهی نامه موقت باسهام به مرکز شرکت مراجعه کنند.
3- پس از انقضاء مدت مزبور، برابر تعداد گواهی نامه موقتی که تبدیل نشده است، سهام بی نام یا بانام صادر و در مرکز شرکت نگاهداری می گردد.
4- هر موقع که صاحبان گواهی نامه موقت به شرکت مراجعه کنند، گواهی نامه موقت آنان اخذ و ابطال می گردد و به جای آن سهام بی نام یا بانام به آن ها داده می شود.
5- دارندگان گواهی نامه موقتی که گواهی نامه موقت خود را تعویض نکنند، نسبت به آن حق حضور و رای در مجامع عمومی ندارند.

   


ثبت شرکت انرژی

دوشنبه 29 مهر 1398 نویسنده: nazanin nazanin |

 
نفت خام مایعی غلیظ و افروختنی به رنگ سیاه یا قهوه ای است که در لایه های بالایی بخش هایی از پوسته کره زمین بوده وهمچنین گاز یک نوع سوحت فسیلی بوده که به عنوان تمییز ترین و مفید ترین  شکل انرژی محسوب می گردد.

امروزه نفت وگاز طبیعی از جمله مهمترین منابع تامین انرژی بشریت بوده که نقش بسزایی در زندگی روز مره آنان ایفا نموده است.
شرکت انرژی و یا نفت و گاز، به شرکتی گفته می شود که موضوع فعالیت آن ( بند ۲ اساسنامه ) ، در رابطه با نفت و گاز باشد. از جمله موضوعات فعالیت شر کت های انرژی در حیطه نفت وگاز عبارت اند از: حفاری و استخراج نفت وگاز، زمین شناسی، بهینه سازی مصرف سوخت، طراحی مخازن، بهره برداری وتوسعه ، لوله کشی خطوط نفت وگاز وسایر موارد.

مجوز ثبت شرکت انرژی
با عنایت به قانون ملی شدن صنعت نفت و گاز و همچنین  قانون اصلاح ملی شدن صنعت نفت و گاز مصوب سال 1390، موضوعات فعالیت مربوط به:
الف) استخراج و اکتشاف و بهره برداری از معادن نفت و گاز پتروشیمی،
ب) انجام فعالیت بالادستی،
ج) صنعت نفت، گاز، پتروشیمی و حاکمیتی نفت
نیاز به اخذ مجوز از وزارت نفت رادارد. لازم به توضیح است، صنایع پایین دستی غیر حاکمیتی مانند لوله کشی نفت و گاز و مهندسی نفت و گاز نیازی به اخذ مجوز از دستگاه متبوعه ندارد.

ثبت شرکت انرژی
جهت ثبت شرکت انرژی در قدم اول می بایست نسبت به قالب شرکت ، نام شرکت ، میزان سرمایه شرکت ، صاحبان سهم و میزان سهم الشرکه هر یک از آنان تصمیم گیری نمایید.
شرکت های تجاری به انواع زیر تقسیم می شوند :
شرکت سهامی عام ، شرکت سهامی خاص، شرکت با مسئولیت محدود ، شرکت تضامنی، شرکت نسبی ، شرکت مختلط سهامی و شرکت مختلط غیرسهامی
در میان شرکت های تجاری، بیشتر شرکت هایی که در اداره ثبت اسناد و املاک کشور به ثبت می رسند شرکت های سهامی خاص و با مسئولیت محدود هستند.
در رابطه با شرکت سهامی خاص نکات ذیل قابل توجه است:
حداقل سرمایه شرکت های سهامی خاص یک میلیون ریال است.
حداقل  35 درصد سرمایه می یایست نقداَ پرداخت شود.
تعداد مدیران حداقل سه نفر است.
تعداد سهامداران نباید از سه نفر کمتر باشد.
در شرکت سهامی خاص اوراق قرضه قابل انتشار نیست.
سهام شرکت سهامی خاص قابل عرضه در بورس نیست.
انتقال سهام در شرکت سهامی خاص موکول به موافقت سایر شرکاست.

مدارک لازم برای ثبت شرکت انرژی سهامی خاص:
1- کپی کارت ملی و شناسنامه ی کلیه اعضا
2- امضای اقرارنامه
3- اصل گواهی عدم سوپیشینه
4- اخذ مجوز در صورت مجوزی بودن موضوع
5- (تنظیم وکالتنامه بنام وکیل،چنانچه امور توسط وکیل انجام می شود)

شرایط مورد نیاز جهت ثبت شرکت انرژی با مسئولیت محدود شامل موارد ذیل می باشد:
1- حداقل2نفر عضو
2-حداقل سرمایه لازم 100.000ریال
3- تعهد به پرداخت کل سرمایه(35%نقدا پرداخت گردد).

مدارک مورد نیاز برای ثبت شرکت انرژی با مسئولیت محدود شامل موارد ذیل می گردد:
1- کپی مدارک شناسایی(کارت ملی و شناسنامه)
2- امضای اقرار نامه
3- اصل گواهی عدم سوء پیشینه
4- مجوز در صورت مجوز بودن موضوع شرکت
5- تکمیل فرم های تقاضا نامه و اساسنامه و همچنین شرکتنامه  که کلیه آنان باید در 2نسخه باشد.

   


 

– تعداد اعضای هیئت مدیره :
تعداد مناسب اعضای هیئت مدیره را می توان با توجه به هدف ایجاد این نهاد

، حدس زد. تعداد زیاد اعضای هیئت مدیره، سرعت تصمیم گیری را کم می کند از سوی دیگر تعداد اندک اعضا در مقایسه با تعداد شرکا موجب می گردد که نماینده همه سلایق و دیدگاه ها در اتخاذ تصمیمات میانی حضور نداشته باشند. به هر حال شرکا در تعیین عده اعضای هیئت مدیره آزادند، جز آنکه ماده 107 لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت در مورد شرکت سهامی عام، با تعداد کمتر از پنج نفر مخالفت نموده است.
– نحوه انتخاب اعضای هیئت مدیره :
تردیدی نیست که اعضای هیئت مدیره منتخب شرکا هستند. اما در مورد نحوه انتخاب، گزینه های مختلفی پیش روست. لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت د ر ماده 88، اکثریت نسبی آرای حاضر در مجمع عمومی عادی را ملاک انتخاب مدیران دانسته و اضافه می نماید که :
” …. در مورد انتخاب مدیران تعداد آرای هر رای دهنده در عدد مدیرانی که باید انتخاب شوند ضرب می شود و حق رای هر رای دهنده برابر با حاصل ضرب مذکور خواهد بود. رای دهنده می تواند آرای خود را به یک نفر بدهد یا آن را بین چند نفری که مایل باشد تقسیم کند اساسنامه شرکت نمی تواند خلاف این ترتیب را مقرر دارد “.
در مورد سایر شرکت ها قانون تجارت حکمی ندارد و چنانچه شرکا نهاد هیئت مدیره را پیش بینی نموده باشند ناگزیر از تعیین نحوه انتخاب آنان نیز هستند.
– شرایط انتخاب شوندگان
در مورد شرایط انتخاب شوندگان مهم ترین مسئله آن است که آیا اعضای هیئت مدیره باید از میان شرکا انتخاب شوند یا آنکه انتخاب آنان از میان سایر اشخاص نیز ممکن است ؟ واقعیت آن است که شرکای شرکت به دلیل دارا بودن اشخاص نیز ممکن است ؟ واقعیت آن است که شرکای شرکت به دلیل دارا بودن نفع مستقیم، دارای انگیزه بیشتری برای اداره هر چه بهتر شرکت هستند متقابلاَ برای انتخاب مدیران غیرشریک نیز دلایل موجهی را می توان برشمرد از جمله اینکه چه بسا تخصص های مورد نیاز برای اداره شرکت، در بین شرکا وجود نداشته باشد.
ماده 107 لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت مقرر داشته است که شرکت سهامی به وسیله هیئت مدیره ای که از بین صاحبان سهام انتخاب می شوند اداره می شود. عقیده غالب آن است که مفاد این ماده جنبه آمره داشته و لذا توافق برخلاف آن باطل است . در مورد سایر شرکت ها با توجه به سکوت قانون تجارت مانعی در راه انتخاب اعضای هیئت مدیره از میان اشخاص غیرشریک وجود ندارد.
 

   


مسیر بین المللی ثبت طرح صنعتی

یکشنبه 28 مهر 1398 نویسنده: nazanin nazanin |


همان طور که در مقالات پیش گفته شد، متقاضی ثبت طرح صنعتی در سطح بین المللی می تواند از مسیرهای مختلفی برای ثبت طرح خود اقدام کند.
اولین مسیر این است که به کشورهای مورد نظر مراجعه و در صورت دارا بودن شرایط مقرره در آن کشورها طرح صنعتی خود را به ثبت برساند. البته

در این مسیر متقاضی می تواند با انتخاب وکیل در آن کشورها و ترجمه اسناد و مدارک مربوط به زبان های مقرره و با صرف هزینه های زیاد نسبت به ثبت طرح صنعتی خود اقدام کند.
متقاضی در این مسیر می تواند در چارچوب کنوانسیون پاریس برای حمایت مالکیت صنعتی نیز در صورتی که دارای شرایط مقرره در آن کنوانسیون پاریس برای حمایت مالکیت صنعتی نیز در صورتی که دارای شرایط مقرره در آن کنوانسیون باشد نیز اقدام به ثبت طرح صنعتی خود نماید. بدیهی است در صورتی که متقاضی در چارچوب قرارداد یادد شده بخواهد طرح صنعتی خود را در کشورهای عضو به ثبت برساند می تواند از امتیازات مقرره در آن کنوانسیون از جمله حق تقدم شش ماهه استفاده کند که با توجه به شرط جدید بودن در طرح صنعتی این امتیاز می تواند برای متقاضی خیلی برجسته و مفید باشد. متقاضیان ثبت طرح صنعتی در سطح بین المللی که دارای تابعیت ایران می باشند با توجه به اینکه ایران عضویت در سند یاد شده را پذیرفته است می توانند از امتیازات مقرره در کنوانسیون یاد شده بهره مند شوند.
دومین مسیر برای ثبت بین المللی طرح صنعتی مسیر منطقه ای است که در این مسیر متقاضی ثبت طرح صنعتی در سطح بین المللی می تواند طرح صنعتی خود را در چارچوب مقررات سازمان های یاد شده حداقل در کشورهای عضو سازمان های فوق به ثبت برساند بدیهی است که در مقایسه با مسیر اول این مسیر کوتاهتر و دارای هزینه کمتری است.
مسیر دیگری که متقاضی می تواند نسبت به ثبت طرح صنعتی خود در سطح بین المللی اقدام کند، مسیر بین المللی است. در این مسیر متقاضی می تواند طرح صنعتی خود را در چارچوب معاهده لاهه در کشورهای عضو سند یاد شده به ثبت برساند و از امتیازات مقرره در آن برخوردار گردد.
تا قبل از موافقتنامه لاهه ، متقاضی ثبت طرح صنعتی در سطح بین المللی می بایست به کشورهای مورد نظر مراجعه و با تسلیم اظهارنامه ای جداگانه و ترجمه مدارک و مستندات به زبان های مقرره در آن کشورها و انتخاب وکیل که دارای هزینه زیادی است نسبت به ثبت طرح صنعتی خود اقدام می کرد که این فرآیند طولانی و پرهزینه بود و بویژه برای بنگاه های کوچک و متوسط تحمیل هزینه زیادی را دربرداشت.
موافقتنامه لاهه دارای نسخه های متعدد است که قدیمی ترین آن ها سند 1934 است که حمایت چندانی از طرح صنعتی را به دنبال نداشت، سند دیگر آن در سال 1960 به تصویب رسید و آخرین سند این موافقتنامه سند ژنو است که مربوط به سال 1999 می باشد. این سندها مستقل از یکدیگر تلقی می شوند و در واقع هر کدام یک معاهده بین المللی کامل هستند که کشورها می توانند به یکی از این اسناد یا همه آن ها ملحق شوند.
در این قسمت از بحث به تفاوت های اساسی سندهای یاد شده می پردازیم.
الف- تفاوت سند 19334 و 1960
1- در سند 1934 طرح صنعتی سپرده گذاری شده به طور خودکار در کلیه کشورهای عضو سند معتبر و مورد حمایت قرار خواهد گرفت مگر اینکه متقاضی به صراحت از حمایت در کشور یا کشورهای مورد نظر انصراف دهد. این رویه در سند 1960 اعمال نمی شود و حتماَ باید متقاضی ضمن تقدیم اظهارنامه ثبت طرح صنعتی کشور یا کشورهایی که حمایت در آن ها باید صورت گیرد را تعیین و مشخص کند.
2- در سند 1934 متقاضی باید در سپرده گذاری بین المللی کالای متضمن طرح یا نقشه، عکس یا هر نمونه گرافیکی که به طور کامل نشان دهنده طرح باشد را ارائه دهد ، در حالیکه به موجب سند 1960 متقاضی ثبت باید یک یا چند عکس یا نمونه گرافیکی از طرح را ارائه دهد. البته به موجب سند 1960 در موارد استثنایی ارائه نمونه ای از کالای صنعتی پیش بینی شده است.
3- با توجه به نسخه و سند 1934،مدت حمایت از طرح 15 سال است که به دو دوره تقسیم می شود. در دوره اول مدت حمایت 5 سال است و در صورتیکه تمدید یک دوره ده ساله دیگر نیز به آن اضافه می شود. در حالیکه به موجب سند 1960، مدت حمایت از طرح 5 ساله است و اگر در آخرین سال اولین دوره تمدید شود مدت مذکور 10 سال خواهد بود. ضمناَ اگر قوانین ملی کشوری مدت حمایت بیشتری را برای طرح پیش بینی کند این مدت برای طرح هایی که در قالب نظام لاهه به ثبت می رسند نیز قابل اجراء خواهد بود.
4- همان طور که در بالا توضیح داده شد در نسخه 1934 اعلام یا ابلاغ رد حمایت وجود ندارد لیکن در سند 1960 کشوری که متقاضی درخواست حمایت از طرح در آن را درخواست کرده است ممکن است با توجه به قوانین داخلی خود این درخواست را نپذیرد و در داخل مدت شش ماه بعد از دریافت آگهی آن را رد کند.
5- با توجه به سند 1934 اظهارنامه ثبت طرح صنعتی باید به زبان فرانسه باشد اما در سند 1960 اظهارنامه می تواند علاوه بر زبان فرانسه به زبان انگلیسی نیز مورد پذیرش قرار گیرد.
6- با توجه به سند 1934 اظهارنامه باید مستقیماَ به دفتر بین المللی سازمان جهانی مالکیت معنوی ارسال گردد، در حالیکه به موجب سند 1960 لازم نیست اظهارنامه ثبت طرح صنعتی مستقیماَ به دفتر یادشده ارسال گردد. لیکن متقاضی می تواند از طریق اداره ملی خود اظهارنامه بین المللی ثبت طرح صنعتی را به دفتر بین المللی ارسال دارد.
7- با توجه به سند 1934 یک اظهارنامه بین المللی می تواند حاوی طرح های از طبقات مختلف لوکارنو باشد اما در سند 1960 اظهارنامه فقط می تواند شامل چندین طرح از یک طبقه از طبقه بندی لوکارنو باشد.
با توجه به تفاوت های اساسی که به شرح فوق بین دو سند 1934 و 1960 وجود دارد و در واقع سند 1960 بسیاری از ایرادات وارده بر سند 1934 را رفع کرده است لیکن سند 1960 نیز علیرغم مزایای فوق نتوانست انگیزه کشورها را برای الحاق به موافقتنامه لاهه تقویت کند از این رو برای ایجاد زمینه پذیرش کشورها برای عضویت در موافقتنامه لاهه این موافقتنامه در سال 19999 مورد تجدید نظر اساسی قرار گرفت و نسخه و سند 19999 ژنو که در واقع یک سند مستقل هم نسبت به دو سند دیگر تلقی می شود به وجود آمد که این سند ددر مقایسه با دو سند فوق دارای مزایا و ویژگی های ذیل است :
1- تعلیق انتشار در مقایسه با سند 1960 از حداکثر 12 ماه به 30 ماه افزایش یافته است. در واقع این سند به منظور جذابتر ساختن سیستم لاهه به متقاضی اجازه داده است که تاریخ انتشار آگهی آن را تا 30 ماه به تعویق اندازد.
2- مدت شش ماه مقرر در سند 1960 برای اعلام رد حمایت با توجه به اینکه در نظام ملی خیلی از کشورها بررسی ماهوی برای ثبت طرح صنعتی صورت می گیرد، در سند 1999 ژنو به مدت 12 ماه افزایش یافت.
3- سند 1999 بر خلاف اسناد قبلی برای سازمان های بین المللی منطقه ای مانند اتحادیه اروپا و سازمان مالکیت صنعتی آفریقا این امکان را به وجود آورد که به موافقتنامه لاهه ملحق شوند.
4- در حالیکه به موجب سند 1934 و 1960 تنها کشورهایی می توانند به عضویا موافقتنامه لاهه درآیند که عضو کنوانسیون پاریس باشند به موجب سند ژنو کلیه کشورهایی که عضو سازمان جهانی مالکیت معنوی هستند نیز می توانند به عضویت این سند درآیند.
5- در رابطه با اشخاصی که می توانند به عضویت اسناد فوق درآیند تفاوت هایی بین اسناد وجود دارد بر اساس سند 1934 تنها اشخاص حقیقی کشورهای عضو ممی توانند از نظام ثبت بین المللی طرح های صنعتی استفاده کنند.
به موجب سند 1960 تابعین کشورهای عضو و اشخاص حقیقی و اشخاص حقوقی که دارای موسسات معتبر و واقعی تجاری یا صنعتی یا اقامتگاه در کشورهای عضو دارند می توانند از نظام لاهه بهره مند شئند. همچنین به موجب سند 1991 ژنو اشخاص حقیقی و حقوقی که یک موسسه واقعی و معتبر تجاری یا صنعتی یا اقامت حداقل در یکی از کشورهای عضو موافقتنامه لاهه داشته باشند یا تابع یکی از کشورهای عضو موافقتنامه لاهه یا تابع یکی از دولت های عضو سازمان های بین المللی که آن سازمان عضو موافقتنامه لاهه است می توانند از نظام ثبت بین المللی طرح صنعتی استفاده کنند.
سوالات خود را از ما بپرسید.

   


 
هر شرکت سهامی به وسیله عده ای از اشخاص صاحب سهم اداره می شود؛ که قانون عنوان هیئت مدیره به آن ها داده است. افراد این هیئت ، هر یک نماینده شرکت هستند. یعنی از طرف شرکت نمایندگی دارند که مطابق قانون تجارت و اساسنامه شرکت در روابط خارجی شرکت با اشخاص ثالث و در روابط داخلی شرکاء و سایر ارکان شرکت از اختیاراتی که به آن داده شده است، در امور جاری شرکت اقدام نمایند . هیئت مدیره در برابر اختیارات خود متحمل مسئولیت می باشند. اختیارات و مسئولیت های هیئت مدیره در اساسنامه شرکت منعکس می گردد.


ساختار هیئت مدیره
در لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347، مقرره روشنی تحت عنوان ساختار هیئت مدیره به چشم نمی خورد. لکن ماده 119 لایحه مزبور متضمن اشاراتی در خصوص نحوه گزینش و ساختار هیئت مدیره است.
به موجب بخش نخست این ماده :
” هیئت مدیره در اولین جلسه خود از بین اعضای هیئت، یک رئیس و یک نایب رئیس که باید شخص حقیقی باشند برای هیئت مدیره تعیین می نماید . ”
در نتیجه ، یک رئیس و یک نایب رئیس برای هیئت مدیره ضرورت دارد. سایر اعضای هیئت مدیره، عضو عادی هیئت مدیره تلقی شده ، لکن همگی بدون توجه به موقعیت خود در رای گیری از جایگاه برابر برخوردارند. مدیر عامل در صورتی که عضو هیئت مدیره باشد، در ترکیب این هیئت قرار می گیرد.

شیوه تشکیل جلسه و تصمیم گیری در هیئت مدیره
همان طور که می دانیم، دعوت جلسات به وسیله رئیس هیئت مدیره و در صورت ناتوانی وی توسط نایب رئیس هیئت مدیره انجام می گیرد. معذلک، قانون گذار در ماده 122 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347 به اعضای هیئت مدیره نیز اجازه دعوت از هیئت مدیره را اعطا نموده است، که به موجب آن : ” در هر حال، عده ای از مدیران که اقلاَ یک سوم اعضای هیئت مدیره را تشکیل دهند می توانند در صورتی که از تاریخ تشکیل آخرین جلسه هیئت مدیره حداقل یک ماه گذشته باشد با ذکر دستور جلسه هیئت مدیره را دعوت نمایند ” .ترتیب اخیر به منظور جلوگیری از سوء استفاده رئیس هیئت مدیره از موقعیت خود و به ویژه در جایی است که هیئت مدیره تصمیم به برکناری رئیس هیئت مدیره دارد و مقام مزبور با خودداری از دعوت از هیئت مدیره، از تحقق برکناری خود جلوگیری به عمل می آورد.
رسمیت یافتن جلسات هیئت مدیره به ” حضور بیش از نصف اعضای هیئت مدیره ” بستگی دارد . در نتیجه و برخلاف جلسات مجامع عمومی که امکان دعوت از جلسه دوم در صورت رسمیت نیافتن جلسه اول در قانون پیش بینی شده، در مورد هیئت مدیره در هر حال حضور بیش از نصف اعضا ضرورت دارد.
تصمیمات در جلسات هیئت مدیره به تصریح بخش آخر ماده 121 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347: ” باید با اکثریت آراء حاضرین اتخاذ گردد، مگر آنکه در اساسنامه اکثریت بیشتری مقرر شده باشد”. با این توصیف، در اساسنامه می توان اعتبار تصمیمات هیئت مدیره را به اتفاق کلیه حاضرین یا مثلاَ سه چهارم آراء حاضر موکول نمود. لیکن امکان پیش بینی رای کمتر از میزان مقرر ( یعنی کمتر از اکثریت آراء حاضر ) مجاز نیست.
برای تشکیل و اداره جلسات هیئت مدیره باید صورتجلسه ای تنظیم و به امضای حاضرین برسد. در این صورتجلسه باید نام همه مدیران خواه حاضر و خواه غایب و نیز تصمیمات اتخاذ شده قید گردد. چنانچه مدیر یا مدیرانی با برخی از تصمیمات مخالفت داشته باشند، به حکم ماده 123 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347، نظر ایشان نیز باید در صورتجلسه آورده شود.
مدیران غایب و مخالف نسبت به تصمیمات زیانبار مسئولیت ندارند. با این وجود، چنانچه غیبت مدیری موجب فراهم شدن شرایطی جهت تصمیم گیری های جهت دار و زیانبار شده و یا غیبت مداوم باشد، شاید بتوان بر چنین مدیری با تکیه بر قواعد مسئولیت مدنی مسئولیت بار نمود.

   


ثبت شرکت در مشهد

چهارشنبه 24 مهر 1398 نویسنده: nazanin nazanin |



شهرمشهد، پایتخت معنوی ایران، شهری است مدرن و دارای فن آوری بالا به همراه پیشینه ای پر افتخار.
در سال های اخیر سرمایه گذاری در بخش پروژه های کلان اداری- تجاری رونق یافته است. با توجه به رشد و افزایش کسب و کار در شهر مشهد و سهم چشمگیر آن در اقتصاد کشور، تعداد متقاضیان ثبت شرکت در مشهد رو به رشد است. در این مقاله به بررسی و تشریح کلیه مطالب مرتبط با ثبت شرکت در مشهد می پردازیم.

برای ثبت شرکت لازم است ابتدا قالب ثبتی مناسب را بر اساس نوع فعالیت و نیاز خود انتخاب نمایید. در حال حاضر شرکت های تجاری در قالب های هفت گانه به ثبت می رسند که عبارتند از:
1_شرکت سهامی عام: شرکتی است که سرمایه آن به قطعات سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام محدود به مبلغ اسمی سهام آنها است. در نام شرکت باید کلمه”عام”قبل یا بعد از نام شرکت اضافه شود.
2_شرکت سهامی خاص: شرکتی است که تمام سرمایه آن منحصرا به وسیله موسسین تامین می شوند در شرکت سهامی خاص، مسئولیت هر یک از صاحبان سهام محدود به مبلغ اسمی سهام آنهاست.تمام سرمایه آن باید به وسیله موسسین تامین گردد. در نام شرکت باید کلمه “خاص” قبل از ذکر نام شرکت و یا بعد از آن بلافاصله اضافه شود.
3_شرکت با مسئولیت محدود: شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل شده و هر یک از شرکاء بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد، فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت، مسئول قروض و تعهدات شرکت است.
4_شرکت نسبی: شرکتی است که برای امور تجارتی در تحت اسم مخصوص بین دو یا چند نفر تشکیل و مسئولیت هر یک از شرکا به نسبت سرمایه ای است که در شرکت گذاشته است، لذا در این نوع شرکت مسئولیت شرکا به نسبت سرمایه شان می باشد.
5_شرکت مختلط سهامی: شرکتی است که تحت اسم مخصوص بین یک عده شرکاء سهامی و یک یا چند شریک ضامن تشکیل می شود. بنابراین شرکت مزبور ترکیبی است از شرکت تضامنی و شرکت سهامی.
6_شرکت مختلط غیر سهامی: شرکتی است که برای امور تجارتی در تحت نام مخصوصی بین یک یا چند نفر شریک ضامن و یک یا چند نفر شریک با مسئولیت محدود،بدون انتشار سهام، تشکیل می شود.
7_شرکت تعاونی: شرکتی است که از اشخاص حقیقی و حقوقی که به منظور رفع نیازمندی های مشترک و بهبود وضع اقتصادی و اجتماعی اعضا از طریق خودیاری و کمک متقابل و همکاری آنان موافق اصولی که در این قانون مطرح است تشکیل می شود.
⃰ از میان شرکت های نامبرده، دو نوع شرکت سهامی خاص و با مسئولیت محدود، بیش از سایر شرکت ها مورد توجه و پاسخگوی نیازهای شرکا می باشند. در ادامه به ذکر مدارک لازم برای ثبت شرکت سهامی خاص و شرکت با مسئولیت محدود در مشهد می پردازیم.
• مدارک لازم برای ثبت شرکت سهامی خاص در مشهد:
– دونسخه اظهارنامه شرکت سهامی خاص
– ارائه گواهی عدم سوء پیشینه کیفری کلیه اعضاء هیئت مدیره،مدیر عامل و بازرسان شرکت از طرف متقاضی ثبت شرکت
– دوبرگ اساسنامه شرکت سهامی خاص
– تصویر شناسنامه و کارت ملی برابر اصل شده تمامی اعضای هیئت مدیره و سهامداران و بازرسین توسط دفاتر اسناد رسمی و یا وکیل رسمی شرکت
– صورتجلسه مجمع عمومی موسسین و هیئت مدیره
• مدارک لازم جهت ثبت شرکت با مسئولیت محدود در مشهد:
_دو نسخه اظهارنامه شرکت با مسئولیت محدود
_کپی شناسنامه و کارت ملی برابر اصل شده تمامی اعضای هیات مدیره و سهامداران و بازرسین توسط دفاتر اسناد رسمی یا وکیل شرکت
_دو نسخه شرکتنامه شرکت با مسئولیت محدود
_صورتجلسه مجمع عمومی موسسین و هیئت مدیره
_ارائه گواهی عدم سوء پیشینه کیفری کلیه اعضاء هیئت مدیره،مدیر عامل و بازرسین شرکت از طرف متقاضی ثبت شرکت
_دو نسخه اساسنامه شرکت با مسئولیت محدود
• رویه عملی مراحل ثبت شرکت در مشهد
قدم اول: پیدا کردن شریک خوب:
از آنجایی که مسئولیت و حق رای سهامداران با توجه به سرمایه اولیه شان تعیین می شود پس بهتر است فردی را انتخاب کنید که به او اعتماد کامل دارید و هدفتان از راه اندازی کسب و کار یکسان باشد.
 

تکمیل اطلاعات متقاضی
اطلاعات مربوط به متقاضی شامل نام متقاضی ،نام خانوادگی متقاضی ، تابعیت متقاضی ، سمت متقاضی ، شماره ملی متقاضی و شماره همراه متقاضی

انتخاب نام مناسب برای ثبت شرکت
نام شرکت را در قسمت “نام و نوع شخص حقوقی”وارد کنید.باید به ترتیب اولویت 5نام برای شرکت انتخاب کنید تا از بین آنها یکی تایید شود.
در تعیین نام شرکت ،معیارهای ذیل لازم الرعایه است :
– ریشه فارسی داشته باشد.
– نام نباید به صورت لاتین باشد.
– منافات و تضادی با شئون انقلاب اسلامی نداشته باشد.
– تکراری نباشد.
– در نام شرکت حداقل یک اسم خاص بکار رفته باشد.
– در صورت استفاده از اعداد، به جای نوشتن آن به صورت ریاضی باید به شکل حروف نوشته شود.
– عناوینی که به طور انحصاری تحت نظر سازمان محترم بنیاد شهید و امور ایثارگران است ( مانند ایثارگران و ….) مورد استفاده قرار نگیرد.
– از اسامی دانشمندان ، کاشفان و شعرای معاصر استفاده نشود.
– از حروف اول چند کلمه بصورت اسم مخفف و یا ترکیب شده از حروف مختلف استفاده نشود.
– از حرف اول بعضی از کلمات مانند پی وی سی و … استفاده نشود.

مشخص کردن مدت و موضوع فعالیت شرکت
در مورد این اطلاعات قبلاَ با شرکای خود مشورت کنید. برای مشخص کردن مدت فعالیت شرکت یکی از دو گزینه “محدود”یا “نا محدود” را باید انتخاب کنید.و برای انتخاب موضوع می توانید از لیستی که سامانه به شما می دهد انتخاب کنید.

وارد کردن آدرس شرکت
در این قسمت لازم است نشانی ای برای محل دفتر شرکت ارائه بدهید. همچنین شماره تماس و کد پستی.

مشخص کردن سرمایه اولیه
در بخش “سرمایه شخص حقوقی”سایت اداره ثبت شرکت ها باید تکلیف میزان سرمایه شرکت را مشخص کنید.

وارد کردن نام شرکا
 در این مرحله مشخصات سهامداران و اعضای اصلی شرکت را وارد کنید.

مشخص کردن سمت اشخاص
شما باید سمت مورد نظر و تاریخ شروع فعالیت های آن ها را وارد کنید.

وارد کردن سهام اشخاص
در این مرحله با انتخاب نام هر یک از شرکا باید میزان سهام یا سرمایه شان را مشخص کنید.

مشخص کردن ارتباط بین اشخاص
اطلاعات مربوط به نماینده شرکت و اختیارات آن در این قسمت باید تکمیل شوند.

ثبت شعب شرکت
اگر قرار است شرکت شما شعبه هایی هم اینجا و آن جا داشته باشد لازم است در فرم  مربوط به این قسمت مشخصات این شعب وارد شود.

انتخاب روزنامه سالی/مالی
روز ،ماه و سال مالی خود را در این قسمت وارد کنید و سپس روزنامه موسسه یا شرکت خود را از لیست اسامی موجود انتخاب نمایید.

وارد کردن متن صورتجلسه
مطابق با توضیحات سایت باید صورتجلسه موسسین،هیئت مدیره یا رکن اداره کننده متناظر با نوع شخصیت حقوقی انتخابی را به طور کامل تایپ نمایید.

اظهارنامه/تقاضانامه
متن اظهارنامه یا تقاضانامه خود را در این قسمت وارد کنید.

تکمیل اساسنامه
پس از تایید اطلاعات، از شما خواسته می شود که اساسنامه و شرکتنامه را در سایت بارگذاری کنید.اساسنامه و شرکتنامه شرکت ها،فرم های پیش فرض دارند که فقط باید آنها را پر کنید و در نهایت اگر خواستید می توانید قوانین مخصوص شرکت خودتان را به آن اضافه کنید.

تایید مدارک
مرحله پایانی ثبت تاسیس در سامانه شامل تایید مدارک می باشد ، در این مرحله مدارک مورد نیاز مربوط به ثبت تاسیس مورد درخواست قید گردیده که پس از تایید می توان گزینه ی پذیرش نهایی را انتخاب نمود.
سپس کارشناس مربوطه، اطلاعات وارد شده را مورد بررسی قرار می دهد. چنانچه، اطلاعات به درستی وارد شده باشد از شما خواسته می شود تا مدارک را از طریق پست برایشان ارسال نمایید.
پس از ارسال مدارک، بارکد پستی را در سامانه درج نمایید.
با ارسال مدارک ، ممکن است سه حالت انفاق بیفتد.
1. رد پرونده 2. نقص پرونده 3. صدور آگهی.
در حالت صدور آگهی ، اداره ثبت شرکت ها با درخواست ثبت شرکت مورد نظر موافقت نموده و نسبت به صدور آگهی اقدام می نماید که در این صورت می بایست شخص متقاضی یا وکیل ثبت شرکت برای اخذ مدارک ثبتی و امضاء ذیل دفاتر به اداره مراجعه نماید. ( در این مرحله همراه داشتن اصل مدارک شناسایی الزامی است ).

   



شرکت نسبی شرکتی است بین دو یا چند شریک، به منظور امور تجاری که در آن، در صورتی که دارایی شرکت در زمان انحلال  برای تادیه دیون کافی نباشد، هر شریک به نسبت سرمایه ای که در شرکت گذاشته است، مسئول تادیه دیون است و سرمایه شرکاء نیز برخلاف شرکت سهامی به قطعات سهم تقسیم نمی شود. ( ماده 183 ق. ت )
شرکت نسبی شباهت بسیار با شرکت تضامنی دارد. تنها تفاوت این دو قالب در آن است که مسئولیت شرکاء در شرکت تضامنی در مقابل طلبکاران، تضامنی و به میزان تمام طلب طلبکاران می باشد، اما در شرکت نسبی مسئولیت ایشان در مقابل طلبکاران به طور نسبی و به نسبت سهم الشرکه شان است.

تعداد شرکاء در شرکت نسبی
مانند شرکت تضامنی حداقل 2 نفر ( ماده 183 ق. ت )

اسم شرکت : ( ماده 184 ق. ت )
1- در اسم شرکت باید عبارت ” شرکت نسبی ” قید گردد.
2- اسم شرکت باید حداقل متضمن نام یکی از شرکاء باشد.
3- اگر اسم شرکت متضمن نام تمام شرکاء نیست ، پس از اسم شریک یا شرکایی که ذکر شده است، از عباراتی مانند ” و شرکاء ” یا ” و برادران ” استفاده شود.
قانون گذار در این مورد نیز مانند شرکت های تضامنی، برای فقدان هیچ یکی از شروط فوق الذکر ضمانت اجرایی اعم از مدنی یا کیفری پیش بینی ننموده است.

زمان تشکیل شرکت نسبی
دقیقاَ مانند شرکت بامسئولیت محدود و شرکت تضامنی است. یعنی زمانی است که : ( ماده 185 ق. ت )
1- تمام سرمایه نقدی تادیه گردد، بنابراین در این شرکت، برخلاف شرکت سهامی تعهد به پرداخت وجود ندارد و باید تمام سرمایه از همان ابتدا پرداخت گردد.
2- تمام سهم الشرکه غیرنقدی تقویم شده باشد و آن نیز از همان ابتدا تسلیم گردد.
3- در این شرکت نیز مانند شرکت سهامی تشکیل منوط به ثبت نیست و قبل از ثبت، شرکت تشکیل می گردد.
در تقویم آورده های غیرنقد باید توجه داشت که در شرکت نسبی نیز مانند شرکت بامسئولیت محدود و تضامنی، تقویم آورده های غیرنقد توسط خود شرکاء صورت می گیرد و نیاز به نظر کارشناس رسمی دادگستری نیست. ( ماده 185 ق. ت )
در تقویم آورده های غیرنقد باید توجه داشت که در شرکت نسبی نیز مانند شرکت بامسئولیت محدود و تضامنی، تقویم آورده های غیرنقد توسط خود شرکاء صورت می گیرد، و نیاز به نظر کارشناس رسمی دادگستری نیست. ( ماده 185 ق. ت )

نقل و انتقال سهم الشرکه در شرکت نسبی
مانند شرکت تضامنی منوط به رضایت تمام شرکاء است. ( ماده 185 ق. ت )

مدیران در شرکت نسبی
همانند همان چیزی است که در مقالات پیشین درباره ی شرکت تضامنی گفتیم. یعنی :
1- تعداد مدیران : ممکن است یک یا چند نفر باشند.
2- مدت مدیریت : ممکن است محدود به مدتی خاص یا نامحدود باشد.
3- ممکن است از بین خود شرکاء یا از خارج از شرکت تعیین گردند.

شیوه اخذ تصمیمات در شرکت نسبی
نحوه تصمیم گیری در این شرکت و حد نصاب لازم برای تصمیم گیری دقیقاَ شبیه همان مطالبی است که در مورد شرکت تضامنی بیان شد.

نحوه تقسیم سود در شرکت نسبی
همانند شرکت تضامنی است. ( ماده 185 ق. ت )
یعنی :
1- در وهله اول مطابق ترتیبی عمل می گردد، که در شرکت نامه مقرر شده است.
2- اگر شرکت نامه حکم خاصی نداشته باشد، به نسبت سهمی که هر شریک در سرمایه شرکت دارد، به عمل می آید.
توجه داشته باشید که در شرکت های نسبی نیز مانند شرکت های تضامنی در صورتی که در نتیجه ضررهای وارده سهم الشرکه شرکاء کم شود، مادام که این کمبود جبران نشده است، تادیه هر نوع منفعت به شرکاء ممنوع است . فقط در همین یک مورد است که شرکت، شرکاء را به تکمیل سرمایه و تادیه مبلغی بیش از آن چه که در شرکت نامه درج شده است، ملزم می گرداند. ( م 133، 132 ،189 ق. ت )

نظار در شرکت نسبی
همچون شرکت تضامنی، در شرکت نسبی نیز الزامی به وجود چنین هیاتی در قانون پیش بینی نشده است.

 

   


 
علامت، به معنای نشان است و نشان عبارت است از آنچه که سبب شناختن کسی یا چیزی شود. با علامت تجاری، کالا یا محصول، نشان گذاری می شود تا بدین وسیله اسباب شناسایی آن فراهم شده و تمییز و تشخیص آن از کالاها یا محصولات مشابه، ممکن و به آسانی میسر شود.
وفق ماده اول قانون ثبت علائم و اختراعات، “علامت تجاری عبارت از هر قسم علامتی است اعم از نقش، تصویر ، رقم ، حرف ، مهر و لفاف و غیر آن، که برای امتیاز و تشخیص محصول صنعتی تجاری یا فلاحتی اختیار می شود. ممکن است یک علامت تجاری برای تشخیص و امتیاز محصول جماعتی از زارعین یا ارباب صنعت یا تجار یا محصول یک شهر یا یک ناحیه از مملکت اختیار شود”.
مرجع ثبت علائم تجاری و اختراعات، “اداره کل مالکیت صنعتی” است. ثبت کلیه علائم مزبور و اختراعات فقط در همین اداره به عمل می آید.
ثبت علامت مزایای بسیاری را به همراه دارد. از جمله این مزایا عبارت است از :
– برای محصولات و شرکت و خدمات شما ایجاد شهرت و وجه می کند.
– ممکن است برای دریافت وام مفید باشند.
– ثبت برند می تواند برای سهامداران نیز ایجاد ارزش افزوده ی سهام کند و باعث افزایش درآمد شرکت شود.
– جزء ضروری موافقت نامه های اعطای نمایندگی است .
– اجازه استفاده از آن ها به اشخاص ثالث داده می شود و منبع مستقیم درآمد از محل حق امتیازها می باشند.
– ابزار بازاریابی و اساس ایجاد وجهه و شهرت شرکت ها هستند.
– شرکت ها را تشویق می کند در حفظ یا بهبود کیفیت محصولات سرمایه گذاری کنند.
– شرکت ها را قادر می سارد محصولاتشان را از یکدیگر متمایز سازند.
– علامت تجاری ثبت شده ، قابل نقل و انتقال است . لذا، می توان آن را انتقال داد.
– می توان تفویض اجازه ی استفاده از یک علامت تجاری ثبت شده را به شرکت های ثالث داد که می تواند مبنع درآمد بیشتری برای شرکت یا شخص به وجود آورد و یا اساس انعقاد یک موافقت نامه ی اعطای نمایندگی فروش باشد.
از همه مهم تر آن که ، علامت تجاری در صورتی که برابر ماده 2 قانون ثبت علایم و اختراعات به ثبت رسیده باشد انحصاری است یعنی مخصوص کسی است که آن را به ثبت رسانیده و تجار دیگر حق استفاده از آن را نخواهند داشت.
لازم به تذکر است که علامت تجاری ثبت شده گرچه انحصاری است ولی قابل انتقال به تجار دیگر می باشد و در ماده 249 قانون مجازات سابق و قوانین فعلی جعل و یا تقلید علایم تجاری ثبت شده مجاز نمی باشد و کسانی که آن را جعل و یا از آن تقلید نمایند قابل مجازات می باشند.
در ماده ( 5 ) قانون ثبت علایم و اختراعات ، به علائمی اشاره شده است که به عنوان علائم تجاری، قابلیت به کارگیری را ندارند :
1) پرچم کشور و سایر پرچم های دولتی، علائم هلال احمر و نشان ها، مدال ها و رنگ های دولتی .
2) کلمات یا عباراتی که توهم انتساب به مقامات رسمی کشور را فراهم کنند.
3) علامت های موسسات رسمی مانند ارتش و سپاه و غیره
4) علائمی که مخل انتظامات عمومی و یا منافی عفت عمومی باشند.
تفاوت عمده علامت تجاری و اسم تجاری در این مرحله عبارت از طول زمان استفاده انحصاری از آن ها است. این مدت برای اسم تجاری پنج سال و برای علامت تجاری ده سال بیان گردیده است. در حالی که تفاوت اصلی و اساسی در آن است که برخلاف اسم تجاری در مورد علامت تجاری، در پاره ای از موارد استفاده از آن الزامی است. این موارد ، طبق تصویبنامه مورخ سوم اردیبهشت ماه سال 1328 هیئت وزیران ، ثبت علامت تجاری اجباری است.
مواردی که داشتن علامت تجاری الزامی است :
1) دارو اعم از آن که مصرف انسانی داشته باشد ؛ یا مصرف حیوانی
2) مواد غذایی که در لفاف و ظروف مخصوص باشند.
3) آب های گازدار
4) لوازم آرایش که مصرف پوستی داشته باشد.
ضمناَ به موجب ماده ( 13 ) قانون مقررات پزشکی و دارویی مصوب 29 خرداد سال 1334 ثبت داروهای اختصاصی نیز اجباری می باشد.

مدارک ثبت برند و علائم تجاری
علامت تجاری ( برند ) به دو نوع حقیقی و حقوقی به ثبت می رسد. بین علامت تجاری حقیقی و حقوقی در مدارک مورد نیاز آن  تفاوت است.برای شخص حقیقی همه ی مدارک باید به نام شخص و مرتبط به طبقه و فعالیت مورد نظر باشد و  در مدارک لازم برای شخص حقوقی تمام  مدارک ومجوزها باید به نام شخصیت حقوقی یعنی شرکت باشد و طبقه ی مورد نظر برای ثبت باید در موضوع شرکت ذکر شده باشد.
مدارک مورد نیاز جهت ثبت برند به قرار ذیل است :
الف) شخص حقیقی:
1. مدارک مثبت هویت متقاضی ( کپی شناسنامه و کپی کارت ملی )
2. کپی کارت بازرگانی (در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
3. کپی مجوز فعالیت (جواز تاسیس، پروانه ی بهره برداری، پروانه ی ساخت، جواز کسب یا کارت بازرگانی و یا هر گونه گواهی فعالیت صادره از نهادهای نظارتی و حاکمیتی دولتی)
4. نمونه علامت تجاری در کادر 10 در 10
ب) شخص حقوقی:
1. مدارک مثبت هویت مدیر عامل شرکت ( کپی شناسنامه و کپی کارت ملی )
2. کپی روزنامه ی  تاسیس و آخرین تغییرات شرکت (از آخرین تغییرات شرکت نباید بیش از دو سال گذشته باشد)
3. ارائه مدارک دال بر فعالیت در رشته مربوط به عنوان مثال جواز اعلامیه تاسیس از صنایع یا پروانه بهره برداری صنایع یا پروانه ساخت وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی یا پروانه کسب و …
4. کپی کارت بازرگانی (در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
5. ده نمونه گرافیکی یا کپی یا تصویر علامت درخواستی حداکثر در ابعاد ده در ده سانتی متر
6. در صورت سه بعدی بودن علامت ارائه علامت به صورت نمونه گرافیکی یا تصویر دو بعدی به نحوی که از شش زاویه متفاوت تهیه و در مجموع یک نمونه واحد را تشکیل دهند.
7. استفاده از حق تقدم : در صورتی که متقاضی یا متقاضیان ثبت بخواهند به استناد تقاضای ثبت یا ثبت خارج از کشور از مزایای حق تقدم ( حداکثر 6 ماه ) استفاده نمایند می بایست مدارک مربوط به حق تقدم را همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15 روز از آن تاریخ تسلیم کنند.
8. نسخه ای از ضوابط و شرایط استفاده از علامت جمعی و تاییدیه مقام صلاحیت دار
9. رسید مربوط به پرداخت هزینه های قانونی
الف) پرداخت هزینه اظهارنامه اشخاص حقیقی و حقوقی
ب) معادل ارزی کلیه هزینه ها و تعرفه ای ثبتی علامت بر مبنای فرانک سوئیس می بایست به شماره حساب ارزی بانک ملی به نام خدمات ثبتی اداره کل مالکیت صنعتی واریز گردد.

حق الثبت علامت تجاری
برابر بند ” د ” ماده یک قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین مصوب 28 / 12 / 1373 حق الثبت علایم و اختراعات مصوب سال 1310 به ترتیب ذیل دریافت می گردد .
1- حق الثبت اظهارنامه علامت برای متقاضیان ایرانی بدون احتساب بهای ورقه دوازده هزار ( 12000) ریال
2- حق الثبت اظهارنامه علامت برای متقاضیان غیر ایرانی بدون احتساب بهای ورقه یکصد هزار (100.000) ریال
3- حق الثبت علامت قطع نظر از عده طبقات محصول برای متقاضیان ایرانی مقطوعاَ بیست و هشت هزار (28000) ریال
4- حق الثبت علامت قطع نظر از عده طبقات محصول برای متقاضیان غیرایرانی مقطوعاَ یک میلیون و دویست هزار (000. 200. 1) ریال
5- برای هر طبقه محصول اگر چه منحصر به فرد باشد بابت هر طبقه اضافی برای متقاضیان ایرانی علاوه بر حق الثبت اظهارنامه و حق الثبت علامت پنج هزار (5000) ریال.
6- برای هر طبقه محصول اگر چه منحصر به فرد باشد بایت هر طبقه اضافی برای متقاضیان غیرایرانی علاوه بر حق الثبت اظهارنامه و حق الثبت علامت سی هزار (000. 30) ریال.
به این ترتیب ملاحظه می گردد که برای ثبت علایم تجاری اعم از اظهارنامه و طبقات محصول به موجب قانون مبالغی تعیین گردیده که باید به حساب دولت واریز گردد.
نکته :
– علاوه بر هزینه های واریزی ، هر علامت تجاری چاپ دو آگهی در روزنامه ی رسمی کشور را نیز دارد که با توجه به تعداد خطوط و ابعاد علامت تجاری و سیاه سفید یا رنگی بودن آن هزینه خواهد داشت که معمولاَ هزینه ی هر روزنامه ی رسمی بالای یکصد هزار تومان می باشد.

نحوه ثبت علامت تجاری
ثبت تجاری مستلزم انجام اقدامات زیر است:
1- تکمیل و تسلیم فرم اظهارنامه ثبت علامت تجاری به اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی در تهران و به اداره ثبت محل فعالیت در شهرستان ها مشتمل بر مشخصات متقاضی و نوع علامت و کالا یا خدمت مورد نظر که در سه نسخه تنظیم می شود.
2- عدم ثبت یا تشابه علامت مورد نظر تحت اسم دیگر
3- عدم مغایرت با ضوابط و مقررات قانونی
علامت پیشنهادی جهت ثبت در صورت احراز شرایط فوق در روزنامه رسمی کشور منتشر می شود و چنانچه ظرف مدت یک ماه از انتشار آگهی،دعوی یا اعتراضی نسبت به علامت کلمه یا عباراتی که به همراه علامت تجاری بکار برده می شود باید به زبان فارسی نوشته شود.استفاده از حروف لاتین نیز بشرطی مجاز است که اندازه آن ها از اندازه حروف فارسی کوچکتر باشد.
ثبت علامت تجاری با قید نکات ذیل در دفتر مخصوصی انجام می شود .
1- تاریخ و شماره ترتیب اظهارنامه
2- تاریخ و شماره ثبت علامت و مشخصات و اقامتگاه و تابعیت صاحب علامت
3- الصاق  یک نمونه از علامت به محلی که به این امر اختصاص داده شده است.
4- اخذ حق الثبت و حقوق دریافتی برای هر طبقه
5- امضاء درخواست کننده یا قائم مقام او به طوری که قسمتی از امضاء در روی صفحه و قسمتی دیگر روی علامت باشد.
جهت ثبت علامت تجاری  با ما تماس بگیرید.

   


شرایط اخذ پروانه دلالی

یکشنبه 21 مهر 1398 نویسنده: nazanin nazanin |

 
قانون تجارت دلال را چنین تعریف می کند :
” دلال کسی است که در مقابل اجرت ، واسطه انجام معاملاتی شده یا برای کسی که می خواهد معاملاتی نماید، طرف معامله پیدا کند .”
بدین ترتیب دلال واسطه و میانجی فروشنده و خریدار است. دلالی، یکی از معاملات تجاری است و کسی که دلالی را شغل معمولی خود قرار دهد، تاجر محسوب می شود. تصدی به هر نوع دلالی، منوط به داشتن پروانه است.

دلالی بر سه نوع است :
– دلالی برای معاملات ملکی
– دلالی برای معاملات تجاری
– دلالی برای خوار و بار و سایر امور شهری
تصدی به هر یک از سه نوع دلالی نامبرده، مستلزم صدور پروانه جداگانه است. شخص می تواند در رشته های مختلف دلالی نماید، ولی باید برای هر یک از آن ها، پروانه جداگانه اخذ کند. دلال، علاوه بر شغل دلالی، به تجویز قانون تجارت ، شخصاَ نیز می تواند تجارت کند. دلال می تواند در معامله ای که به عنوان دلال انجام می دهد، خود نیز منتفع یا سهیم باشد. اشاره می شود که سابقاُ ، که تحصیل اطلاعات از طریق رسانه های گروهی و مطبوعات و مراکز تجاری و اقتصادی، کمتر توسعه داشت شغل دلالی، به علت نیازی که بازرگانان به آن داشتند ، از اهمیت بیشتری برخوردار بود.

شرایط پروانه دلالی
پروانه دلالی، با رعایت احتیاجات محلی، فقط به اشخاصی داده می شود که دارای شرایط مقرر باشند. شرایط مزبور عبارتند از :
– داشتن بیست و پنج سال تمام و انجام خدمت نظام یا داشتن گواهینامه معافیت یا آماده به خدمت
– داشتن گواهینامه تحصیلات دوره ابتدایی یا دادن امتحان برابر آن
– تابعیت ایران
– داشتن اطلاعات فنی مناسب با اموری که عهده دار دلالی آن ها هستند.
– عدم شهرت به نادرستی
– نداشتن محکومیت به ارتکاب جنایت و ورشکستگی به تقصیر و کلاهبرداری و خیانت در امانت و سرقت.
– دادن وجه الضمان یا ضمانتنامه یا وثیقه .
نسبت به وجه الضمان یا ضمانتنامه یا وثیقه، کسانی که از جهت مداخله دلال به عنوان دلالی در امور مربوط به آنان ، بستانکار شده اند بر سایر بستانکاران دلال، رجحان خواهند داشت. وجه الضمان یا ضمانتنامه یا وثیقه، در صورتی رد خواهد شد که دلال از دلالی ممنوع شده یا خود او ، از دلالی کناره گیری کند و در هر دو صورت ، حساب او با کسانی که از جهت دلالی به او مراجعه کرده اند ، تسویه شده باشد.

اجرت یا حق الزحمه دلال
در تعریف دلال، همان طور که گفته شد ، دلال کسی است که در مقابل اجرت ، واسطه انجام معاملات می شود. اجرت یا حق الزحمه دلال ، به عهده طرفی است که او را مامور انجام وظیفه نموده، مگر اینکه قرارداد خصوصی، غیراین ترتیب را مقرر بدارد. دلال وقتی مستحق اجرت می شود که عمل دلالی را انجام داده باشد. لذا، دلال نمی تواند حق دلالی را مطالبه کند، مگر در صورتی که معامله به راهنمایی یا وساطت او تمام شده باشد. این امر، مربوط به معاملات قطعی است ، لیکن ، هر گاه معامله مشروط به شرط تعلیقی باشد، دلال پس از حصول شرط، مستحق اجرت خواهد بود.
در صورتی که معامله به رضایت طرفین یا به واسطه یکی از خیارات قانونی فسخ شود، حق مطالبه دلالی از دلال سلب نمی شود، مشروط بر اینکه فسخ معامله مستند به دلال نباشد.
حق الزحمه دلال، به واسطه قرارداد مخصوصی باید معین شده باشد. در غیر این صورت، تعیین آن با دادگاه خواهد بود. دادگاه ، با رجوع به اهل خبره و رعایت مقتضیات زمانی و مکانی و نوع معامله ، حق الزحمه دلال را معین خواهد کرد.

دریافت هزینه
در موردی که عرف تجاری محل، به پرداخت مخارجی که دلال کرده، حکم می کند، وی حق دریافت آن را دارد. علاوه بر آن، اگر شرط شده باشد مخارجی که دلال می کند به او داده شود، دلال مسنحق اخذ مخارج خواهد بود، ولو آنکه معامله سرنگیرد.
 

   


 
تهیه گزارش های مالی و تنظیم صورت دارایی و دیون وظیفه ذاتی هیات مدیره است و برای اینکه بازرس قانونی در طول سال مالی از وضعیت مالی شرکت مطلع باشد و همه امور موکول به پایان سال مالی نشود در ماده 137 ” لایحه ” هیات مدیره مکلف شده هر شش ماه یک بار خلاصه صورت دارایی و دیون شرکت را به بازرس قانونی ارائه کند.

در ماده 232 ” لایحه ” نیز تکلیف هیات مدیره در پایان سال مالی معین و مقرر شده صورت دارایی، دیون ، ترازنامه ، حساب سود و زیان و عملکرد شرکت را به ضمیمه گزارش فعالیت ها و وضع عمومی شرکت تنظیم کرده و حداقل بیست روز قبل از تاریخ مجمع عمومی عادی شرکت در اختیار بازرس قانونی قرار دهد.
هیات مدیره در تنظیم حساب عملکرد و صورت سود و زیان طبق مواد 233 تا 236 ” لایحه ” ملزم به رعایت موازینی است که هم اکنون در استانداردهای حسابداری و مقررات مالیاتی به روشنی و با جزییات تبیین شده است و شرکت ها و بازرسان و حسابرسان شرکت مکلف به رعایت آن ها می باشند.

چگونگی اطلاع سهام داران از گزارش های مالی شرکت سهامی
شیوه کسب آگاهی سهام داران از حساب ها و گزارش های هیات مدیره و بازرس قانونی در ماده 139 ” لایحه ” پیش بینی شده است. بر این اساس حق آگاهی سهام داران از حساب های شرکت نباید موجب بروز اخلال در وظایف عادی و روزمره مدیران شود.
یادآوری می شود در هیچ یک از مواد ” لایحه ” حقی برای سهام دار جهت مراجعه هر روزه به شرکت و مطالبه فتوکپی و رونوشت از مصوبات هیات مدیره یا صورت های مالی و جزییات معاملات و عملیات مالی شرکت ذکر نشده زیرا بدیهی است که این شیوه کسب اطلاع مخل جریان عادی امور شرکت خواهد بود. در این خصوص نوع شرکت سهامی اعم از عام و خاص تفاوتی ندارد.
گزارش عملیات مدیران و ترازنامه و صورت حساب سود و زیان و اظهارنظر بازرس قانونی از پانزده روز قبل از جلسه مجمع عمومی باید در مرکز شرکت آماده باشد تا صاحبان سهام بتوانند از آن رونوشت تهیه کنند.
در ماده 150 ” لایحه ” مهلت ارائه گزارش بازرسان ده روز قبل از جلسه مجمع عمومی تعیین شده که با مفاد ماده 139 ” لایحه ” در تعارض است زیرا وقتی ماده 150 ” لایحه ” بازرس قانونی می تواند تا ده روز قبل از تاریخ مجمع گزارش خود را ارائه هنماید چگونه سهام داران قادر خواهند بود از پانزده روز قبل از مجمع رونوشت گزارش بازرس را درخواست کنند.
در حال حاضر شرکت ها قدر متقین یعنی فاصله ده روزه را رعایت می کنند و از آن جایی که رونویسی کردن از ترازنامه و گزارش ها، به ویژه وقتی نوع شرکت سهامی عام و دارنده بیش از هزاران سهام دار باشد، امری زمان بر و پر زحمت خواهد بود، به هزینه شرکت به سهام داران فتوکپی داده می شود.
در شرکت های سهامی عام این گونه گزارش ها با صرف هزینه به صورت کتابچه هایی وزین و رنگین همراه با عکس هایی از فعالیت های شرکت چاپ و نشر می شود و معمولاَ هم برای رعایت کیفیت و پیش گیری از بروز مشکلات در نشر و چاپ مطالب کتابچه های مزبور در همان روز برگزاری مجمع توزیع می شوند.
معمولاَ کمتر شرکتی عملاَ قادر به توزیع این کتابچه ها ده روز قبل از برگزاری مجمع است.
ضرورت وجود گزارش ها حداقل ده روز قبل از مجمع این است که سهام داران فرصت مطالعه و بررسی کامل گزارش های مالی و اظهارنظر و احیاناَ ایرادات بازرس قانونی را داشته باشند و با آمادگی کامل برای اخذ توضیح از هیات مدیره در جلسه مجمع عمومی حضور یابند.
در شرکت های پذیرفته شده در بورس اطلاعات فوق باید به صورت الکترونیکی در سامانه شرکت، ده روز قبل از مجمع درج شود اما این اقدام رافع مسئولیت مدیران در ارائه گزارش های مکتوب و فیزیکی نیست و سهام داران نیز در جلسه مجمع خواهان دریافت گزارش کتبی هیات مدیره و اظهار نظر بازرس قانونی هستند و بعضاَ با دقت گزارش های سالیانه را نگهداری می کنند. در حالی که گاهاَ مدیران شرکت ها در حفظ گزارش های فوق و مصوبات ترازنامه و سود و زیان که به منزله مفاصا حساب عملکرد آنان و بسیار حیاتی است غفلت می ورزند و زمانی که سال ها بعد از تصدی مدیریت ، به علتی به دادگاه احضار می شوند اسناد و مدارک لازم آن دوره را برای اثبات صحت عملکرد خود و ارائه آن به دادگاه در اختیار ندارند و البته که دیگر امکان تحصیل آن از شرکت که چه بسا خود شاکی پرونده باشد وجود ندارد.
جهت مشاوره و اقدام  به ثبت شرکت با ما تماس بگیرید.

   


درباره وبلاگ


آخرین پستها


نویسندگان


آمار وبلاگ

کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو